Geloof

Een beproefd geloof
Na een drukke dag zijn ze het schip opgegaan. De Heere Jezus heeft gezegd dat ze naar de overkant van het meer moeten. Ze zijn op weg naar het land der Gadarenen. Het is rustig en stil en zonder moeite varen ze over het water. Als vissers weten ze immers wel wat varen is.
De zon is ondergegaan en 't is donker. De Heere Jezus ligt in de boot te slapen. Geen wonder na alle vermoeienissen van de afgelopen tijd.
De discipelen hebben de gelegenheid om terug te denken aan alles wat er is geschied. Zo'n anderhalf jaar volgen ze nu de Heere Jezus. Ze hebben Hem hartelijk lief gekregen. Hij staat in hun leven centraal. Ze hebben zo een goede vaart met Jezus. Zonder problemen. Heerlijk is dat als de vaart van ons levensschip zo voorspoedig verloopt. We zouden wel willen dat het altijd voort zou duren. Zo dicht bij Jezus, dat is toch het hoogste wat er is? En daarbij denkend aan al Zijn woorden en daden.
Opeens steekt er een windje op. 't Gaat waaien. Het begint te stormen. Binnen korte tijd is de rust weg. Alle hens aan dek! 't Is noodweer. De golven rollen aan, slaan over het boord. Het schip begint vol te lopen. En... Jezus slaapt. De storm maakt Hem niet wakker. Voor Hem is het: 'Ik lag en sliep gerust, van 's Heeren trouw bewust'. Vader waakt. Vader staat boven het natuurgebeuren. Onstuimig water zien de Israëlieten in verband met de boze. Maar Vader staat boven de machten der duisternis.
Hoe zullen de discipelen reageren? Zij worden op de proef gesteld. Zij zijn de Heere Jezus gevolgd. Zij hebben Hem horen spreken, zij hebben Zijn daden gezien. Maar hoe zit het nu met hun geloof?
Zo kan ook ons de proef worden afgenomen. Door allerlei moeilijke omstandigheden in ons leven, eenzaamheid, huwelijksmoeilijkheden, psychische nood, enz. Ieder heeft zo het zijne. Soms is er een hele reeks van beproevingen. Wat kan dat de levensreis moeilijk maken. Hier en daar zie je wel eens zo'n wandtegeltje hangen: God heeft ons geen kalme reis beloofd... Inderdaad, denkt u. Daar heb ik ook mee te maken. En hoe is het: is er geloof? En hoe staat het met dat geloof wanneer het beproefd wordt?

Een geschokt geloof
De discipelen zijn ondertussen vreselijk benauwd geworden. Zij gaan naar de Heere Jezus. Ze maken Hem wakker. Op hun roepen slaat de Heere Jezus de ogen op. Nu wordt Hij wel wakker. Wat is er? 'Meester, Meester, wij vergaan.' De discipelen geven uiting aan hun gedachten. Ze menen dat hun laatste uur geslagen is. 
Moet u zich eens indenken. Jezus is de Zoon van God. Veel hebben ze gezien van Zijn goddelijke macht. Toch houden ze het voor mogelijk dat Hij en zij in de golven ten onder zullen gaan. Dat ze een prooi zullen worden van de satan.
Dat is nu een geschokt geloof. Dan heb je de Heere Jezus leren kennen. En dan weet je uit het Woord dat Hij je niet aan jezelf zal overlaten. En ook dat Hij alle macht heeft. Maar er komen beproevingen. De golven rollen aan. En je bent alles kwijt. Je denkt dat het met jou nog helemaal verkeerd zal aflopen.
Hoe reageert Jezus daarop? Hij doet wat en Hij zegt wat. We letten eerst op wat Hij zegt.
Hij vraagt: waar is uw geloof?
Dat is een opvallende vraag. Daaruit blijkt dat Jezus het ongeloof of kleingeloof (zoals we lezen in Matth. 8) niet in bescherming neemt. Hij komt nu niet met: ach, jullie kunnen ook niet geloven vanuit jezelf. Ook zegt Hij niet: de omstandigheden zijn nu ook zo moeilijk, Ik kan me wel indenken dat jullie nu zo reageren. Nee, heel rechtstreeks zegt Hij: 'Waar is uw geloof? ' Hoe hadden ze dan moeten reageren? Ze hadden erbij moeten stilstaan, dat het toch niet mogelijk was om samen met Hem te verdrinken. Want Hij kan toch alles. Zij hebben Zijn wonderen gezien. En Hij houdt van hen. Hij zorgt voor hen. Hij heeft zelfs gezegd: al de haren van uw hoofd zijn geteld. Ze hadden moeten zeggen: ik zie wel de golven, maar de Heere Jezus is toch bij ons. Dan kan het niet misgaan. Hij laat ons niet aan onszelf over. 'Wat buigt gij u neder o mijn ziel, wat zijt gij onrustig in mij (waarom bent u zo geschokt in het geloof? ). Hoop op God, want ik zal Hem nog loven voor de menigvuldige verlossingen van Zijn aangezicht.'

Een versterkt geloof
Jezus stelt niet alleen een vraag. Hij doet ook wat. Wanneer de discipelen tot Hem zeggen, dat ze vergaan, gaat Hij op het schip staan. En dan bestraft Hij de wind en de watergolven. En er wordt stilte. Jezus laat daarmee (opnieuw) zien wie Hij is. Een gewoon mens kan dit immers niet. In Psalm 65 staat: 'Die het bruisen der zeeën stilt'. Dat wordt van de Heere God gezegd. Zo toont Jezus hier dat Hij ook God is.
De discipelen worden daardoor bevreesd en verwonderen zich, en zeggen: Wie is toch deze dat Hij ook de winden en het water gebiedt? Door dit gebeuren krijgen ze diepe eerbied en groot ontzag voor de Heere Jezus. Zo versterkt de Heere Jezus hun geloof. Meer dan ooit zien ze nu wat Jezus voor een machtige Heiland is.
Toch is Hij juist de Heiland die Zich later zo gewillig overgeeft aan het bittere kruislijden. Dat is op het moment dat er in Zijn leven een storm opsteekt, die zijn weerga niet kent. Het is de storm vanwege onze zonde en schuld. Deze storm laat Hij totaal uitwoeden totdat de dood volgt. Dan grijpt Hij niet in door middel van Zijn machtswoord. Waarom niet?
Omdat Hij het oog had op zulke mensen als Zijn discipelen. In hun plaats wilde Hij de toorn Gods ondergaan. In Hem is toen vervuld Psalm 42: 'Al Uw baren en Uw golven zijn over mij heengegaan.'
Met deze Heiland maken we een goede vaart. Onder de hoede van deze Jezus. Of bepaalt u zelf nog de koers in uw leven? Vaart u op eigen kompas? Onder Jezus' hoede, onder de hoede van deze machtige en genadige Heiland, zult u niet omkomen. Niet dat alles zo eenvoudig zal zijn in uw leven. Paulus op weg naar Rome leed zelfs schipbreuk. En er kunnen nog wel moeilijker omstandigheden zijn. Maar laat de moed niet zakken. Wordt gesterkt in het geloof. Ons is geen kalme reis beloofd, maar wel een behouden aankomst. Daar zorgt Christus voor.

'Al staat de zee dan hol en hoog
En zweept de storm ons voort
Wij hebben 's Vaders Zoon aan boord
En 't veilig strand voor oog.'

Genemuiden           W. G. Hulsman

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen