Het heil is des HEEREN!

De problemen die het leven met zich meebrengt, kunnen ons boven het hoofd groeien. Overdag slepen we ons voort, verlangen naar de avond, naar de nacht, naar de duisternis die ons zal omringen als een deken die bescherming geeft. Maar dan is de nacht aangebroken en rusteloos woelen en tobben we in ons bed. 's Morgens staan we vermoeider op dan de dag ervoor. Een gesloten cirkel waarbinnen we geen rust vinden. God is vóór ons gevoel zo ver verwijderd, we durven niet te rekenen op Zijn hulp en bijstand, ziende op eigen zonde en schuld. Of gewoon omdat onze geest té vermoeid is. Een bedreigd bestaan, we wankelen ten dode, vrienden en familieleden lijden mee, maar zijn machteloos, kunnen ons niet helpen.
Ach, niemand zal tegen ons zeggen: 'Hij heeft geen heil bij God' (vs. 3), maar deze woorden lezend resoneren ze, weerklinken ze in ons hart: 'geen heil bij God'. Een zware en voor menigeen bekende worsteling.

'Ik lag neer en sliep' (vs. 6). David zit diep in de problemen, hij is op de vlucht met de weinige aanhangers en vrienden die hem zijn overgebleven. Dodelijk gevaar aan alle kanten, zijn vijanden omringen hem (vs. 7), het net wordt aangehaald, steeds nauwer. Ontsnappen is nauwelijks mogelijk. Bovendien, misschien wel de zwaarste beproeving, wordt deze bedreiging veroorzaakt door zijn eigen zoon Absalom, die de troon van zijn vader begeert.
Wat een diepe pijn voor een vader als een zoon in opstand komt en zelfs zijn vader naar het leven staat. Als je daar geen slapeloze nachten van hebt...

Toch: 'ik lag neder en sliep'. Hoe is het mogelijk om in zo'n situatie te slapen alsof er niets aan de hand is! Het geheim is de HEERE, Die hem ondersteunt, een schild waar hij achter weg kan kruipen. De HEERE, Die zijn neergebogen hoofd opheft (vs. 4). Bovenal is de HEERE zijn eer. Het woordje 'eer' betekent letterlijk 'dat wat iemand zwaar of gewichtig maakt', het is de heerlijkheid des HEEREN, imponerend, indrukwekkend. Voor mensenogen moet ze onthuld worden, geopenbaard (Ex. 24 : 15v) en tegelijk versluierd, daar anders de mens eronder zou bezwijken.
Het is de heerlijkheid, de eer van de God van het verbond. Deze God is machtiger dan alle vijanden. David geeft God de eer, dat wil zeggen, hij dénkt groot van de HEERE en van Zijn beloften. Hij erkent dat Hij machtig is de gedane beloften ook na te komen. David, de gezalfde koning, gezalfd in de naam van de God en het verbond. Dat houdt beloften in. De HEERE is zijn eer en hij geeft Hem eer: erkennen dat Hij waarlijk en alleen God is en dat Hij ook gedane beloften nakomt. Dat legt 'gewicht' in de schaal! David roept de HEERE aan (vs. 5) en kan zijn zaak in Gods hand geven en rustig slapen. De HEERE is zijn heil, zijn redding (vs. 9). Het probleem dat hem dreigt te verpletteren wordt in de hand van deze 'gewichtige', dat is machtige God gelegd.

Ook voor ons is de HEERE de God van het verbond, bij de doop is Zijn Naam over ons uitgeroepen, beloften erbij gegeven. Lees het doopformulier maar door, in al onze noden, zorgen en problemen die ons uit de slaap kunnen houden, onrustig maken, gaat het erom God al de Eer te geven, dat God onze 'eer' is, te erkennen dat Hij alleen verlossing kan schenken, zelfs bij het naad'ren van de dood!
En deze erkenning van Zijn eer, heerlijkheid, houdt dan tevens in afzien van eigen kracht en (eigen)wijsheid. Het is niet meer en niet minder je leven overgeven in Zijn hand.
Voor ons de doorboorde handen van Jezus Christus. Ook Hij stond er alleen voor, ook van Hem werd gezegd: 'er is voor Hem geen heil bij God' (Jes. 53 : 3 en 4), dat God Hem verlaten had. Ook Hij vernederde Zich en gaf alles in de handen van de Vader, wetend dat Zijn hemelse Vader machtig was om te redden, de overwinning te geven, ja zelfs op te wekken uit de doden.
Onze zaak aan Hem geven, in Zijn doorboorde handen leggen, is Hem eren, niet vertrouwend in eigen 'gewichtigheid', eigen vermogen of kracht. Het betekent je vastklemmen aan de beloften van de HEERE, de God van het verbond. 'Ik riep met mijn stem tot de HEERE, en Hij verhoorde.'
Mijn zaak is Gods zaak geworden, Hij heft mijn hoofd omhoog en ik mag en kan belijden: 'Het heil, de redding, de uitkomst is van Hem'. Ook al denken velen dat het afgelopen is, dat er geen uitkomst is, dat ik 'geen heil bij God heb'.
Tegen alle menselijk beter weten in, soms tegen mijn eigen gevoelens in, blijf ik me vastklemmen aan Gods beloften en zeg ik in het geloof: 'Hij is mijn eer, het schild waarachter ik schuil. Hij is mijn heil'.
En uiteindelijk kan ik ook nog gerust slapen!

Wierden               G. A. Schreuders

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen