Globaal bekeken

Uit Het blauwe venster (christelijke drankbestrijding) een stukje onder de titel Het zijn niet alleen de drankbestrijders:

'Ook anderen maken zich zorgen over het veelal onbeheerste drankgebruik. Ook werkgevers doen dat. En terecht, zeggen we. Hoewel er geen preciese cijfers bekend zijn aangaande de schade die het bedrijfsleven ondervindt van alcoholisme onder werknemers, zijn de beschikbare cijfers zorgwekkend. Het Nederlands Economisch Instituut schat de schade op jaarlijks 2 miljard gulden. Het accountantsbureau KPMG komt veel hoger uit op 7 miljard. Het verschil zal voor een deel toe te schrijven zijn aan de onderdelen van schaderamingen: wat hoort er wel bij, wat niet. Hoort een opneming van een alcoholist in een kliniek tot de schadepost, of wordt die vergoed door het ziekenfonds? Zo is er meer. In ieder geval gaat het om aanzienlijke bedragen. Maar het gaat niet alleen om aanzienlijke geldbedragen, het gaat ook om onvoldoende of wegvallend rendement van de investering van een bedrijf in een werknemer. Omscholing, herscholing, inwerken e.d. kosten bedrijven algauw vele miljoenen, die uiteraard terugverdiend moeten worden.

Aan het mij toegezonden blad Management Team van 24-3-2000 ontleen ik de volgende mededelingen:

- betr. de kerncentrale in Borssele: de borrel is taboe in dit bedrijf. Het management acht het risico te groot dat benevelde werknemers per ongeluk op verkeerde knoppen drukken;
- in de chemische industrie is een biertje al genoeg voor alarmfase één;
- grote banken en horecagelegenheden voeren steeds vaker een alcoholbeleid;
- volgens het minsterie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid drinkt 40% van de beroepsbevolking regelmatig op het werk. Eén op de 20 werknemers tobt met een alcoholprobleem en loopt drie keer meer kans op een arbeidsongeval;
- verreweg de meeste bedrijven hebben geen alcoholbeleid;
- duidelijk is dat drinken buiten de werkplek gevolgen kan hebben voor het functioneren op de werkplek. Alcohol werkt lang na.

Hier ligt voor de hand dat voorlichting omtrent de risico's die verbonden zijn aan het gebruik van alcoholhoudende dranken hoog scoort. Met maatregelen die het alcoholgebruik moeten beteugelen, of uitsluiten, ligt het veel moeilijker: niemand wil betutteld worden. Het moeilijkst ligt het met ingrijpen in iemands leven dat door de alcohol beheerst wordt. Het meest moeilijke daarbij is de neiging van de drinker om te ontkennen een drankprobleem te hebben. Indien die neiging zou kunnen worden uitgebannen, zou veel leed voorkomen kunnen worden. Want des te eerder in een drankproblematiek kan worden ingegrepen, des te minder schade wordt er aangericht, en des te makkelijker is het herstel. Het aanbieden van professionele hulp behoort uiteraard tot een volwassen bedrijfsalcoholbeleid.
Wellicht wordt het ooit ook normaal dat werkgevers in hun kerstpakketten voor personeel en relaties geen alcoholhoudende dranken laten stoppen.'

**

In De Reformatie schreef de kerkhistoricus H. Veldman over 'inspirerende piëtisten'. Hier volgt wat hij schrijft over de 'aantrekkingskracht' van de Herrnhutters:

'De historie van de Herrnhuttergemeenten laat zien dat velen die zich niet meer thuis voelden in hun eigen kerk hier naar toe kwamen om hun geestelijk heil te beleven. Onder hen waren veel dolenden en ex-leden van sekten uit Duitsland zelf en ver daarbuiten. Qua afkomst veelszins een merkwaardig allegaartje. Het is een apart verhaal hoe men in Herrnhut zich gekeerd heeft tegen uitwassen van dwepers en andere onzekere, vaak overgeestelijke figuren. De sterkste trekkingskracht gaat intussen uit van een sobere levensstijl en de liefdevolle aandacht voor elkaar; men wil graag een ware christelijke gemeenschap zijn. Een voor ons vreemd element is hun gebruik van het werpen van het lot. Dat deed men voor een zeer uiteenlopend aantal kwesties. Niet alleen voor het aanwijzen van hen die zending zullen gaan bedrijven, maar ook voor het kiezen van de huwelijkspartner laat of men de uitkomst over aan het lot. God bestuurt dit immers, zoals de Bijbel dat op meer dan één plaats laat zien. Isaac Ie Long vermeldt in zijn boekwerk uit 1735 de regels - "Statuten of's Heeren (= Van Zinzendorf, HV) Gebooden en Verbooden" weer die ons een goede indruk geven van de manier waarop de Herrnhutters met  elkaar dienden om te gaan. We nemen de volgende over:

VIII: Een iegelyk Inwoonder te Herrnhuth zal arbeyden, op dat hy zyn eygen Broodt zal eten: maar wanneer hy Oudt, Krank en Onvermoogende is, dan zal de Gemeente hem onderhouden.
XIV: Van geen Dansen, Gelachen, het zetten van Gasten, (behalven voor vreemde en doorreyzende Perzoonen; ) van geen Bierhuyzen, overtollige spyzen op Bruyloften, by Kinder-Doop-Maalen of Begraavenissen, noch van het gewoone Speelen onder de Inwoonders, zal er iets gehoort worden; en de geene die daartoe geneegen is, zal Herrnhuth moeten verlaaten.
XXI: Geen verschil zal binnen Herrnhuth langer dan acht daagen mogen duuren; [...]
XXVIII: Daar zullen geene Byeenkomsten zonder licht gedoogt worden.'

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen