Boekbespreking

De schrijfster van dit boek was jarenlang tv-maker voor de IKON. Ze heeft afscheid genomen van haar werk en schrijft nu over het ouder worden. Jarenlang was ze een toonaangevend feministe, die voor de 'rechten van de vrouw' de barricaden opging. Nu breekt de periode aan van 'verval van schoonheid'. De schrijfster blijkt daar erg mee te zitten. Door het hele boek heen gaat een rode draad van angst, teleurstelling en ook eenzaamheid en depressiviteit; ook van een krampachtig pogen om wat verloren ging vast te houden met kunst- en vliegwerk, met smeerseltjes en make-up middeltjes. Van de vele 'relaties', na echtscheiding is niet zoveel meer over. Het boek ademt in vele opzichten een vrije en losse moraal, waarbij sprake is van een breed referentiekader in 'wereldse' zin, dat het onze niet is. De schrijfster gunt de lezers ook een blik in de intimiteit van het ouderlijk gezin. Moeder kon de weg van haar dochter niet meemaken. Het geloof, dat resteert, wordt aangeduid met 'een adem: soms een enorme windstoot, soms een hele lauwe bries', wat men zich daarbij maar wil voorstellen. Geloof zonder dat de Naam van Christus ook maar eenmaal wordt genoemd. Een vlot geschreven boek, waarvan we na lezing moeten zeggen: een triest verhaal.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen