De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Diaconale dag in Veenendaal

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Diaconale dag in Veenendaal

7 minuten leestijd

'Uw verhaal grijpt me sterk aan. Morgen hoop ik weer in de kerk te zitten, maar anders dan voorheen. Ik zal me meer bewust zijn van de psychische nood van velen. Voor en achter mij kunnen kerkgangers zitten, die onopgemerkt lijden. Dat is onthutsend. Christus heeft ons geroepen elkaar te ondersteunen.'
Het is zaterdag 5 februari. De klok staat op kwart voor drie wanneer deze hartenkreet opstijgt op de zolder van het gebouw Maranatha. De werkwinkel ofwel workshop van psychiater R. Schoonhoven is bijna voorbij. In het honk van de jeugd hangt de bewogenheid van de diakenen tussen de spanten. Ze zijn niet aanwezig, de jongeren. Toch gaat het over hen en over hun ouders en over zoveel anderen, die beschadigd kunnen zijn door verlies, afwezige liefde, misbruik of ongeval. De Stichting Psycho-Pastorale Hulpverlening (PPH) stimuleert de christelijke nabijheid aan deze gebutste mensen. In diverse steden volgen 360 vrouwen en mannen een opleiding om met een wijs hart troost te bieden. Zij streven naar de herbergzaamheid van hun gemeente.
En dit woord proef je als het ware de hele dag: 'herbergzaamheid'. Beneden net zo goed als op de genoemde zolder. In een huiselijke kring vertelt mevr. T. J. Zeefat de diakenen over de mogelijkheden om mensen thuis op te vangen. Zij is medewerkster toerusting bij de IZB en leidt de werkwinkel 'Gastopvang'. Gedreven klinkt haar stem: 'Deze gasten zijn onze naasten, die meegesleurd worden door negatieve ontwikkelingen in hun leven, werk of gezin. Ze hebben het nodig om even bij anderen thuis te zijn. Sommigen om tot rust te komen of om het eigen gezin te ontlasten. Anderen om lichamelijk aan te sterken of om een wachttijd te overbruggen. Weer anderen om structuur te vinden. Vooral de opvang van kinderen en tieners groeit'. Dia's illustreren haar verhaal en reiken bouwstenen aan om in de eigen gemeente aan de slag te gaan. Meestal is een opvangperiode van zes weken genoeg. 'Uw geloof krijgt handen en voeten. Geloven wordt nog spannender.'
Deze uitspraak weerklinkt ook in de werkwinkel van diaconaal consulent D. van Dijk. Hij is betrokken bij het werelddiaconaat, speciaal voor Luisterend Dienen. De reis naar Zimbabwe zit hem nog in de ziel. De projecten waarvoor de volgende dag wordt gecollecteerd, komen tot leven. 'Ik ben in een hospitaal geweest waar 80% van de patiënten door aids ten dode is opgeschreven. Oordeel toch niet over de vrouw die alleen door prostitutie haar kinderen kon onderhouden. Denk aan de aids-baby's. Het land verzwakt. Mensen overlijden ook aan ziektes die wij in Nederland afdoende kunnen bestrijden. Toen gebouwd werd aan een kerk voor een groeiende gemeente, zagen de bouwvakkers regelmatig mensen langskomen die een kruiwagen voor zich uit duwden. Daarin lag een patiënt die naar de kliniek zo'n tien kilometer verderop moest. Op een dag overleed een patiënt vlak bij de bouw, in de kruiwagen. Twee dagen later gebeurde precies hetzelfde! De Reformed Church begreep dat dit niet kon: wel een kerk bouwen, terwijl mensen sterven omdat de medische hulp te ver weg is. Meteen werd besloten om ook een kliniek neer te zetten. Woord en daad gaan hand in hand.'
In de vierde werkwinkel is diaconaal consulent A. Peters aan de gang. Met zijn collega Van Dijk heeft hij zojuist een gevarieerd lunchconcert gegeven in de Julianakerk. "t Was écht mooi', bevestigt een dertiger de mening van de luisteraars. De toon verraadt dat zijn muzikale smaakpapillen er niet op hadden gerekend. Inmiddels slaat Peters de akkoorden aan van het gemeentediaconaat. 'Diaconaat, mensen, is ten diepste door het stof gaan. Dienen vraagt om een onbaatzuchtige houding. Helpen waar geen helper is! De gemeente die dicht bij de Heiland blijft, is in beweging. Zij zet zich gloedvol in voor het dienstbetoon. Het zal haar doen groeien in geloof en genade. Zij zal ook mensen mogen bereiken, die nu nog buiten staan.' Vanuit deze motivatie worden stappen gezet naar de diaconale visie en uitgangspunten. 'Een herbergzame gemeente is een laagdrempelige gemeente. We zoeten naar activiteiten, die voor zoveel mogelijk mensen toegankelijk zijn en waarbij gemeenteleden hun gaven kunnen gebruiken. Ontwikkel een goed beleid.' Met de aanpak in een nieuwbouwwijk als voorbeeld, wordt de aanwezigen een verrassende kijk gegeven op de vele mogelijkheden. 'Dit alles tot dienst van Hem en van de medemens.'
Deze vier werkwinkels vullen het middagprogramma van de jaarlijkse dag van bezinning en ontmoeting voor de diakenen uit de gereformeerde bondsgemeente. Het dagthema luidt 'Herbergzaamheid - roeping voor het diaconaat'. Het is de negende bijeenkomst, maar nu georganiseerd door MDO. De afkorting staat voor een mondvol: de Dienst voor Missionair en Diaconaal werk en Oecumenische relaties. De Generale Diakonale Raad is opgegaan in dit orgaan. Het briefpapier kreeg een ander aanzien, maar de man achter de schermen bleef dezelfde, namelijk het hoofd relatiebeheer H. Wilzing. Samen met anderen, onder wie de nog niet genoemde diaconaal consulent M. Teunissen, gaf hij deze dag bekwaam vorm en inhoud. Ook ds. J. Slob, directeur van het MDO is aanwezig: 'Diaconaat heeft alles te maken met de Bron. We leven vanuit deze verborgenheid en staan tegelijk midden in het leven. De nieuwe organisatiestructuur is ingericht naar de eisen van gezamenlijk besturen, adequaat beheer van de middelen en waarborg van het hervormde kerkeigene'.
U zult begrijpen dat de 110 aanwezige diakenen dus ook 's morgens al stevig in de weer waren. Wie bovendien vanuit Zeeland of vanuit het noorden om uiterlijk 10.00 uur in Veenendaal wil zijn, dient bijtijds op te staan. 'Maar met een lekkere bak koffie, een inspirerend programma en goede geestelijke contacten, wordt de dag vanzelf iets moois', zei iemand uit Goes. 'En dat je een keer geen file hebt, is ook een genot', merkte een ander op. 'En dat die koffie lekker is, zal ik weten', voegde diaken-koster De Jong uit Stolwijk eraan toe. En dat dr. A. Noordegraaf inspirerend was, werd door allen beaamd. Een greep uit zijn lezing.
- Onze cultuur: Gastvrijheid in de bijbelse zin van het woord staat haaks op de hedonistische cultuur van 'ieder voor zich', of het 'ons kent ons'.
- Koppelverkoop: Herbergzaamheid kan het voorhof zijn om tot het heilige, tot dé Heilige te komen, maar de hulp mag niet afhankelijk worden gemaakt van interesse in het Evangelie. Duidelijkheid in vrijheid, noemde dr. Boiten dat ooit.
- Diaconale gelden: Het diaconaat en pastoraat komen steeds dichter bij elkaar in de zorg voor bijvoorbeeld ouderen en hen die psychisch ontredderd zijn. Diaconale gelden zijn daar welbesteed.
- Hoop: Omdat Jezus Christus zondaren wil vernieuwen, mogen we de meest gezonken mens met hoop benaderen. 
- Seismograaf: De ontmoeting met de kansarmen en de kwetsbaren in onze consumptiemaatschappij kan voor ons een seismograaf zijn, die registreert wat er mis is om ons heen.
- Voorbede: Juist de voorbede draagt de andere vormen van hulp en bijstand. Ze vormt geen alibi, maar is een bron van kracht.

Verder gingen de lezing en de nagesprekken over de samenleving, de hoekstenen voor het diaconaal functioneren van de gemeente en over concrete tips. Kortom, te veel om hier te verslaan, maar 'genoeg om met Gods hulp vooruit te kunnen', zei iemand. Bemoedigende geloofstaal van een oudere broeder. Samen schuifelden we in de middagpauze voor brood en soep langs het kostersechtpaar Van Esseveld. Wat is herbergzaamheid zonder koster?
De dag eindigde zoals ze begon. Diaken M. Doornenbal te Kockengen, lid van de commissie Binnenland van MDO opende haar met Romeinen 12: 'Tracht naar herbergzaamheid'. Diaken A. Guijt te Veenendaal, voorzitter van het diaconale college liet ons zingend uiteengaan met het Herberglied:
hier kan men putten: nieuwe kracht,
hier is beschutting voor de nacht,
hier is het elke morgen Pasen!

Veenendaal           N. Grijzenhout

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 februari 2000

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Diaconale dag in Veenendaal

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 februari 2000

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's