De satan gebonden

Met nadruk vermeldt Johannes dat Christus de satan in een verzegelde kerker opsluit voor een periode van 1000 jaren. In die tijd zal het welbehagen des Heeren gelukkig voortgaan, en Zijn Koninkrijk zal heersen over het wereldrond. Al vele malen is de vraag gesteld, wat er met die 1000 jaren bedoeld kan zijn. Evenals de andere getallen in Openbaring is ook dit getal symbolisch. Welke gevoelswaarde heeft het getal 1000? Vraag het maar aan een kind. Duizend is veel, en lang! Een kleuter van vier roept: ik heb wel 1000 gulden op de bank! En de vakantiereis naar Drente was wel 1000 kilomefer. Het getal 1000 staat voor een lange periode. Al die tijd is satan gebonden. Meer staat er niet.
Er wordt niet gesproken over 1000 jaar vrede, een 1000-jarig rijk. En het is al helemaal onmogelijk om die 1000 jaar op de kalender aan te wijzen, zoals de kanttekeningen van de Statenvertaling doen. Veeleer mogen we geloven dat wij nu midden in die 1000 jaar zitten. En dat het niet een totale vredetijd is, moge blijken uit de vele verhalen uit de vervolgde en ondergrondse kerk. De vijandschap tegen het Evangelie leeft niet alleen bij de valse profeet, het beest en de satan - ook bij de mens, die van het Woord Gods niet wil weten. En die zich daarom keert tegen Gods werk in deze wereld. Tevergeefs echter.
De Heere zegt ons dan ook niet, dat wij in die duizend jaar op onze lauweren mogen rusten. Dat wij maar argeloos in deze wereld kunnen rondstappen, omdat de satan toch aan de ketting ligt. Dat is roekeloosheid. Waarin de boze ons alsnog weet te grijpen. Het apostolisch gebod blijft van kracht: weest waakzaam en nuchter.

En daarna moet hij een korte tijd ontbonden worden. Het slot van vers drie kan een zekere teleurstelling oproepen. En vragen. Waarom bindt Christus niet meteen de satan voor alle eeuwigheid? Waarom gaat die tijd van voorspoed niet geleidelijk aan over in de hemelse heerlijkheid? Want reken maar, dat wanneer de satan ontbonden wordt, hij tekeer zal gaan als nooit tevoren. Laat een agressieve hond maar eens los, nadat hij een week in zijn hok heeft gezeten en heeft toegezien hoeveel vreemdelingen zich in zijn territorium hebben begeven! In die korte tijd zal de satan een wereldwijd tegenoffensief starten, om alles wat de Heere in die 1000 jaar heeft opgebouwd, af te breken. De satan zal de machten der aarde mobiliseren tegen de Kerk (de geliefde stad).
Heeft Christus het ons niet voorzegd? Als het Evangelie overal verkondigd zal zijn, zal daarna het einde komen, waarin (indien het mogelijk ware) zelfs de uitverkorenen verleid zouden worden (Matth. 24: 24). Dat moet iets vreselijks zijn. Die tijd staat ons nog te wachten. En wie weet hoe snel die kan aanbreken. Ook onder ons.

Maar waarom dan losgelaten? Wij weten het niet. Johannes schrijft: hij moet ontbonden worden. Zo heeft de Heere het bepaald. Hij maakt geen vergissing. Dat denken wij vaak. Maar dan vergissen wij ons. Daarentegen is het zo troostrijk dat de Heere die tijd bekort heeft. Hij weet wat maaksel wij zijn. Hoe zwak van moed, hoe klein van krachten. De Heere zal Zijn Kerk niet langer laten beproeven dan zij aankan. Hij Zelf staat garant voor de volharding der heiligen! Ook de satan is een tijd gezet, en daarna het oordeel.

Duizend jaar. Genadetijd. Nooit lag het Evangelie zo voor het oprapen. Hoe besteedt u die tijd? Dient u de Overwinnaar of de overwonnene? Dat maakt een eeuwigheid verschil! Nu de satan gebonden is, bidden wij ootmoedig: 'Leer mij, o God van zaligheden, mijn leven in Uw dienst besteden!'

Hei- en Boeicop                 A. J. Mensink

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen