Boekspreking

Chr. Fahner, Het Oude Testament van de jonge kerk, 72 blz., ƒ24,50, De Banier, Utrecht 1999.
Chr. Fahner en J. Poeder, De Griekse tekst van het Oude Testament, deel 1, Genesis, 379 blz., ƒ59,-, De Banier, Utrecht 1999.
Het Dialektos Instituut heeft een Septuagintaproject opgezet, waarbij de Griekse vertaling van het Oude Testament wordt geanalyseerd en van equivalenten wordt voorzien. In de kantlijn wordt de Statenvertaling van de Hebreeuwse bijbel toegevoegd. De lezer kan zo van meet af de Griekse en Hebreeuwse versie vergelijken. Voor ons ligt het eerste deel in een fraai verzorgde uitgave, en wel het boek Genesis. De Septuaginta is voor de bestudering van het Oude Testament en het Nieuwe Testament van grote betekenis. Het was de bijbel van de jonge christelijke gemeente. In een brochure geeft Fahner een handzame inleiding op de Septuaginta. Hier en daar stelde ik wel enkele vragen. Zo meen ik dat de tekstoverlevering van de citaten in het Nieuwe Testament ingewikkelder in elkaar zit dan hier gesuggereerd wordt. Ook zou ik ten aanzien van de profetieën liever niet spreken van voorspellingen. Hermeneutisch blijft er de interessante vraag naar het Targum-karakter van de Septuaginta. Maar mijn vragen nemen mijn waardering voor het gebodene niet weg. De lezer krijgt in kort bestek heel wat belangwekkende informatie in heldere vorm gepresenteerd.
Een vraag heb ik nog wel bij de doelgroep van dit project. Voor de gewone bijbellezer lijkt de uitgave me toch vrij moeilijk. Voor wie het Grieks machtig is, is toch de niet geparafraseerde tekst in de editie van Rahlfs te verkiezen. Maar vermoedelijk is deze uitgave bedoeld als een hulp voor de grammaticale analyse. Moge het de redactie gegeven zijn dit prestigieuze werk voort te zetten en zo mogelijk te voltooien. Wie intekent op het werk ontvangt het boekje van Fahner gratis.
Ede                A. Noordegraaf

E. Dekker en M. Sarot, Christelijk geloof en rationaliteit, 160 blz., ƒ27,50, Uitgeverij Boekencentrum, Zoetermeer 2000.
Is geloven in God in de klassieke, orthodoxe zin van het woord geloven tegen beter weten in? Is het intellectueel houdbaar om als modern mens in het bestaan van een persoonlijk God te geloven? Deze zgn. onhoudbaarheidsthese, filosofisch pendant van het wijdverbreide maatschappelijke verschijnsel van de kritiek op het christelijk geloof, is door dr. G. van den Brink in zijn Oriëntatie van de filosofie bestreden. Van den Brink is op dat punt naast zijn verworteling in de gereformeerde theologie in filosofisch opzicht beïnvloed door de christen-denker Alvin Plantinga, Op een studiedag hebben vier godsdienstfilosofen de visie van Van den Brink kritisch belicht. Molendijk is van oordeel dat Van den Brink de moderniteit niet serieus neemt en te makkelijk vlucht in het postmodernisme. Jonkers is van mening dat de kritiek van Van den Brink niet verdisconteert dat het christelijk geloof van binnenuit wordt aangetast door het moderne denken. Christelijk geloof en bezinning daarop mogen zich niet afsluiten voor de moderne cultuur. Sanders verheldert vooral het begrip 'rationaliteit'. J. Hoogland, die de positie van Van den Brink op zich onderschrijft, wil nog wel een stap verder gaan en de motieven achter de onhoudbaarheidsthese proeven en toetsen. Keert die these zich niet tegen een manier van denken over God die je als een vertekend beeld moet zien? Christenen moeten op zijn minst de moderne twijfel kunnen meevoelen. Van den Brink gaat in een uitvoerig antwoord in op zijn vier critici. Hij onderstreept nogmaals dat geloofsovertuigingen in overeenstemming moeten zijn met alles wat wij geloven. Ik heb met grote belangstelling en waardering van dit boekje kennis genomen. Het is bepaald geen eenvoudige kost. Enige filosofische scholing wordt voorondersteld. Het onderwerp is uiterst belangrijk, omdat het raakt aan de vragen rond de ontmoeting van geloof en cultuur. De wijze waarop de Utrechtse school godsdienstwijsgerig het gesprek aangaat, is van betekenis om althans te laten zien dat de veelgeprezen moderniteit niet zo sterk staat als velen menen.
Anderzijds blijf ik wel zitten met de vraag of je langs rationele weg tot een antwoord op de vraagstelling komt. Blijft er op de Areopagus van het moderne leven ergens toch niet als laatste staan de weerloosheid van de getuige die ervaart dat de wijsheid van de wereld dwaasheid voor God is. Maar ik geef Van den Brink graag toe, dat dat ons niet ontslaat van de rekenschap die we ook in wijsgerig opzicht hebben te geven. Voor wie geïnteresseerd is in de stof en niet opziet tegen een filosofisch betoog zeer aanbevolen lectuur. 
Ede               A. Noordegraaf

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen