De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Voorstel SoW-kerken om rapport Christologie en Verzoening te aanvaarden als ’synodaal geschrift’

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Voorstel SoW-kerken om rapport Christologie en Verzoening te aanvaarden als ’synodaal geschrift’

4 minuten leestijd

Het triomoderamen van de Samen op Weg-kerken stelt de triosynode voor om het rapport 'Jezus Christus, onze Heer en Verlosser' te aanvaarden als 'synodaal geschrift'. Het rapport zal behandeld worden tijdens de triosynodevergadering op 1 december a.s. in Lunteren Ook wil het SoW-bestuur het geschrift met een gesprekshandleiding aanbevelen aan plaatselijke gemeenten. Het is het eerste geschrift met belijdend karakter dat de Samen op Weg-kerken gezamenlijk uitgeven.
In het voorjaar van 1999 verstrekte het triomoderamen aan het SoW- adviesorgaan Kerkopbouw, Theologie en Opleidingen (KTO), de opdracht een rapport te laten schrijven dat 'vanuit de kerken een herkenbare bijdrage aan de discussie' zou betekenen over christologie en verzoening. Auteur werd prof. dr. J. Muis, kerkelijk hoogleraar systematische theologie aan de Universiteit Utrecht. Tijdens het schrijven is het rapport meegelezen door de theologen prof. dr. G. G. de Kruijf (Leiden), prof. dr. A. van Egmond (VU), en een meeleescommissie van de sectie Kerk en Theologie van de Generale Raad KTO.
Uitgangspunt voor het rapport is dat het niet bedoeld is om omstreden opvattingen van de theologen prof. dr. H. M. Kuitert en prof. dr. C. J. den Heyer te bekritiseren of te beoordelen. Het geschrift beoogt het geloof van de kerk opnieuw uit te spreken en daarbij eigentijdse vragen te verwerken.
In de inleiding van het ruim 50 pagina's tellende geschrift wordt gesteld dat het belangrijk is dat de kerk zelf zich uitspreekt over de vraag naar de persoon van Jezus en dit niet overlaat aan ieders individuele keuze. Dat zou immers betekenen dat de kerk op zou houden geloofsgemeenschap te zijn. Het spreken van de kerk is belijdend, omdat het antwoord geeft op de centrale vraag wie Jezus voor mensen is. Dit spreken is tevens een uitnodiging tot verdere bezinning.
Het rapport gaat met name in op de volgende vragen: wie is Jezus Christus? wat betekent de verzoening van Jezus voor ons? hoe heeft de kerkelijke traditie erover gesproken? wat zijn de grenzen van de geloofsleer? hoe is de relatie tussen geloven en historisch onderzoek? wat is de rol van beelden voor het geloof?
Het hoofdstuk over de betekenis van de verzoening heeft een duidelijk spiritueel karakter. Het gaat op diverse aspecten van de verzoening in. Volgens het rapport zijn in de loop van de kerkgeschiedenis verschillende 'verzoeningsleren' ontstaan, met hun eigen accenten, soms ten koste van andere accenten. Maar geen enkele verzoeningsleer kan het rijke, bijbelse denken over verzoening vervangen. Het hoofdstuk bespreekt ook enkele bijbels-theologische vragen over de verzoening: Was Jezus' dood nodig voor de verzoening? Heeft Jezus zijn lijden en sterven zelf als verzoening gezien? En heeft God het zo gewild? Het geschrift weet in kort bestek richtingen voor een antwoord aan te geven.
In een hoofdstuk over de kerkelijke traditie zoekt het geschrift naar een goede verhouding met wat belijdenissen uit het verleden over de verzoening hebben gezegd. Omdat elke belijdenis gestempeld is door de tijd van zijn ontstaan en dit ontstaan soms gepaard ging met machtsstrijd, zijn we volgens het rapport niet gebonden aan de letter ervan, maar wel aan de inhoud. Het is een uitdaging om te zoeken naar de kern van dat oude belijden èn naar de raakvlakken met onze actuele vragen. Het rapport laat zien dat het onderwerp verzoening door de reformatoren met verschillende accenten is uitgewerkt, maar het draait voor hen om de rechtvaardiging in Christus. Ook worden enkele recente belijdenissen in de discussie betrokken, zoals de Barmer Thesen. Tijdens de behandeling in de triosynode zullen synodeleden vermoedelijk in kleine groepen en plenair inhoudelijk over het geschrift van gedachten wisselen.
Het geschrift 'Jezus Christus, onze Heer en Verlosser', is vanaf 9 november digitaal te vinden op de website van de SoW-kerken: www.sowkerken.nl, in de rubriek synode(rapporten). Het officiële SoW-orgaan Kerkinformatie dat 1 november jl. uitkwam, bevat een samenvatting van het rapport.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 november 2000

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Voorstel SoW-kerken om rapport Christologie en Verzoening te aanvaarden als ’synodaal geschrift’

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 november 2000

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's