Volendam

Waarom
De vraag waarom dit deze mensen overkwam wordt alom, uitgesproken of in de gedachten van mensen, gesteld. Jezus heeft ooit Zelf de vraag gesteld en hem beantwoord. Waren de Galileeërs, wier bloed Pilatus met hun offers vermengde, schuldiger dan al de Galileeërs?, vroeg Jezus aan Zijn discipelen (Lukas 13 : 2). En waren de achttien mensen, die gedood werden toen de toren van Siloam viel, meer schuldig dan alle mensen in Jeruzalem? 'Nee zij, maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen insgelijks vergaan', antwoordde Jezus (twee maal) op de door hem zelf opgeworpen vraag. Zijn de jongeren, die in Volendam omkwamen, schuldiger dan allen in Nederland? Neen zij... Morgen kan het gebeuren in een refocafé of in een kerk of in een godsdienstige samenkomst.

               * * *

Nochtans brengen mensen, al of niet in vertwijfeling, God ter sprake. Trouwcolumnist Ephimenco, zelf geen christen, merkt op: 'God is selectief en nog niemand is erin geslaagd deze selectiviteit te doorgronden'. Onbedoeld heeft hij gelijk. Wij zullen God inderdaad nooit kunnen narekenen of doorgronden. Maar hebben we niet altijd bij rampen, die zich voordoen, Gods oordelen op te merken, die ons allen (hadden) kunnen treffen?! Er kan en mag geen beschuldigende vinger naar Volendam worden uitgestoken, wel een beschuldigende vinger naar ons allen. Levend voor Gods Aangezicht beseffen we zelfs, dat het oordeel bij het huis van God begint.

Les
Pastoor Berkhout van Volendam heeft gezegd, dat de ramp aldaar het dorp iets te zeggen had. Ik verbreed dat maar tot heel Nederland. Twee rampen in korte tijd van zo dramatische omvang zijn tekenend. De pastoor merkte op dat voor velen vandaag het leven bestaat uit feesten. Volendam scoort hoog in alcoholverbruik. Wij leven echter allen in een hedonistische maatschappij, waarin bezit, genot en consumptie hoog in het vaandel staan, zo niet allesbeheersend zijn. Het lijden kan echter nooit worden uitgebannen, het slaat dan hier dan daar in het persoonlijke mensenleven toe. Alleen al omdat de dood niet is uit te bannen. Maar bij rampen als deze lijkt het alsof God ons met onze neus op het lijden drukken wil. Lijden, dat elders in de wereld aan de orde van de dag is maar in onze beleving intussen ver van ons bed. Lijden, dat zich soms vlak bij ons in levens van mensen voltrekt, maar dat ons ontgaat of waarvoor we de ogen sluiten.

              * * *

Bij een grootschalige ramp komt het lijden opeens heel dicht bij ons. Ook onze maakbare samenleving blijkt kwetsbaar. Het dringt tot de vraag óf en hóé wij als Nederlandse samenleving schuldig staan. Staan wij niet allen schuldig tegenover De Schepper, omdat we het leven in eigen hand hebben genomen en grenzen passeren, die niet gepasseerd mogen worden? Dan geldt het woord van Jezus: Indien gij u niet bekeert, het zal u ook zo vergaan. De rampen hebben niet te maken met selectiviteit bij God - want menselijk falen speelt daarin bijna altijd een grote rol - maar met het feit dat Hij omkeer wil, mens en samenleving ten goede. Hiermee dekken we de ingrijpende vragen, die bij slachtoffers en hun nabestaanden boven komen, niet toe. Maar hun vragen zijn ons aller vragen. We kunnen niet zo maar weer over gaan tot de orde van de dag.

Die Ene
Ik kan niet nalaten nog eens te herinneren aan het verhaal, dat ds. L. Kievit vertelde over de man in Putten, die in de Tweede Wereldoorlog drie jongens door de razzia verloor. Toen hij bij een bezoek aan het kerkhof in Duitsland één voor één de graven van zijn zonen aanwees, vroeg de burgemeester hoe hij verder had kunnen leven. De man antwoordde: Ik ken er Eén, die had er maar Eén, Hij zond Hem naar deze wereld en liet Hem vrijwillig lijden en sterven voor anderen. Dat is Gods onnavolgbare en ondoorgrondelijke selectiviteit. Van Hem heeft Jesaja geprofeteerd, dat Hij veracht was en de onwaardigste onder de mensen, een Man van smarten: 'en een ieder was als verbergende het aangezicht voor Hem' (Jes. 53). Door het vuur van Gods toorn verminkt!
In het zwaarste lijden kan Hij medelijden. Het lijden is niet uit te bannen, niet eronder te krijgen, wel te Boven te komen. Hier treedt aan het Licht, dat God geen God van willekeur is maar van gerechtigheid en barmhartigheid, van recht en genade.

              * * *

Het volk van Volendam bidden we sterkte toe in Hem. Met hun nood weten we ons solidair.

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen