Het goede!

Als mensen teleurgesteld zijn, zoeken ze een zondebok, het onbehagen zoekt een uitweg. Het leven vraagt veel van mensen en geeft weinig. We zoeken 'het goede' en dat goede bestaat voor de een uit rijkdom, voor de ander uit een gelukkig gezinsleven, een gelukkig huwelijk. Helaas, maar al te vaak wordt dit goede leven verstoord, het gaat nooit zoals wij willen dat het zal gaan. En vanuit de nood die ontstaat, vanuit het grote of kleine onbehagen gaan we op zoek naar schuldigen, zoeken we naar de oorzaak van de nood en meestal wordt er gewezen naar anderen, de zondebok is snel gevonden.

Het is geen modern probleem, het is al heel oud, het hoort bij het zondige menszijn. In Psalm 4 is ook van zo'n proces sprake. Op de een of andere manier zijn mensen teleurgesteld, er is een vraag naar 'het goede' en dit goede wordt dan gezocht in rijkdom, in een goed leven, 'koren en most' (vs. 8), aanduiding van welvaart. Maar ook al heeft men welvaart, de mens wil steeds meer, de vreugde ontbreekt, ook al is er een goede oogst. Er is onbehagen en het richt zich op de koning, hij is de schuldige, de zondebok (vs. 3). Er broeit iets van opstand, er worden boze plannen gesmeed, plannen die het daglicht niet kunnen verdragen (vs. 5). Leugens worden rondgestrooid en de eer en de goede naam van de koning worden aangetast. Een benauwende toestand voor de koning en hij zoekt zijn heil, het 'goede' bij zijn God, Die hem op deze hoge post heeft gesteld. Meer nog, hij is een gunstgenoot van God (vs. 4) en God zal hem genadig zijn als hij roept. Vanuit die positie roept hij de opstandigen op tot zelfonderzoek en tot vertrouwen in de HEERE.
Het onbehagen komt voort uit een verkeerde houding t.o. God. Jawel, ze offeren (vs. 6), maar waarom offeren ze? Wordt er wel met de juiste instelling geofferd? En nog een belangrijke vraag: waar bestaat 'het goede' uit? Is niet het goede de gemeenschap met God, het licht van Gods aangezicht? Als Hij er is, als die gemeene schap er is, dan is er ook de vrede, dan is er de geborgenheid (vs. 9).

Het probleem van teleurstelling en het zoeken van een zondebok lijkt me ook onder ons geen onbekende zaak. Hoe vaak worden we niet teleurgesteld in het leven. De voorspoed, in de zin van welvaart wordt wel bij ons gevonden, maar of we nu echt gelukkig zijn, is maar zeer de vraag. Want het geluk van een mens is niet af te meten aan zijn rijkdom. Er gebeuren zoveel dingen in het leven waar we machteloos tegenover staan. Gezondheid is betrekkelijk, kinderen waar we zo blij en trots op waren, waar we zulke hoge wachtingen van hadden, gaan een eigen en zorgelijke en voor de ouders pijnlijke weg. Het huwelijk kan onder druk staan, mensen die worden beschadigd door echtscheiding. En zo kunnen we doorgaan met een lange lijst van narigheden die ons kunnen overkomen.
Welvaart, rijkdom, geeft dan geen vreugde meer, machteloos staan we bij de brokstukken van het levenshuis.

'Wie zal ons het goede doen zien?' Maar wat is het 'goede'? Als het alleen gaat om aardse welvaart en geluk, wel dan is onze blik zeer beperkt. En als onze godsdienst dan ook nog in het teken van deze welvaart staat, dan putten we er weinig troost uit.
We kijken naar wat ons overkomt in het leven en begrijpen het niet. 'Ik geloof toch, ik leef toch netjes, ik ga toch naar de kerk?' Een worsteling te midden van alle raadselen van het leven. Vaak wordt er een zondebok gezocht voor de teleurstellingen, en vaak komen we het in de christelijke gemeente tegen: De Heere is de zondebok, het is Zijn schuld!

Zou het kunnen zijn, ik vraag het voorzichtig, dat wij het goede toch té veel zoeken in het uiterlijk geluk, in het hier en nu? En als het dan misloopt, staan we met lege handen. Onze godsdienst, ons geloof helpt ons niet. We zijn gelovig om 'het goede' te ontvangen uit Gods hand, een goed leven. Natuurlijk mogen we daarom bidden en Hem ervoor danken. Maar toch, 'het goede' is méér dan welvaart, het is te leven in het licht van Zijn aanschijn, dat geeft echte vreugde en vrede. Het goede is te weten dat uiteindelijk niet het aardse, het vergankelijke het hoogste goed is, maar het kennen van God in de Heere Jezus Christus. Want in Hem laat God Zijn vriend'lijk aanschijn over ons lichten! Dan mogen we onze klachten, onze noden en zorgen, onze teleurstellingen in het gebed bij Hem brengen. Er is een luisterend oor en een helpende hand in de nood. Hij helpt op Zijn tijd en manier, misschien anders dan we gedacht of gewild hadden, maar altijd beter. De levensraadsels blijven, antwoorden ontbreken vaak, toch in vrede je te ruste begeven en geborgen zijn bij de Heere.
Ons geloof zal dan anders gericht zijn en worden, niet 'een offerande' - onze godsdienst en alles wat daarbij hoort - als een soort gave aan God om Hem gunstig te stemmen, maar 'eredienst' aan Hem, Die ons uit genade liefheeft. En in deze weg van Gods eer wil en zal Hij ons echt 'het goede', dat is Zijn heil schenken. Al staat er dan geen rund meer in de stalling, zo is er nochtans vreugde in de HEERE (Hab. 3 : 17 en 18). We hebben 'het goede' gezien. Van God.

Wierden               G. A. Schreuders

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen