De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

4 minuten leestijd

Henri J. Nouwen (1932-1996) was hoogleraar aan verschillende theologische instituten en universiteiten in de Verenigde Staten maar ging in 1986 wonen en werken in de l'Arche-gemeenschap 'Daybreak' in Toronto onder geestelijk gehandicapten. In een dezer dagen van hem verschenen dagboek, waarin de notities, die hij dagelijks maakte, als meditaties zijn opgenomen (Brood voor onderweg, uitgave Lannoo, Tielt) schrijft hij een bijdrage Aan de rand van de Kerk:

'Zij die aan de rand van de samenleving staan vormen het hart van de Kerk - zo is het en niet anders! Dat betekent dus, voor ons als leden van de Kerk, dat we steeds weer de randen van de samenleving moeten opzoeken. Onze eerste aandacht moet uitgaan naar zwervers, mensen die honger hebben, kinderen zonder ouders, aids-patiënten, mensen die emotioneel in de war zijn.
Reken maar dat, als we met volle kracht de marges van de samenleving opzoeken, al die meningsverschillen en nodeloze, verlammende discussies naar de achtergrond zullen verdwijnen. De Kerk hernieuwt zich telkens wanneer wij onze aandacht verleggen van onszelf naar degenen die onze zorg nodig hebben. Het goede dat Jezus met ons voorheeft komt altijd tot ons via de armen. Dat is de ervaring van degenen die met hen werken, de armen geven meer dan zij ontvangen. Ze voeden ons.'


De Kerkvoogdij meldt: Helft kerken in Brabant bedreigd door afbraak en verval:

'In "Monumentenzorg Actueel" van november 1999 wordt o.a. aandacht besteed aan de resultaten van het onderzoek "Financiering monumentale kerken" waarover elders in deze editie een publicatie is opgenomen. "Monumentenzorg Actueel" meldt dat ook in Brabant het probleem groot is, want bijna de helft van de Brabantse kerken dreigt tussen nu en tien jaar te sluiten of te vervallen. Dit is de conclusie van het rapport "Torenhoge Lasten" van de Stichting Brabantbeeld naar de financiële problemen bij het onderhoud van kerkgebouwen. Volgens de Stichting, die streeft naar het behoud van cultuurhistorisch belangrijke kerkgebouwen, zullen verloedering en afbraak het gevolg zijn.
Voor het totale onderhoud aan de meer dan 45 kerkgebouwen zal de komende tien jaar ƒ 200 miljoen nodig zijn. Voor ruim de helft kan dat geld worden opgebracht door subsidies uit de financiële reserves van de parochies en door bijdragen van de gelovigen. Ruim 47 procent van de Kerkbesturen verwacht echter niet voldoende geld bijeen te kunnen brengen. Het gaat daarbij juist om de grote beeldbepalende kerkgebouwen die hoge onderhoudskosten hebben. Het totale te verwachten tekort zal liggen tussen f 70 en f 100 miljoen. Commissaris van de Koningin Houben noemde het bij het in ontvangst nemen van het rapport onaanvaardbaar dat de kerktorens als baken van het Brabantse landschap zullen verdwijnen. Als tussenoplossing ziet hij de oprichting van een Brabants Trust, een fonds dat monumentale en beeldbepalende kerkgebouwen aankoopt en onderhoudt, aldus "Monumentenzorg Actueel".'

Tijdens een vergadering reikte één der aanwezigen me onderstaande ontboezeming van wijlen ds. J. T. Doornenbal aan uit de tijd van de discussies rondom de hervormde kerkorde van 1951:

'Maar het noodlotsbesluit is nog niet gevallen En zolang het nog niet zover is hebben we toch de plicht te waarschuwen. Daarna zullen we ook hieronder het hoofd te buigen hebben. En we zullen dat ook doen, al is het met een bloedend hart en in steeds groter zorg voor de toekomst van kerk en gemeenten. Ten slotte zijn het ook geen kerkorden of reglementen die het wezen der kerk bepalen, maar het verbond Gods met zijn volk. Dat blijft eeuwig vast en daar kunnen geen menselijke voorschriften iets aan veranderen. Daarom houden wij hoop, ook al gaat alles te gronde. En moeten wij blijven, als de bemanning op een zinkend schip, waar alle anderen het verlaten hebben.'


Ergens opgetekend; Merkwaardig:
• Merkwaardig dat een biljet van vijfentwintig gulden zo veel lijkt als je het in de collecte stopt, maar zo weinig bij de kassa van de supermarkt.
• Merkwaardig dat twee uren zo lang kunnen lijken in een bijeenkomst van de gemeente en zo kort als je op een feestje bent.
• Merkwaardig dat de verlenging bij een voetbalwedstrijd zo spannend is, maar de verlenging van een preek vaak ergernis opwekt.
• Merkwaardig dat het zo gemakkelijk is een roman van 400 pagina's te verslinden en zo zwaar om een hoofdstuk uit de Bijbel te lezen.
• Merkwaardig dat ouders zich zoveel zorgen maken over de school van hun kinderen, maar zo weinig over de kinder- of jeugdclub in de gemeente.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 februari 2000

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 24 februari 2000

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's