...to mention the name of God

Ze waren in aantocht... Al van ver klonken hun stemmen door de kale gang. Een geschakeerd gezelschap: Surinaamse, Antilliaanse, Nederlandse jongens.
Op naar de kerk. In de bajes! Hoeveel waren het er? Ik schat 30 mannen.
Een voor een ontstaken ze een kaarsje. Voor hun vrouw, vriendin, hun kinderen. Vuur: teken van warmte, licht en geborgenheid. Hartelijk heet ik ze welkom. Voor wie voor het eerst is: ik ben Freek, de dominee.
Wij zijn hier samen in de naam van God.
't Is immers zondag.

Stil en aandachtig doen ze mee, als votum en groet worden uitgesproken. Niemand zegt een woord. Stille aandacht.
We zingen een traditioneel gezang:
God is getrouw, zijn plannen falen niet...
Hij kiest de Zijnen uit, Hij roept die allen.
'Machtig mooi dominee, samen zingen... vind jij ook niet? '

'Jongens, wie wil uit de Bijbel lezen?'
Een donkere jongen staat op. 'Mag ik lezen? '
Zo stond hij... achter de katheder... zijn neus op het liturgieblaadje - hij zag het niet zo goed - begon drie keer opnieuw: "'t Is best wel spannend, voorlezen in de kerk'.

De gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Daar ging het over.
Onder luid applaus voltooide hij z'n niet geringe opdracht.
'Hartstikke goed gedaan, joh, en bedankt', zei ik.
'Moest m'n moeder eens weten, dominee, dat ik heb voorgelezen in de kerk!', zei hij nog.

Aandachtig wordt er naar de preek geluisterd.
De priester, de leviet, die nooit nabij kwamen, en zich met een grote boog uit de voeten maakten. Ze hadden geen naaste...
'Wat een naarlingen, doom...', dacht iemand hardop. Wat een...
Toen de Samaritaan, die helende handen aan z'n lijf bleek te hebben. En wat belangrijker was... een hart dat klopte van bewogenheid.
'En als jij nu eens aan de kant van de weg ligt?', vroeg ik. En je verwondingen - vooral innerlijk - zo zijn dat zelfs barmhartige handen te kort schieten?
Wat dan?
Heeft iemand jou als naaste?
De priester, die doorloopt.
De leviet, die met een grote boog voorbij gaat.
De Samaritaan, die innerlijke wonden niet vermag te helen.

Jouw naaste is God, zei ik. Onze naaste is Jezus, die in onze malaise kwam.
In onze troubles.
Hij heeft jou als naaste! Ik vertelde over de drie kruisen, op die heuvel, u weet wel.
Toen Hij de naaste bleek te zijn van die ene die beleed: Wij ontvangen straf, waardig hetgeen wij gedaan hebben.
En de schreeuw uit het hart: Gedenk mij... De zich als naaste profilerende Heiland...- Heden, zult gij met Mij...

Als er een speld gevallen was, hadden wij het gehoord. Doodse stilte!
'Amen', zei ik. En amen zeiden zij...
Weer zongen we. Nu een spiritual!
Go down, Moses,
Way down in Egyptland. Tell old Pharao;
To let my people go.
Ontzaggelijk indrukwekkende woorden, echt wel... Zwaar van evangelie.
To let my people go! Jazeker!
If not... i'11 smite your first born dead!
Let my people go.
Wat een schouwspel! En wat zongen ze!
Toen nog het: Onze Vader! Hardop baden ze mee!
En dan de slotzang.
We shall overcome... en dan vooral het laatste couplet!
We zingen het elke zondag!

All men shall be free! Some day!
Toen de laatste pianoklanken verstierven, vroeg ik: Do you believe that...
Eenparig: Yes, we believe.
Geloven ze ook in vrijheid van een andere orde dan die van buiten de muur?
Ik hoop en geloof het, dat ze er zijn.
Omdat ze er zullen zijn...
De zegen van God kregen ze mee! Jongens, tot de volgende keer!
Na de koffie, gingen ze, de trap af naar hun afdelingen... Leunend over de railing staarde ik ze na. Wat een knakkers!
En in de koude kale gang, zongen ze na. 't Klonk door de bajes...

Let my people go. Let my people go...

               * * *

Toen de dames... weer een kerkdienst.
Weinig animo deze keer.
Zes dames!
In ieder geval genoeg voor de belofte voor de twee of de drie, die in de naam samenkomen.
Wat een omschakeling! Preek in onze taal, in het Engels, in het Spaans.
Ik laat u delen in wat er toen gebeurde.

Eerst zong de dame uit het verre Afrikaanse land: Give me oil in my lamp...
Solozang! Ontroerend mooi!
Ik zei: 'Horen jullie? Wat ze zingt komt uit haar tenen!'
Ze zingt met hart en ziel en zinnen,
'k Deed toen dezelfde preek! De dame - ook al van overzee - las als altijd de Engelse samenvatting.

Toen zei ze iets - dat stond niet in mijn preek...
'Ladies, one of the greatest things in life is: To mention the Name of God.'
That's so great, so amazing...

Gegrepen zat ik op m'n pianokruk.
Overweldigend over: What happened!
Dit was een gebeuren! Het waaide in de kerk. De Geest in de raderen.
Ik dacht aan het gezang:
Een sterke hand die nooit heeft misgetast, blijft met het heilig zwaard des Geestes strijden;
de adem zijner lipper overmant
de tegenstand.

Amen, zei ze, na de preek in English.
De dames volgden haar na. Amen!
Ik zei: Blijf nog even staan, ik heb een vraag...
Hoe kom je erbij, te zeggen: To mention the name of God is the greatest thing in human life?
Is dat zo? Vrijmoedig antwoordde ze: Thats' my experience!
Het kwam er vrij vertaald op neer: In mijn diepten en hoogten, heb ik God gevonden, en wat meer is, Hij heeft mij gevonden.

That's mly experience! Over beleving gesproken!
De Afrikaanse viel haar bij. Stemde mee in!
En hief mede de lofzang aan in: To mention the name of God...
The greatest thing...

En was de wedervraag: Pastor, why did you ask us this question?
Don't you believe that? You are the pastor!
Ik believe, zei ik, it's truth, what you say! Maar ik wilde het nog eens horen, en nog eens, en nog eens...
One of the greatest things in life is... to mention the name of God.

'Wil jij bidden in English? ' vroeg ik haar.
Ze deed het! Duidelijk en eerbiedig.
Vroeg vergeving voor: what we have done!
En eindigde met de Naam boven alle naam... samengevat in het Onze Vader.

Deze naam houdt wereldwijd de gemoederen bezig.
Want: Hij heerst!
Nu maar een psalm!
Hij heerst...
Van de zee tot aan de zee.
Van de rivieren tot aan de einden der aarde...

Het kost geen moeite ze te zien.
Ze zullen er zijn.
De kleinen en de groten.
Uit dorp en stad.
Uit de landen,
de volkeren...
de rimboe van deze wereld...

en ook uit de bajes...
...to mention the name of God... neverending!

Zwolle, zondag 5 december 2000
F. Stevens (v.d.m.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen