Eschatologisch

Ik zie net soms later gebeuren,
maar alles is dan al voorbij,
als de luchten in stukken scheuren,
coupons doodskleurige zij.

De rotsen in tweeën gespleten,
de zeeën door zouten verteerd,
ik zie door een kier in de hemel
een aarde die is omgekeerd.

Een krater, de wortels naar boven,
een boom, de kruin in de grond,
planeten die langzaam uitdoven,
met vochtig gras in de mond.

Zwerfstenen, die thuis zijn gekomen,
de leeuw en het lam weer bijeen
en de hemel zingt in de bomen.
De hartslag wordt hoorbaar van steen.

God doet de afgronden schallen
en de mond van het graf krijgt stem
als de eeuwen tezamenvallen
in het nieuwe Jeruzalem.

W. J. van der Molen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen