Kindervreugde

Onlangs lazen we aan tafel het kerstevangelie uit de kinderbijbel. Zomaar, omdat het aan de beurt was. Het wonder van de geboorte van de Heere Jezus. Dat er voor Hem geen plaats was en is. Van de armoedige doeken en de kribbe. Zo arm werd de Heiland... Van de Herders die vreesden en niet hoefden te vrezen. Op zo'n moment wordt het oude verhaal nieuw en springlevend. De toepassing was zo eenvoudig en trefzeker. Het raakte me diep. Kerstvreugde stroomde in mijn hart ergens midden in november.

Waarom zijn de momenten van geestelijke vreugde zo schaars? Waarom is ons geloven zo kil en rationeel? Wat zit ons dwars? De Heere zegt: indien gij niet wordt als de kinderen... (Mt. 18 : 3) De blijdschap van het geloof is een geheim dat alleen kinderen kunnen verstaan. Het is verborgen voor de wijzen en verstandigen. De Heere Jezus dankte Zijn Vader daarvoor. (Mt. 11 : 25)

Waarom?
In kindervreugde zit spontaniteit. Vraag een kind: waarom ben je blij? Dat is een vreemde vraag. Waarom zou je niet blij zijn... Ongereflecteerd en ongekunsteld is de vreugde in het kinderhart. Verklaren kan een kind niet, voelen des te beter; de emotie aanvoelen in het hart van vader of moeder. Als mama huilt, dan huil ik ook. Als papa blij is, dan ben ik ook blij... Zou het zo zijn met de vreugde in God? Dat bijbelse 'in'; wat betekent het? Het lijkt op 'om' en toch is het anders. Je kunt blij zijn om een nieuwe fiets, maar niet in een fiets. Je kunt niet blij zijn 'in' iets, alleen maar 'in' iemand en dan kan het ook nog alleen als die ander ook blij is. Verblijdt u in de Heere te allen tijd... (Fil. 4 : 4) Verblijdt u steeds in God. Kerstvreugde is vreugde in God door Christus.

               * * *

God is de bron van alle vreugde. God is Zelf ook blij! De Heere verblijdt Zich in Zijn werken (Ps. 104 : 31) Dat begint bij de schepping. Als God van al Zijn werken rust, geniet Hij in een heilige re-creatie van Zijn creatie. God is groot en wij begrijpen Hem niet. In de Schrift spreekt God over Zichzelf in kinderlijk eenvoudige taal, alsof Hij een mens is met handen en voeten, een mens met emoties, met droefheid en blijdschap. Hij is niet de god van de filosofen en geleerden, de onbewogen beweger. Hij is de Vader, die Zich vermaakt om het spel van zijn Kind. (Spr. 8 : 30).

Beeld en vrucht
Blijdschap bepaalt de verhouding van de Vader met de Zoon. Een vader kijkt over de rand van de wieg en denkt: wat lijkt die jongen toch op mij! Je ziet je eigen beeld in je kind. Zo ook God. Hij keek over de rand van de kribbe en zei: Mijn Kind, wat lijk Je toch op Mij. Voor het eerst in de donkere dagen van de wereldgeschiedenis. Dit Kind is het uitgedrukte beeld van de Vader. Van Jezus zegt Hij: Deze is Mijn geliefde Zoon, in wie Ik Mijn welbehagen heb. Welbehagen is als een vaderlijke glimlach. God glimlacht en Hij verblijdt Zich in Zijn werken.
Blijdschap is een vrucht van de Geest. Waar de Geest vervult, komt de vreugde mee. In de heilige ontvangenis van Christus heeft de Geest Maria overschaduwd. De vrucht is de lofzang. Mijn geest verheugt zich 'in' God, mijn Zaligmaker. De Geest van de genade en de gebeden is de Geest van de blijdschap. Hij weet Zelf ook wat het is om blij te zijn. Er is blijdschap in de hemel bij de engelen van God over een zondaar die berouw heeft. Er was blijdschap in de hemel om de geboorte van Christus. God Drie-enig was er blij om.

               * * *

God zou toch alle reden hebben om bedroefd te zijn. Wat een vernedering voor de Zoon van God, Christus werd geboren om te lijden en te sterven. Hij kwam tot de Zijnen, maar werd door de Zijnen verworpen. Hij was veracht en onwaardig onder de mensen. Er was voor Hem geen plaats. Schriftgeleerden wezen de weg, maar weigerden die te gaan. Astrologen uit het Oosten gingen hen voor in het koninkrijk van God. Moest de Zaligmaker der wereld, in doeken gewonden worden en gelegd in een voerbak? Daar lag het Smartenkind, de lijdende Knecht. Droefheid moest er zijn in Bethlehem! Pijn en verdriet vanwege de zonde. Gebrokenheid en verslagenheid in het hart van God. Maar nee, toch niet. Alzo lief had God de wereld. Zo lief, dat Hij blij was. Verheugd in de Zaligmaker der wereld. God heeft Zijn Zoon niet gegeven met tegenzin, omdat het moest, maar gewillig en zelfs met een heilige vreugde. Dat is opofferende liefde die peilloos diep gaat.

Droefheid
Als God Zelf verheugd is in de gave van Zijn Zoon, hoe komt het dat Zijn kinderen bedroefd zijn? Er is droefheid en heimwee naar God vanwege de zonde. De geestelijke blijdschap is niet los verkrijgbaar, want ze kan alleen maar tintelen in een gebroken en verslagen hart. Droefheid naar God en blijdschap in God bepalen het leven van de dankbaarheid. Vreugde zonder droefheid is hol en leeg, droefheid zonder vreugde dof en donker. Toch moet met het Kerstfeest de vreugde overheersen! Waarom? Omdat God wil dat we blij zijn. 'Ik verkondig u grote blijdschap!' Wie ben je dan om nog bedroefd te zijn? Voor u is heden de Zaligmaker geboren. De Messias Kurios Jezus! Dat wonder van Kerst vult het kinderhart met kindervreugde. Vreugde in God om de blijdschap van God.

Vreugde
In de oude geloofsbelijdenissen tintelt die vreugde ook door. Het apostolicum: Ik geloof in Jezus Christus Zijn eniggeboren Zoon, die ontvangen is van de heilige Geest, geboren uit de maagd Maria... De Zoon geboren uit de Vader voor alle eeuwen werd geboren uit de maagd Maria. De Zoon van God werd Zoon des mensen. Hij nam ons vlees en bloed aan en werd in alles aan ons gelijk, behalve de zonde. Tot in de geboorte toe. Zij baarde haar eerstgeboren Zoon... Dat deed pijn, met smart zult gij kinderen baren... 'Een vrouw, wanneer zij baart, heeft droefheid, dewijl haar ure gekomen is; maar wanneer zij het kindeken gebaard heeft, zo gedenkt zij de benauwdheid niet meer, om de blijdschap, dat een mens ter wereld geboren is.' (Joh. 16 : 21) Zo was het ook bij de geboorte van Jezus.
Waarom is Hij dan mens geworden? Nicea geeft het antwoord: om ons mensen en om onze zaligheid is Hij nedergekomen uit de hemel. Dat is wat. Wie heeft Hem bewogen om naar ons te komen? Niemand. Hij zei: Vader, Ik kom... Wat heeft God bewogen om Hem te zenden? Niets dan liefde, zuiver en puur. Liefde voor vijanden, voor rebellen. En wat een wonder als je dan je eigen naam in mag vullen. Voor mij is Hij gekomen. Dat is toch niet te geloven. Hij had mij op het oog... Als ik bij de kribbe sta, zie ik de pure liefde van God.
Wat heb je eraan, dat Jezus geboren is? De vraag klinkt bijna oneerbiedig, maar toch waagt de Heidelberger die te stellen... Wat nuttigheid verkrijgt gij...? Het antwoord is zo mooi: Dat Hij onze Middelaar is. Daar ligt in de kribbe de Middelaar. Het is voor het blote oog niet te zien; het is een gewoon Kind. Het oog van het geloof ziet dieper. 'Mijn ogen hebben Uw zaligheid gezien.' Jezus als de Middelaar tussen God en ons. Buiten Hem is er geen toegang tot de Vader. Hij is de Weg. Het antwoord gaat verder, dieper... Die met Zijn onschuld en volkomen heiligheid... Wat een contrast tussen Hem en mij. Ik ben in zonden ontvangen en geboren en Hij is volmaakt en smetteloos. ...mijn zonde, waarin ik ontvangen en geboren ben, voor Gods aangezicht bedekt. Jezus is niet alleen voor mij gestorven. Hij is ook voor mij geboren. Het plaatsvervangend werk van Christus strekt zich uit van Golgotha tot Bethlehem. Dat is ontzettend diep. Hij is als Heiland geboren. Ik ben geboren in zonde en ongerechtigheid, maar die geboorte heeft Hij voor Zijn rekening genomen. O dierbaar Kind, o stof van vreugd...

Kerstvreugde is Kindervreugde!

Delft               H. van den Belt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen