Nijkerkse beroeringen

Graag wil ik reageren op de heldere en duidelijke recensie van mijn boek 'Nieuwkerk, een lichtbaken op de Veluwe' door ds. H. Veldhuizen op 10 februari 2000 in de 'Waarheidsvriend' en de aanvullingen op 24 februari 2000 in genoemd blad, door dhr. Hans Mouthaan en dhr. Teus Boele.
Allereerst wil ik bevestigen, dat ds. Theodorus van der Groe een tegenstander was van de.'Nijkerkse beroeringen'. Zijn tegenstand loog er niet om!
In zijn werk 'Toetssteen der waare en valsche genade, ontdekkende in het helderschynende licht der zuivere Gereformeerde waarheit, vervat in den Heidelbergschen Catechismus, de wesentlyke gronden van onderscheit tusschen het zaligmakende werk-des Geestes in de herten der oprechte geloovigen en tusschen het schyn-geestelyke werk der geveinsden en tydt-geloovigen, ten dienste van het heilbegeerige christen-volk' kunnen we lezen over zijn zorg over de geestelijke toestand van de kerk halverwege de 18e eeuw. Dit boek is uitgegeven in 1752.
Daarnaast verwijs ik u naar de 'Verzameling van biddagspredikatiën uitgesproken door Theodorus van der Groe', uitgegeven in 1787.
Naast de oorspronkelijke bron, kunt u dit ook lezen in het boek 'Verzameling van zestien biddagspredikatiën' uitgegeven G. Kool, Veenendaal, 1975. Daar maakte dhr. Teus Boele de lezers al op attent.
Graag wijs ik de lezers ook op het boek 'Die des nachts Zijn huis bewaakt, Theodorus van der Groe in zijn Leven en werken', door A. W. C. van Dijk, uitgegeven door J. P. van den Tol, Dordrecht, 1972.
In dit werk wordt ook aandacht besteed aan de 'Nijkerkse beroeringen'. Niet alleen Theodorus van de Groe was een felle tegenstander van de 'Nijkerkse Beroeringen' maar ook zijn zuster Eva van der Groe. Ik citeer uit bovengenoemd boek (p. 103) hoe Eva van der Groe dacht over de opwekkingen in Nijkerk en elders.
'Wel is waar, dat er uit sommige steden of plaatsen hier te lande nog al een grote schare de Heere schijnt toegevoegd of toegebracht te worden, en waarvan men thans gedurig met veel ophef dezulken hoort spreken, het zij leraar of gemeente die het werk der bekering of in de grond zelve niet verstaan, of anders hetzelve in anderen niet recht bezien kunnen, en zich derhalve lichtelijk paaien met een deel hartstochtelijke en verstandige werkzaamheden, aan de zijde des mensen, omtrent God in Christus, zonder nauwkeurig en getrouw bij 's Geestes licht te onderzoeken, of dit werk wel uit God is, en door Zijn Geest in Christus ten einde gebracht.' Dit schreef Eva in het werkje 'Oorlog, Kerk en Staat', uitgegeven in 1749.
Noch Theodorus noch Eva hebben Nijkerk bezocht, zij hebben het 'Nijkerks werk' door een bepaalde bril bekeken. Hun visie is mede bepaald door wat zich in Werkendam heeft voorgedaan. In het 'Nijkerks gebeuren' vonden zowel 'beroeringen' als een 'opwekking' plaats. Beide zijn ontstaan door verschillende invloeden. Dit wordt o.a. verwoord door dhr. Hans Mouthaan en in mijn boek.
Terecht zegt ds. H. Veldhuizen, dat een 'opwekking' niet te maken is. Dat is nog altijd het werk van de Heilige Geest. Wie zal niet verlangen naar zo'n 'opwekking' juist in een tijd van spanningen en ontkerkelijking. Maar dan in de geest van Galaten 5: 22, want dat moet de basis zijn van onze gemeenten.

Nijkerk                  J. Fekkes

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen