Toespraak ds. D. C. Floor

De belofte is gedaan dat de gemeenten plaatselijk hervormd kunnen blijven, als zij dat echt willen. Geen enkele hervormde gemeente zal gedwongen worden tot vereniging. Landelijk zal de vereniging door moeten gaan, maar plaatselijk hoeft dat niet.
De brandende vraag is: kan dat wel? Plaatselijk hervormd blijven, terwijl de Ned. Hervormde Kerk landelijk verenigt? Kan deze belofte echt wel voldoende waargemaakt worden. Uit de notitie 'Om de heelheid van de kerk' blijkt dat de hervormde gemeente beslist niet los gezien kan worden van de landelijke kerk. Zij is er geheel in verweven. Zozeer zelfs dat de hervormde gemeente zich niet kan afscheiden. Zij kan zich niet losmaken uit de landelijke kerk. Bij fusie gaat de landelijke kerk mee naar de Verenigde Kerk en dat betekent dat alle hervormde gemeenten daarin meegenomen worden. Geen enkele hervormde gemeente kan zelfstandig achterblijven en samen met andere gemeenten de Ned. Hervormde Kerk voortzetten. Dat is helder. Maar wat houdt het hervormd-zijn van de plaatselijke gemeente nu in bij de Verenigde Kerk? Dat is mij nog erg onhelder. Misschien kan daar helderheid in gegeven worden. (...)
Federatie is voorlopig nog de allerbeste oplossing. We voorkomen daarmee een felle juridische strijd over het kerkelijk hervormd zijn. De juridische strijd over de beheerskwestie is nog niet ten einde en de volgende juridische strijd, die veel dieper gaat en ingrijpender is, hebben wij al in het vooruitzicht. Moet er weer opnieuw strijd gevoerd worden over de kerkelijke goederen. Deze strijd levert nooit enige winst op, zelfs niet voor de partij die het wint.
Laten wij met de bezwaarden, die zwaarwegende argumenten hebben om niet mee te kunnen gaan met de vereniging, in gesprek blijven en naar mogelijkheden blijven zoeken om met hen verder te gaan. Zij zijn onze broeders en zusters, die er niet op uit zijn om onze Ned. Hervormde Kerk te scheuren. Integendeel, er is bij hen een eerlijk, principieel verzet tegen de vereniging. Zij zijn ook beslist geen scheurmakers. En zij horen als hervormden er helemaal bij. Laten wij de pastorale weg gaan, dat is samen zoeken naar de beste oplossing waarop Gods zegen kan rusten.
En het blijkt nodig te zijn dat de hele ecclesiologie opnieuw goed doordacht moet worden. Enerzijds zijn er in de huidige kerkelijke praktijk sterke congregationalistische tendensen waar te nemen en anderzijds zien we soms episcopale trekken.
Het blijkt heel moeilijk te zijn bij een presbyteriale-synodale kerkstructuur het spanningsvolle evenwicht te handhaven tussen de relatieve zelfstandigheid van de plaatselijke gemeente en het geheel van de kerk. Het evenwicht kan gauw genoeg verstoord worden als we naar macht streven.
Laten wij deze zaken eerlijk bespreken. Het gaat om het kerk-zijn in deze tijd. Wat is daarbij de meest verantwoorde kerkstructuur. Moeten wij bij de presbyteriale-synodale kerkstructuur blijven en hoe moet dat naar de praktijk toe goed vertaald worden? Of moet onze kerkstructuur toch herzien worden?
Het gaat om de heelheid van de kerk. Laten wij wel bedenken dat de heelheid van de kerk veel meer is dan een sterke organisatiestructuur. Het moet ons blijven gaan om heel te worden in de ware geestelijke zin. En dat is er nog lang niet. Laten wij bidden om en werken aan de heelheid van de kerk, dat wij kerk zullen zijn tot eer van onze Koning, Jezus Christus. 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen