Namen noemen (18)

JOZUA
De naam Jozua kennen we het best vanuit de Latijns-Griekse vertaling: Jezus. Het is de persoonsnaam die de Zoon van God bij zijn vleeswording heeft ontvangen. Op zichzelf is het in de oudtestamentische traditie geen unieke naam. De opvolger van Mozes, Jozua de zoon van Nun, heeft hem gedragen, en ook de eerste hogepriester na de ballingschap heette zo (Hagg. 1 : 1). En met hen zijn er meerderen die deze naam delen. Dat het nu ook de naam is waarmee de Zaligmaker mag worden genoemd, dat rust niet op een beschikking van beneden. Niet Jozef en Maria hebben zelf deze bekende naam uitgekozen, omdat ze die zo goed vonden passen. Nee, deze naam is een bevestiging van Zijn schenking vanuit de hemel. Vandaar dat de engel het al voor Zijn geboorte heeft aangegeven: 'en gij zult Zijn naam heten Jezus; want Hij zal Zijn volk zalig maken van hun zonden' (Matth. 1 : 21). Hij is de grote Jozua, in Wie alles wat God in Zijn voorgangers als typen van Zijn verlossingswerk heeft laten zien, tot vervulling komt.
Jozua, Mozes' vertrouweling en opvolger, had van zijn vader Nun aanvankelijk de naam 'Hosea' gekregen. Als hem de belangrijke opdracht wordt toevertrouwd om het beloofde land te 'verspieden' verandert Mozes zijn naam in 'Jozua' (Num. 13 : 16). Of dit de eerste keer is dat Mozes dat doet - al eerder immers wordt hij Jozua genoemd - weten we niet. Wel vindt Mozes het kennelijk belangrijk om hem juist op dit cruciale moment, met het oog op de aanstaande ingang in het beloofde land, zo te noemen. De naam 'Hosea', die 'redding' of 'hulp' betekent, wordt nu met nadruk verenigd met de verbondsnaam van God: 'Jozua', De HEERE redt! De volle nadruk valt daarbij op de belofte van Gods trouw in de redding van Zijn volk.
De naam Jozua is dus samengesteld uit de verbondsnaam van de HEERE en een vorm van het werkwoord 'jasja', dat 'helpen' of 'redden' betekent. De grondbetekenis van dit woord wordt vaak in verband gebracht met de notie van ruimte scheppen in benauwdheid. Redden is dan: uit de benauwdheid verlossen, in de ruimte stellen. Dat is inderdaad ook het Bijbelse concept van verlossing. Maar het eerste bij dit werkwoord van verlossing is niet dat wij uit de benauwdheid komen, maar dat de HEERE er Zelf in komt, ons te hulp. Vandaar dat Jozua-Jezus zo'n heerlijke naam is: Hij Die in onze verlorenheid is ingedaald tot in de diepste diepte, Hij redt ons er ook uit. Maar het Heil van God is reeds aanwezig, ook waar de uitkomst nog niet wordt ervaren. Als Mozes de kinderen Israëls in de benauwdheid oproept om te zien op 'het heil (jesjua) des HEEREN, dat Hij heden aan ulieden doen zal' (Ex. 14 : 13), dan spreekt hij niet over het resultaat van dat heil, het pad door de Rode Zee, dat ze straks mogen aanschouwen, maar het feit van de HEERE daarvoor reeds bij hen is. Zijn aanwezigheid in de benauwdheid is de vaste en zekere garantie van hun redding uit de benauwdheid.
Jozua, het is de naam van de man die God gebruikte om Zijn volk te redden, om ze te brengen in de ruimte van het land der belofte. Veel heerlijker echter is het werk van zijn Grote Naamgenoot Jezus, van Wie de apostel van de Hebreeënbrief getuigt dat Hij het heil des HEEREN voor Zijn volk bereidt: de rust die overblijft voor het volk Gods (Hebr. 4 : 8)

M. A. van den Berg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen