Luisterend Dienen dichterbij
DIACONAAT OVER GRENZEN [3]
In dit artikel kunt u lezen over twee projecten die door Luisterend Dienen, het werelddiaconale programma dat zich richt op gemeenten die zich rekenen tot de Gereformeerde Bond, worden gesteund. Het ene project vindt u in het Midden-Oosten in Egypte, het andere in Azië, in het onrustige Indonesië. Het laatste project, de Christelijke Kerk van Midden-Sulawesi, is bij een aantal Gelderse gemeenten vanwege intensieve contacten, goed bekend. Beide projecten laten zien hoe we als kerk aan onze werelddiaconale roeping gestalte kunnen geven. Vaak blijft het van onze kant bij een bijdrage in de collectezak, maar wie leest hoe de omstandigheden van onze broeders en zusters in ontwikkelingslanden zijn, kan zich er niet op deze manier van af maken. Gebed en steun geven een betrokkenheid. Tegelijkertijd moeten we ook beseffen dat wij met onze steun alleen maar tekenen van Gods koninkrijk kunnen oprichten, meer niet. Met andere woorden: de bekende druppel. Aan de andere kant moeten we er ook voor oppassen dat ons geven een eenrichtingsverkeer blijft. Onze zusterkerken hebben ook ons veel te zeggen. Het geloof van onze broeders en zusters kan ons leren hoe te handelen in moeilijke omstandigheden. In het artikel 'Wederkerigheid' van collega Dick van Dijk leest u meer over dit tweerichtingsverkeer.
Diaconaat en ontwikkeling
Gaat u mee een bezoek brengen aan een van de buitenwijken van Caïro waar de Koptisch Evangelische kerk, een van onze zusterkerken, diaconaal werk verricht? Waar de geasfalteerde wegen ophouden en de stoffige, onverharde wegen beginnen, wonen duizenden mensen in krottenwijken. Hoe verder je zo'n wijk inrijdt, hoe smaller de straten worden. Opvallend zijn de vuilnishopen die je overal ziet liggen. In Caïro is er geen instantie die het ophalen van vuilnis regelt. Dit werk wordt door particulieren gedaan.
Daarom zie je overal in de straten ezelskarren en kinderen met zakken op hun rug. Zij verzamelen papier dat op straat ligt. Blikjes, zakken, alles heeft waarde. Omdat er geen centrale vuilstortplaatsen zijn, nemen de vuilnisophalers het vuilnis mee naar huis. Daar wordt het gestort en gesorteerd. In deze wijken wonen alleen maar vuilnisophalers. De mensen in deze wijken zijn afkomstig van het platteland. In de hoop werk te vinden zijn ze naar de grote steden zoals Caïro en Alexandrië getrokken. Eenmaal daar aangekomen blijkt het moeilijk te zijn aan werk te komen. Er heerst al grote werkloosheid. Ze belanden in krottenwijken. Ieder probeert in zijn of haar levensonderhoud te voorzien. De meesten hebben geen of weinig scholing gehad. Een van de beroepen die overblijven is het ophalen en verwerken van vuilnis. 'Hier worden ze geboren, hier groeien ze op, leven er en sterven er. En dat is hun hele leven...' Wie geen vuilnisophaler is, wil hier niet wonen. In de wijk is een handelssysteem ontstaan. Sommige mensen handelen in ijzer en blik. Anderen in oud papier, auto-onderdelen of glas. Deze mensen leven te midden van vuilnis en leven van vuilnis. Het restafval dat geen waarde meer heeft, wordt meestal ter plekke verbrand. Je ziet en ruikt daarom altijd rook van smeulende vuurtjes. Het chemisch afval verdwijnt in de bodem of in de lucht.
Ziekten komen hier veel voor en de levensverwachting is erg laag. Juist onder deze mensen werkt de Koptisch Evangelische kerk in Caïro. Deze kerk is gesticht in 1962, en is ontstaan door het werk van de zending. Sinds 1854 is er in Egypte zending bedreven. De kerk heet Koptisch, omdat deze naam aangeeft dat het gaat om de oorspronkelijke bewoners van Egypte. Het diaconale werk van deze kerk is ondergebracht in een diaconale organisatie. De CEOSS. Dit staat voor Coptic Evangelical Organization for Social Services (Koptische Organisatie voor Sociale Diensten) Men richt zich op landbouw en bestrijding van armoede van de meest kwestbare groepen in de samenleving: ouderen, gehandicapten en kinderen. De organisatie werkt heel planmatig. Wanneer men besloten heeft in een wijk aan de slag te gaan, wordt eerst een kantoortje gezocht. Een soort wijkgebouw. Van hier uit worden alle activiteiten ondernomen. Het wijkgebouw wordt bemand door minstens twee vrijwilligers. Belangrijk is dat deze mensen de behoeften van de wijkbewoners Ieren kennen. Ze leggen contacten met de bewoners en proberen een wijkcomité op te richten. Diaconaat is immers luisteren naar degene die hulp nodig heeft en dienend bezig zijn in de naam van Christus.
Wanneer het wijkcomité gevormd is, komen de behoeften van de wijk naar voren. Vaak is dat gebrek aan schoon water. Er moet dus eerst een waterleiding of een pomp komen. Er worden afspraken gemaakt en het werk wordt verdeeld. Het is altijd een feestelijke gebeurtenis als het eerste water uit de kraan of uit de pomp stroomt. Uiteraard blijft het niet alleen bij de aanleg van een waterleiding. Ook scholing en basisgezondheidszorg zijn een belangrijk middel om de cirkel van armoede te doorbreken. Er zijn kleine klinieken geopend waar huisartsen spreekuur houden. Ook wordt er voorlichting gegeven over het bereiden van voedsel, voldoende vitaminegebruik, het omgaan met geld en het leren sparen. Het diaconaat heeft als roeping te helpen, daar waar geen helper is. Daarom worden in de wijk alle mensen geholpen. Christenen en moslims. In een van de wijken is het wijkcentrum zelfs gevestigd in een van de bijgebouwen van de moskee. Een sterk punt van het diaconale werk van de Koptisch Evangelische kerk is de goede organisatie en kwaliteit van de projecten. Men maakt de mensen niet afhankelijk maar onafhankelijk. Wanneer die doelstelling gehaald is, wordt het werk afgebouwd. Zo is de CEOSS in verschillende wijken van Caïro actief. De kerk in Egypte is ervan overtuigd dat het Evangelie de hele mens raakt. Niet alleen de boodschap van vergeving en verzoening door Jezus Christus is belangrijk. Ook de strijd tegen armoede en de inzet voor een menswaardig bestaan
Indonesië: Christelijke kerk van Midden-Sulawesi
Geen land dat al zo lang in de belangstelling staat vanwege de onlusten als Indonesië. Tevens vervult ons de situatie met veel zorg. Nog steeds zijn er veel banden met dit grote land. Om het project te kunnen plaatsen, is het handig een kaart van Indonesië erbij te pakken. Midden-Sulawesi is te vinden ten westen van de Molukken. Veel mensen die het geweld op de Molukken wilden ontvluchten zijn per boot naar Zuid-Sulawesi overgestoken. Ook op het terrein van het ziekenhuis in Tentena hebben veel van deze mensen hun toevlucht gezocht. Op het eiland is de verdeling christenen en moslims altijd gelijk geweest. De laatste jaren zijn er veel moslims naar het eiland gebracht en op belangrijke posten terecht gekomen. Dit vormt mede een bron van spanningen. Ook op Sulawesi zijn ongeregeldheden. Vier kerken werden verwoest, waarvan één van de GKST.
Te midden van al deze ontwikkelingen staat de Christelijke Kerk van Midden-Sulawesi, de GKST. Het is een actieve kerk met 350 gemeenten en ruim 110.000 leden. Het diaconale werk van de GKST is veelomvattend en heeft een lange geschiedenis. Zo is er een landbouwprogramma ontwikkeld, gericht op boeren die op de traditionele manier werken. Kleine teams trokken langs desa's om met de bevolking te praten over gezonde voeding, goede zaden en landbouwtechnieken. Ook het geestelijk welzijn wordt niet vergeten.
Verder zijn er cursussen voor jonge schoolverlaters: een opleiding van negen maanden tot timmerman/meubelmaker en een cursus autotechniek. Een belangrijk aandachtspunt voor de kerk is de gezondheidszorg. Deze zorg wordt gegeven vanuit het ziekenhuis in Tentena. In dit ziekenhuis werkt dr. B. Wajong. Onder zijn leiding zijn plannen gemaakt om het ziekenhuis op grote schaal te renoveren. Tevens is een bezinningsproces op gang gekomen over de wijze waarop het ziekenhuis zich het beste kan ontwikkelen. Voor Tentena en omstreken is het ziekenhuis van groot belang. Onder de leden van de GKST zijn ook leden van de Wana-stam. Dit is een halfnomadisch volk. Men leeft in de bergen en houdt sterk vast aan de eigen tradities. Het gebied van deze stam is alleen te voet te bereiken of per vliegtuig (MAF). Als je gaat lopen doe je er drie dagen over. De Wana's leven van de jacht en zwerflandbouw. Voor de verbouw van rijst en cassave kapte men (vroeger) een stuk oerwoud, plantte tussen de restanten rijst en verbouwde cassave. Verder bouwde men een eenvoudige hut. Na verloop van tijd vertrokken ze weer en legden op een andere plaats een akker aan. Ook handelen de mannen in rotan. De rotan wordt aan de kust geruild voor zeep, kleren en zout. Vaak krijgen de mensen te weinig terug voor hun rotan. Sinds 1991 is de GKST een programma gestart. Onderdelen zijn: gezondheidszorg, landbouwvoorlichting en kerkdiensten in een klein kerkgebouw. Tot 1997 was het de Filipijnse arts Crisostomo die het programma begeleidde. Nu gaat er regelmatig een medisch team naar het gebied. Op het gebied van de landbouw zijn enkele families begonnen met het aanleggen van sawa's. De opbrengst van de sawa is veel hoger dan van de veldjes die de Wana's altijd op de hellingen aanlegden. Inmiddels doet tachtig procent van de bevolking mee aan de nieuwe manier van landbouw.
Tot slot
Dit zijn maar twee van de ruim tachtig projecten die door Luisterend Dienen worden gesteund. Hopelijk is door de beschrijving van deze twee projecten het werk van Luisterend Dienen wat concreter geworden. We vragen vooral uw gebed voor het werk van het werelddiaconaat.
Dit jaar steunt Luisterend Dienen het project in Egypte voor een bedrag van ƒ 15.000. Voor Midden-Sulawesi bedraagt de steun van Luisterend Dienen ƒ 13.000. Ook gemeenteleden kunnen dit werk steunen door donateur te worden. (Luisterend Dienen, Postbus 8506, 3503 RM Utrecht) Elk jaar brengt Luisterend Dienen vier verschillende collectefolders uit. Van het project in Egypte is in november de folder beschikbaar. Ook op de website www.luisterenddienen.nl is veel informatie te vinden.
FOKKO VAN BRAAK, UTRECHT
Projectmedewerker Luisterend Dienen
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 8 februari 2001
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 8 februari 2001
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's