Boekbespreking

Dr. ir. J. van der Graaf en drs. I. A. Kole, Onthaast verwachten. Anno Domini. Op de drempel van een nieuw millennium, uitg. De Groot, Goudriaan/Kampen, 1999, 242 blz.
De titel van dit boek is zeer goed gekozen: het nieuw gesmede woord 'onthaasting' is gekoppeld aan het vertrouwde woord 'verwachten'. Vanuit de gegronde verwachting die gebaseerd is op de beloften van God worden we verlost van de 'Torschlusspanik', de jachterige en hijgerige haast om uit het leven hier en nu te halen wat er te halen valt.
Deze voorname verzamelbundel van essays (opstellen met een opiniërend en populair wetenschappelijk karakter) wil vanuit de gereformeerde visie een terugblik geven inzake ontwikkelingen die zich in de tweede helft van de twintigste eeuw hebben voorgedaan op de terreinen van onderwijs, politiek, kerk, media, welzijnszorg, techniek en zending. Daarbij komt ook telkens de vraag aan de orde hoe we met een goede geestelijke attitude de grens naar een nieuw millennium zullen overgaan. Ik duid de verschillende bijdragen in het volgende kort aan. Drs. E. van Middelkoop schrijft over 'het vaderloos Nederland': tegenover de angst voor autoriteiten en de uiterst kritische houding ten opzichte van alle vormen van gezag stelt christelijke politiek de erkenning van de soevereiniteit Gods. Dr. ir. J. van der Graaf geeft een tour d'horizon langs de verschillende kerken en de oecumenische beweging. Dit loopt wat hem betreft uit op verootmoediging en gemeenschappelijk gebed: met recht een drempelgebed. Dr. W. H. Velema beschrijft de beklemmende ontwikkelingen in de medische ethiek en praktijk en te midden daarvan de blijvende roeping om als christenen in een gelovige habitus onze plaats in te nemen in de verzorgende beroepen. Drs. I. A. Kole gaat onder het motto 'Bewaar het pand' in op recente ontwikkelingen in het veld van het onderwijs. Een gereformeerde grondslag dient meer te zijn dan een formule. Verstarring en behoudzucht zijn schadelijk voor het onderwijs naar Schrift en belijdenis. Dr. ir. E. Schuurman beschrijft met grote kennis van zaken het dilemma 'Gevangene van de techniek of verantwoordelijk voor de techniek?' Drs. A. G. Knevel, die dicht bij het mediavuur zit, voorspelt 'Christenen krijgen het zwaar'. Sluipenderwijze worden christenen omgeturnd door de invloed van de media. Er zal een enorme geestelijke spankracht van de christenen gevraagd worden om staande te blijven in de nieuwe informatie- en communicatiemaatschappij. Drs. J. J. Tigchelaar tekent ontwikkelingen en uitdagingen voor de zending in deze tijd. Dr. W. Verboom geeft een verhelderend overzicht van spiritualiteit in reformatorische, evangelische en New Age-kringen. Hij voert een pleidooi voor een open en wederkerig bevruchtende ontmoeting van reformatorisch en evangelisch, maar waarschuwt terecht sterk tegen de gevaren van het New Age-denken. Fijnzinnig en scherpzinnig is het betoog van mr. G. Holdijk over 'Nederlandse christenen in een pluralistisch tijdperk', waarbij hij met name de invulling van het begrip 'tolerantie' analyseert. De liberaal-democratische overheid ('Paars') zou moeten inzien dat het kortzichtig is om de vitale betekenis van religie en levensbeschouwing voor het publieke domein te ontkennen of te negeren. 'Tolerantie die niet voortkomt uit waarachtig respect of eerbied is in feite een vorm van tirannie.' Dr. A. Th. van Deursen raakt aan dezelfde problematiek vanuit een historisch-actualiserende benadering. Tegenover de christelijke overheid die Nederland in het verleden kende, staat nu een overheid die de 'lichaamscultuur' hoog in het vaandel heeft geschreven. Ten slotte geeft drs. N. C. van Velzen een beschouwing over communicatie: 'De spreker, de hoorder en de Heilige Geest'. Evenals Knevel gaat hij in op de gevaren van moderne communicatiemiddelen en technieken. Sterk is zijn pleidooi om ook bij kerktaal en bijbelvertaling het aspect van communicatie van grote waarde te achten. Er zal iets moeten gebeuren, willen we de kloof tussen het hedendaags Nederlands en de taal van de Statenbijbel overbruggen.
Ik kan in deze toch al lange recensie slechts iets aanduiden van de rijk geschakeerde inhoud van deze bundel. Aanschaf en rustige overweging van dit boek is zeer aan te bevelen, dat moge duidelijk zijn.
Veenendaal               J. Hoek

Anne Marie Korte, Frans Vosman, Theo de Wit (red.), De ordening van het verlangen. Vriendschap, verwantschap en (homo)seksualiteit in joodse en christelijke tradities, uitg. Meinema, Zoetermeer, 1999, 160 blz., ƒ 29, 90.
Een tiental auteurs, waarvan het merendeel verbonden is aan de Katholieke Universiteit Nijmegen, schrijft in deze bundel over de opvattingen binnen het jodendom en binnen de rooms-katholieke kerk over seksuele moraal in het algemeen en over homoseksualiteit in het bijzonder. De opstellen hebben informatieve waarde. Het overheersende beeld is dat de aloude christelijke opvattingen toch wel als achterhaald moeten worden beschouwd. De visies die opgeld doen in onze moderne westerse cultuur worden niet of nauwelijks kritisch geijkt aan de bijbelse openbaring. Er blijkt een grote kloof te gapen tussen enerzijds wat het leergezag te Rome voorschrijft en anderzijds wat er aan opvattingen heerst onder docenten aan nog altijd officieel 'katholieke' onderwijsinstellingen. Dat is natuurlijk geen nieuws, maar deze bundel is er weer eens een sprekende illustratie van. Voor een verantwoorde ethische positiekeuze vanuit christelijk belijden biedt het boek zeer weinig.
Veenendaal                 J. Hoek

Leanne Payne, Het gebroken beeld. De zoektocht naar de seksuele identiteit, uitg. Navigator Boeken, Driebergen, 2000, 187 blz.

In dit boek doet mevr. Payne, oprichter en leider van Pastoral Care Ministries, verslag van verschillende ervaringen die zij heeft opgedaan met mensen die in de knoop zaten met hun seksuele identiteit. Tegenover de tegenwoordig gangbare aanvaarding van de (homo)seksuele geaardheid als een onveranderlijk gegeven of een legitieme variant zoekt Payne naar de oorzaken van allerlei gevoelens. Zo wil Payne mensen genezen en tot werkelijke seksuele vrijheid brengen. Of liever gezegd: ze benadrukt sterk de werking van de Heilige Geest die mensen op het gebed tot genezing van beschadigde emoties en tot verwerking van verdrongen herinneringen brengt. Daarbij komt ze zelf met haar eigen methodiek trouwens toch ook nadrukkelijk in beeld.
Veenendaal               J. Hoek

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen