Hier klopt iets niet

Geen differentiatie in classes?

Op 3 december ll. boog de hervormde synode zich over de beoordeling van de commissie Kerkordelijke Aangelegenheden (KOA) van de voorstellen, die waren ingediend door "bezwaarden' inzake SoW, als invulling van de motie Van Heijst/De Visser, die op de hervormde maartsynode van 1998 was aangenomen. Tijdens de decembervergadering van de synode, waarin lang en breed werd gediscussieerd, sprak de synode zich uit voor het aanbrengen van differentiatie in de zogeheten proponentsformule, die predikanten bij de aanvang van hun dienst ondertekenen; voor het creëren van ringverbanden van gemeenten die zich slechts aangesproken weten op de gereformeerde belijdenis, met een inbreng naar de classicale vergadering waartoe het ringverband behoort; en voor de instelling van een adviesorgaan (raad) voor het gereformeerd belijden. Deze besluiten van de hervormde synode zouden worden ingebracht tijdens de vergadering van de triosynode in januari 2000. Alle voorstellen, die buiten de grenzen van de motie Van Heijst/De Visser vielen, waaronder 'federatie' en 'unie', werden gezamenlijk afgewezen. Een adviesrapport van de werkgroep van de triosynode 'Hoe verder met Samen op Weg? ' was toen al wel bekend maar kwam niet in behandeling, omdat het was voorbehouden aan de behandeling in trioverband. Dit rapport, waarin zorgvuldig de ontwikkelingen en de tegenkantingen in het SoW-proces worden afgewogen, komt nu op de bijeenkomst van de triosynode, die deze week wordt gehouden, aan de orde. In dit rapport wordt voorgesteld met de naamgeving van de nieuwe kerk te wachten tot het hele kerkordetraject (met bijbehorende ordinanties) is afgelegd en wordt ook geadviseerd tot het vormen van bovengenoemde ringverbanden over te gaan, waaraan ook enige nadere uitwerking wordt gegeven. In het geval van vorming van zulke ringverbanden zullen - zegt de werkgroep - alle classes verenigen. Verder stelt de werkgroep echter de mogelijkheid van differentiatie in classes. Hier volgt de tekst van het voorstel in deze:

Differentiatie in classes
De werkgroep gaat ervan uit dat bij de vereniging van de kerken ook de classicale vergaderingen verenigen. Uitgaande van de gedachte dat wij geroepen zijn deuren te openen, hebben we in de spanning tussen eenheid en veiligheid naar mogelijkheden gezocht om voor te stellen in de ordinanties ruimte te scheppen voor bezwaarde gemeenten. De werkgroep is ervan overtuigd geraakt dat we ruimte zullen moeten bieden aan federatieve elementen in de vereniging.
Een oplossing zou kunnen zijn dat de kerk bepaalt dat gemeenten die grote moeite hebben met de vereniging en hun eigen identiteit willen bewaren, worden verenigd in een buitengewone classis. Er ontstaat dan een gedifferentieerde classis zoals er op plaatselijk vlak gedifferentieerde gemeenten zijn. Deze buitengewone classis heeft hetzelfde takenpakket als de classis en vaardigt op dezelfde wijze af naar de ACV en de generale synode. Op een daartoe strekkend verzoek kan de kerk gemeenten indelen in een buitengewone classis.
De ringverbanden zoals die thans voorkomen in de hervormde kerkorde kunnen als geestelijke werkgemeenschap van predikanten in de ordinanties worden opgenomen.
In dit bezinnings- en ontmoetingscentrum kan aan de groei in het gemeenschappelijk belijden gestalte worden gegeven.
Uiteraard zijn er aan elke van de hoofdlijnen afwijkende oplossing vragen te stellen.
- Hoe kan gestalte worden gegeven aan de verantwoordelijkheid van gemeenten voor elkaar?
- Wat betekent het dat de classicale vergadering als het ontmoetingspunt wordt prijsgegeven?
- Hoe wordt omgegaan met verzoeken van gemeenten om deel uit te maken van een buitengewone classis?

Het lag dus in de rede dat dit voorstel op de komende triosynode een eerlijke kans zou krijgen. Het lag ook, gegeven de bespreking op de hervormde synode in december, in de lijn der verwachtingen, dat de discussie over het tussenniveau, de classis, helemaal open zou liggen. Echter heeft het triomoderamen nu reeds naar buiten toe laten weten differentiatie in classes niet te willen. Dat zou in strijd zijn met de grondstructuur van de kerk, waarin de (ene) classis als 'ontmoetingspunt' een wezenlijk element vormt.
Hier klopt naar onze waarneming iets niet. Wanneer de classis zo hoog genoteerd staat, gaat het niet aan dat het triomoderamen, dat hier nog geen enkele bevoegdheid heeft, zich zo fors afwijzend opstelt ten aanzien van het voorstel dat de commissie als mogelijkheid open laat, terwijl de commissie door het triomoderamen zelf in het leven is geroepen en waarin (N.B.) de presides van de synode van de Gereformeerde Kerken (ds. J, W. Doff) en de Evangelisch Lutherse Kerk (ds. K. van der Horst), alsmede de secretaris generaal van de hervormde synode (dr. B. Plaisier) zitting hebben. Hoe komt zo'n advies van het triomoderamen dan tot stand? Kennelijk heeft een deel van de commissie zodra het in het triomoderamen kwam de eigen voorstellen weer ingeleverd.
Zijn zo diegenen, die ten aanzien van het tussenniveau op de hervormde synode van december met voorstellen aangaande de classis kwamen, niet met een kluitje naar de triosynode gestuurd? Toen werd namelijk niet duidelijk dat het vormen van aparte ringverbanden differentiatie in classes zou uitsluiten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen