Gemeenteleven (3)

Na de overdenking van de leer der apostelen en de gemeenschap lezen wij in het 42e vers uit Handelingen 2 over: de breking des broods.
Wat is er bedoeld met die uitdrukking?
- Brood breken, dat werd gedaan aan het begin van een maaltijd.
- Jezus heeft in de nacht, waarin Hij verraden werd (Lukas 22) het brood gebroken en het Heilig Avondmaal ingesteld. Of...
- wordt hier bedoeld de liefdemaaltijd, waaraan de broeders en zusters van de gemeente aanzaten en zij, die rijk waren zoveel meebrachten, dat ook zij, die minder bedeeld waren, voldoende te eten hadden? Zulke agapè-maaltijden komen ook in onze tijd wel weer voor, in het bijzonder in stadsgemeenten en zij kunnen van betekenis zijn voor de gemeenschap, waarover het ook in vers 42 gaat. Maar... voor het geestelijk welzijn van Christus' gemeente is door de Heiland Zelf het brood gebroken en de wijn vergoten om Gods kinderen te versterken in het vertrouwen op Jezus' volbrachte werk tot verzoening.
In de vorige overdenking lazen wij over de gemeenschap met Christus en met elkaar als vrucht van het ontvangen van de leer der apostelen. De proclamatie van die leer, de prediking van het Evangelie, stelt in de gemeenschap met Christus, het geloof is immers door het horen van het Woord. En dan is vervolgens het Heilig Avondmaal middel om daarin verder te versterken en te bewaren.
Die bewaring is zo nodig, wij zijn zwakke mensenkinderen. En evenmin als de gemeenschap automatisch er is, blijft die ook niet automatisch bestaan. Door het Woord, dat telkens tot ons komt, dat zo dichtbij komt in het zichtbaar gemaakte Woord van het sacrament, worden wij eraan herinnerd wat het de Heere Jezus heeft gekost om mensenkinderen vrij te kopen uit het oude zondaarsleven en in het nieuwe leven te trekken. De Heere wil, dat Zijn kinderen - zij die Jezus' verschijning hebben liefgekregen - vast zullen geloven en blijven geloven, dat er met hen iets beslissends gebeurd is, toen zij in de gemeenschap met de Heiland werden opgenomen.
Een mens heeft het zo in zich, dat te veronachtzamen. Volharden, een woord dat in de tekst voorkomt, is daarom zo nodig. Broeders en zusters, telkens weer gaat het Woord uit, weest er trouw onder. Telkens ook weer - en daarover gaat het in het bijzonder in deze meditatie - staat de Tafel des Heeren aangericht.
Opdat wij vast zouden geloven (Avondmaalsformulier) nam en neemt de Heere Jezus het brood en als Hij gedankt had brak/ breekt Hij het en gaf/geeft het Zijn leerlingen van alle tijden om hen te verzekeren van Zijn hartelijke liefde en trouw. Wat hebben wij dat nodig om in de Heere te kunnen zijn en blijven!
Het Heilig Avondmaal zou in het leven van de gelovigen een veel grotere plaats moeten hebben!
Soms moet je opmerken, dat er weinig naar verlangd wordt of dat zelfs het bijwonen van de eredienst, waarin de viering van het Heilig Avondmaal plaatsheeft, wordt gemeden.
Wanneer wij er zo mee omgaan, zou de groei van het leven met Christus wel eens kunnen stagneren. In het Heilig Avondmaal wordt de gemeenschap met Christus en elkaar onderhouden, daar ontstaat die niet. Dat is al eerder gebeurd door de leer der apostelen, die in gemeenschap met Christus bracht, zie hiervoor ook ons tekstvers. Het Avondmaal is het middel in Gods Hand om de in geloof dankbaar aanvaarde gemeenschap met de Heere uitgesproken in de Openbare belijdenis des geloofs verder te versterken.
In de Avondmaalsviering wordt opnieuw ontvangen, wat in de aangenomen prediking van het Evangelie al werd geschonken en de Heere schenkt er de zekerheid van de gemeenschap met Hem in. Dat is een grote weldaad van de Heere. In dat licht is een verzuimd Avondmaal een verzuimde weldaad Gods. Komt, want alle dingen zijn nu gereed! Ja, het moet niet de eerste vraag voor ons zijn hoe sterk ons geloof zou zijn. Dat is niet zo sterk en daarom heeft het juist versterking nodig! Maarten Luther moet eens gezegd hebben, dat een sterk geloof is een groot vertrouwen op wat de Heere Jezus gedaan heeft. En wij weten toch, dat dit sacrament juist daartoe gegeven is dat vertrouwen te versterken. Als het ergens tot uiting komt, dat de zaligheid buiten onszelf ligt in Hem, dan is het wel aan het Heilig Avondmaal.
In de gemeente dient door de prediking in het geestelijk leven (denk bijv. aan de prediking in de dienst van voorbereiding) leiding te worden gegeven, zoals wij ook in Handelingen lezen. Wanneer wij daardoor komen tot een biddend leven (daarover de volgende keer meer) bij het Woord, in Christus, zal de weg tot de deelname aan het Heilig Avondmaal open komen te liggen. Want wie Christus persoonlijk leerde kennen en door het geloof aan Hem verbonden is, die zal de beloofde versterking door dit sacrament aangrijpen, voor hem/haar blijft er maar één weg over: die tot de Heere Jezus, Die Zichzelf gaf tot in de kruisdood en Wiens lichaam en bloed, verbroken en vergoten, zijn tot een volkomen verzoening van al onze zonden.

Heerde               U. W. van Slooten, v.d.m.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen