Eenheid in verscheidenheid (5)

Een vorige keer eindigde ik met de vraag of wij in onze situatie wel weten wat verdrukking inhoudt. Dat de wereld zich aan ons ergert, is niet zo op te merken. Hiervoor kunnen verschillende oorzaken zijn. In het vorige artikel noemde ik er een aantal. Dit keer noem ik de wereldgelijkvormigheid. Wanneer wij aan wereldgelijkvormigheid denken, moeten wij niet zozeer onze aandacht richten op kleding, het niet gebruiken van diverse media, etc. Ik zeg niet dat zij onbelangrijk zijn, maar wereldgelijkvormigheid houdt toch meer in. Het heeft meer te maken met ons denken. Wereldgelijkvormigheid is denken zoals de wereld denkt. In dit denken gaat het alleen om onszelf. De ik-gerichtheid is in dit denken uitermate groot. Met God wordt geen rekening gehouden met als gevolg dat men de medemens uit het oog verliest. Vanzelfsprekend ergert de wereld zich niet aan ons! Wij onderscheiden ons niet van haar. Wij denken en doen precies hetzelfde. Dat kan geen ergernis oproepen. Wanneer zal die ergernis wel worden opgeroepen? Wanneer wij iets gaan verstaan van het 'Gij geheel anders'. Maar aan dat 'Gij geheel anders' gaat wel iets vooraf. Hieraan gaat vooraf dat God een hand van genade aan ons geslagen heeft. Dit laatste wil heel eenvoudig zeggen dat wij zijn ingewonnen voor Zijn heerlijke dienst. Het 'Gij geheel anders' heeft alles met de heiliging yan het leven te maken. Echter... de heiliging van het leven is er niet zonder de rechtvaardiging. Het één is er niet zonder het andere. Zij behoren onafscheidelijk bij elkaar. Wie zegt dat er rechtvaardiging is zonder heiliging, dwaalt. Maar omgekeerd is men ook op een verkeerde weg als men de heiliging van het leven losmaakt van de rechtvaardiging van de goddeloze door het geloof, om niet. Heiliging zonder rechtvaardiging heeft niet de eer van God op het oog, maar men zoekt daarin zichzelf. Laten wij de rechtvaardiging en de heiliging bij elkaar houden. Hierin gaat de Schrift ons voor, maar gaan ook de belijdenisgeschriften ons voor, hoewel ik mij goed bewust ben dat de belijdenisgeschriften niet op dezelfde hoogte staan en dezelfde waarde bezitten als de Schrift. Niettemin wijzen de belijdenisgeschriften ons een weg die begaanbaar is, omdat deze weg niet in strijd is met de Schrift. De weg in de belijdenisgeschriften aangegeven is een weg die in overeenstemming is met de Bijbel.

Aanpassen?
In één van de vorige artikelen schreef ik dat de mensen aan wie de apostel Johannes de woorden Gods doorgaf, toch minder moeite hadden met zijn boodschap dan wij. Het is wel zeker dat dit alles te maken had met de omstandigheden waarin zij verkeerden. Ieder moment konden zij vanwege hun geloof gedood worden. De verdrukking was ontstellend groot in hun leven. Toch pasten zij ondanks de bizarre omstandigheden waarin zij verkeerden zich niet aan. Zij gingen niet mee met de wereld waarin zij van Godsweg een plaats ontvangen hadden. Zij bleven op zichzelf staan en zij schaamden zich niet volgelingen van Jezus Christus te zijn.
Het zal duidelijk zijn dat onze situatie geheel anders is dan die van de eerste christenen. Onze tijd is zo geheel anders! In de loop der eeuwen hebben zich vele ontwikkelingen voorgedaan. Was onze samenleving eerder agrarisch van aard, nu heeft de techniek het daarin voor het zeggen. En of wij willen of niet, maar wij zijn allen kinderen van deze tijd. Wij laten ons allen meeslepen door de geneugten die deze tijd ons brengt.
Misschien dat wij het niet toegeven, maar eenieder van ons neemt deel aan deze maatschappij die langzaamaan een consumptiemaatschappij geworden is. Zonder ons bewust te zijn, zijn wij kinderen van deze moderne tijd.
Maar let wel: wij zijn niet alleen kinderen van deze moderne tijd, doch ook mensen die leven in een multireligieuze samenleving. Eerder sprak men onder ons over een geseculariseerde samenleving, maar het is te weinig als men onze samenleving enkel al zodanig typeert. Hoeveel godsdiensten zijn er met name de laatste veertig jaar in ons land niet binnengekomen. Men kan te kust en te keur te werk gaan. Bevalt de ene godsdienst niet, dan zoekt men zijn heil bij de andere.
Nederland heeft iets weg van het oude Rome. Het zal bekend zijn dat er in het oude Rome vele tempels waren. Van alle door de Romeinen onderworpen volken stond er wel een tempel. Wie als toerist in Rome kwam, kon voor die tempel en die godheid kiezen die hem het meest aanstond en van wie men het meest kon verwachten. Niet helemaal precies vinden wij dit in ons land, maar toch wel iets dat er heel veel op gaat lijken.
Eenieder zal verstaan dat het tussen al die godsdiensten én de secularisatie, die toch ook een deel van ons volk in zijn greep heeft, niet zo gemakkelijk is om een zoutend zout en een lichtend licht te zijn. Het gevaar van aanpassing is levensgroot aanwezig, ofschoon de Schrift ons duidelijk voorhoudt dat er van aanpassing geen sprake kan zijn. Het 'de joden een jood en de Grieken een Griek' wil maar niet zeggen dat wij zover in de huid van de ander gaan kruipen dat het Evangelie van Jezus Christus daaronder te lijden heeft of daardoor ondergesneeuwd wordt. De apostel heeft veel van de cultuur van de Grieken geweten. Met hun context heeft hij zich op de hoogte gesteld, maar het Evangelie heeft hij niet aangepast. Het was én bleef het Evangelie van Jezus Christus, de Gekruisigde en Opgestane.
Ten diepste kan het Evangelie niet aangepast worden, want het Evangelie van Jezus Christus staat niet alleen haaks op een cultuur, maar niet minder haaks op het hart van ieder mens. Dit laatste is maar geen gemeenplaats of dooddoener, doch om aan te tonen dat er geen aanknopingspunten voor het Evangelie in de cultuur of in het hart van een mens gevonden worden. 't Is altijd de Heilige Geest die ruimte maakt voor het Evangelie in een cultuur en in het hart van een mens. Wat de mens betreft gaat men willen wat men eerst niet wilde. Alles centreerde zich om hem. De Heilige Geest gaat er zorg voor dragen dat God het centrum van zijn leven gaat worden.
Aanpassen? Niet in bovenstaande zin. Dat geldt niet alleen voor het Evangelie, maar ook voor ons. Bijbelse christenen zijn geen mensen die zich in allerlei bochten wringen om zichzelf en de boodschap van de Bijbel bij een ander aannemelijk en aantrekkelijk te maken, maar zij laten horen en zien wie zij door genade zijn geworden. Daarin zijn ze aantrekkelijk! Wat mij trouwens opvalt is dat de eerste christengemeente hierin aantrekkelijk geweest is dat er van haar is gezegd: 'Ziet, hoe lief zij elkaar hebben'.
Wat het aanpassen betreft gaan wij slechts mee voorzover de eer van God niet in het geding is! Calvijn heeft ons voorgehouden: 'Als wij enigszins twijfelen aan een zaak tengevolge waarvan Gods eer in het geding is, moeten wij het maar niet doen. Gods eer moet ons boven alles gaan. Zijn wil, uitgedrukt in Zijn geboden, is allesbepalend' . Zéker in onze tijd zijn deze woorden van Calvijn uitermate belangrijk.
Samengevat: Wij behoeven niet wereldvreemd te zijn, maar het Evangelie en onszelf aanpassen is contrabande. Vooral is het dit laatste als het niet strookt met de eer van God. Het blijft staan: Gij geheel anders!
Eenieder van ons weet wel hoever men kan gaan met name als de eer van God op het hart gebonden is.

De gemeente
Ik zeg niet dat alle zeven gemeenten in Openbaring 2 een hechte gemeenschap hebben gevormd, maar toch kan van een aantal gezegd worden dat zij niet als los zand aan elkaar gehangen hebben. Als een echte gemeenschap straalden zij naar buiten het een en ander uit, met als gevolg dat hun verdrukking niet gering was. Zeg maar gerust: erg groot!
Wat wil ik met dit alles zeggen? Eigenlijk alleen maar dat wij de gemeente zo nodig hebben. Zonder de gemeente als een gestalte van het lichaam van Christus kunnen wij niet! Een mens gaat dwarrelen als hij zich aan de gemeente onttrekt. Maar hij maakt zich ook van de gemeente los en gaat evenzeer dwarrelen als men van zondag tot zondag zich bezighoudt met relishoppen. Dit laatste wil zeggen dat men de ene zondag nu eens hier naar een kerk of een groep gaat en de andere zondag op een andere plaats kijkt óf het daar toch niet beter is. Ik acht het een zeer kwalijke zaak dit zgn. relishoppen. Mij doet het er niet toe of dit om reformatorischen óf om evangelischen gaat. Wie men mag zijn, men behoort bij de gemeente te blijven. Vooral in onze tijd moet men zich ervan bewust zijn dat God ons als gemeente bij elkaar gebracht heeft. En dat wij maar niet als losse individuen in die gemeenschap staan, neen, wij vormen samen een hechte gemeenschap.
Wij moeten maar niet vergeten dat wij juist in de gemeente zoveel voor elkaar kunnen betekenen. De gemeente houdt elkaar op het rechte pad, maar niet minder bemoedigt de gemeente elkaar om staande te blijven in deze postmoderne tijd. Om dicht bij het kruis van Jezus Christus te leven met de wetenschap dat Hij als Koning het voor het zeggen heeft en dat met Zijn komst het Godsrijk gekomen is én zál komen.
Wij spreken veel over de uitstraling van de gemeente. Ongetwijfeld zal deze uitstraling er zijn als de gemeente een hechte geloofsgemeenschap vormt. Zij zal voor struikelen bewaard blijven, omdat God haar met Zijn heillicht voorgaat. Laat de eigen gemeente de liefde van ons hart hebben. Dat zal de Heere niet ongezegend laten. Zijn zegen zullen wij als gemeente, doch ook persoonlijk ervaren.

De zondag
Wanneer men Openbaring 1 leest, komt men erachter dat Christus aan Johannes verschenen is op de eerste dag van de week d.i. de zondag. Op de eerste dag van de week komt nog altijd de gemeente van Christus bij elkaar. Niet op een andere dag, doch op de dag dat Christus is opgestaan. De gemeente komt dan bij elkaar om allereerst het Woord van God te horen. Als het goed is blijft het Woord van God niet boven de hoofden zweven, maar het vindt z'n plaats in de harten van de hoorders. (Wordt vervolgd.)

B.              G. S. A. de Knegt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen