Goede voornemens met het oog op jeugd en jongeren (1)

De aanleiding
Goede voornemens
We nemen ons regelmatig wat voor: In de toekomst zal ik ..., in het vervolg gaan we niet...' Soms zijn er momenten die het maken van goede voornemens stimuleren. Denk aan een jaarwisseling, bij het herstel van ziekte of bij het niet bereiken van bepaalde doelen in ons leven. Afgelopen jaarwisseling was helemaal een bijzonder moment. Bij deze eeuw- en millenniumwisseling hoorden we meer dan ooit vele goede voornemens. Een veel gehoorde was, dat heel wat mensen zouden stoppen met de - uiteindelijk schadelijke - gewoonte van het roken.

Evalueren
Goede voornemens formuleren we ook bij de evaluatie van activiteiten. Denk bijv. aan een activiteit als de opening van het winterwerk in uw gemeente. Na maanden intensieve voorbereidingen breekt dan eindelijk de dag aan. Alle activiteiten worden uitgevoerd. Na zo'n dag is er een algemeen gevoelen dat het goed verlopen is. We zijn er dankbaar voor. 'Maar', zo zeggen we tegen elkaar, 'we moeten toch nog eens goed evalueren. Misschien zijn er dingen te verbeteren'.
Bij evalueren kijk je nl. terug om leerpunten te verzamelen voor de toekomst, wanneer je nog eens zo'n activiteit gaat organiseren.
Leerpunten, goede voornemens kunnen ook naar boven komen wanneer je je eigen leven overziet, wanneer je eens 'in de spiegel' kijkt, wanneer je je leven overziet in het licht van het Woord van God.

Medestanders
Om goede voornemens om te zetten in concrete daden is nog niet zo eenvoudig. Je stuit op weerstanden. Bij jezelf: de uitvoering van het voornemen vraagt te veel van jezelf, je hebt er eigenlijk geen zin in, ook al is het nodig. Maar ook weerstanden bij anderen om je heen. Die anderen kunnen zelfs tegenstanders worden. Vooral wanneer aan hen een bijdrage gevraagd wordt om dat goede voornemen mee te helpen realiseren.
Wat helpt, is wanneer je samen een goed voornemen gaat uitvoeren. Je herinnert elkaar, je bemoedigt elkaar, je helpt elkaar. Kortom: je hebt bij de uitvoering van je goede voornemens medestanders nodig.

Leren is veranderen
Weet u waar ook goede voornemens 'geboren' worden? Bij cursussen, instructieavonden of conferenties. Op deze plekken krijg je informatie aangeboden. We bezinnen ons erop. Samen probeer je lijnen te trekken naar de toekomst. Oplossingsrichtingen voor probleemstellingen worden gewezen. Je bent intensief met elkaar in gesprek, je deelt persoonlijke ervaringen met elkaar. Vol indrukken, ideeën en goede voornemens ga je dan naar huis, naar je werkplek, naar je gemeente. Dat dit zo verloopt is heel normaal. We gaan naar cursussen, instructiemomenten en conferenties om er iets te leren. En leren veronderstelt veranderen. Veranderingen in je opvattingen, in je gedragingen en je activiteiten.

Rook
Maar... hoe nu verder? Te vaak gebeurt het dat goede voornemens niet uitgevoerd worden. Ook allerlei goede voornemens met het oog op jeugd en jongeren in de kerkelijke gemeenten - en vanuit dat belang schrijven we vanuit de HGJB deze artikelen. Als het gaat om goede voornemens met het oog op de jeugd in de gemeente, dan lijken leidinggevenden (jeugdwerk en kerkenraad) in de gemeenten vaak op die mensen die zich voorgenomen hadden te stoppen met roken. Ze meenden het echt. Maar het kost hen te veel. Het roept te veel spanning op. En zoals zo vaak: we schuiven de verantwoordelijkheid af naar anderen, naar omstandigheden, naar de situatie. Goede voornemens gaan te vaak in rook op. Als het gaat om goede voornemens met het oog op de positie van jeugd en jongeren in de gemeente vragen we ons echter steeds nadrukkelijker af of we het kunnen maken om die voornemens telkens in rook te laten opgaan. Als we goed luisteren naar kinderen, naar jongeren, naar leidinggevenden in het jeugdwerk, naar jeugdambtsdragers, dan vrezen we in toenemende mate dat dit onverantwoord is. Wanneer jeugdambtsdragers en leden van jeugdraden elkaar ontmoeten (op instructieavonden of in conferentieverband) om allerlei beleidsontwikkelingen voor het werken met jeugd en jongeren in de gemeente te bespreken, dan klinkt vrij regelmatig de oproep om wat gedeeld wordt met elkaar naar buiten te brengen in de vorm van een dringend appèl. Aan de HGJB wordt gevraagd stem te geven aan dat wat gezien wordt en wat hen en ons telkens bezighoudt. Dat is de reden waarom we deze artikelen gaan schrijven. Vanuit bewogenheid zeggen we: Goede voornemens met het oog op jeugd en jongeren mogen niet in rook opgaan! 

N. Belo, directeur HGJB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen