ZENDING: DAAR EN HIER...

EEN PIJNLIJK GEBEUREN
De predikantenopleiding in de Reformed Church of Zimbabwe (R.C.Z.) duurt vier jaar. In november jl. kwamen er weer zeven studenten klaar: twee om legerpredikant te worden, de anderen zouden tegelijk met de feestelijke diplomauitreiking ingewijd worden als 'minister' (predikant) van de R.C.Z. Veel genodigden en familie waren ervoor naar de kerk van Morgenster Mission gekomen.
Voor één student was het een pijnlijk gebeuren: Immedio Nkomo. Hij werd als lid van de Church of Christ in Mozambique toegelaten tot ons College om in de kerk te gaan dienen. Daarom was er bij hem niet zo naar de toelatingseisen gekeken. Maar gedurende zijn studie raakte Nkomo steeds meer vertrouwd met de R.C.Z., waar ook zijn vrouw (Zimbabwaanse) van jongsaf actief in is. Hij besloot dan ook om aan te sturen op het predikantschap in Zimbabwe. Hier zouden ook hun kinderen, Priscilla, Faith en Theophile, betere scholing kunnen krijgen... Iedereen dacht dat het zo zou gaan. Tot een week vóór de inwijding een paar scherpslijpers in de Raad van Bestuur de vergadering onder het oog brachten, dat student Nkomo destijds niet aan de gestelde vooropleidingseisen had voldaan. En dat is in de R.C.Z. net zo'n heilige eis voor het predikantschap als roeping en bekering. De kerkorde werd erbij gehaald. En ja hoor, het stond er. Dus Nkomo kon zijn diploma niet krijgen. Maar hij had maar terug te gaan naar Mozambique. Dat was de boodschap, die hij, na binnen geroepen te zijn, gelaten aanhoorde.
Nu wil het geval dat Nkomo niet dom is. Hij spreekt naast zijn stamtaal Ndau ook Portugees, Shona (de taal van Zimbabwe) en uitstekend Engels. Bovendien beschikt hij over bijzondere contactuele eigenschappen. Kortom hij zal een uitstekende pastor zijn. Was er jaloezie in het spel? Ik heb Nkomo bewonderd in de weken na de 'diskwalificatie' die hem ten deel viel. Geen bitter woord kwam over zijn lippen. Hij vroeg zich af of God zijn weg nu toch niet naar Mozambique leidde.
Het synodemoderamen boog zich over de zaak. Als hij nu alsnog aan de vooropleidingseisen zou kunnen voldoen? Voor hem toch een fluitje van een cent? Dan zou hij alvast in een gemeente die hem beriep aan de slag kunnen gaan. Die roep kwam: uit Mombeyarara. Een nieuwe gemeente, in het zuidoosten van Zimbabwe, met elf preekposten. Het is 300 km hier vandaan, richting Mozambique! Te ver voor hem en zijn vrouw om even te gaan kijken. Ze hebben de roep aanvaard zonder te weten waar ze komen...
Gisteravond kwamen ze nog even langs. We praatten over wat hij bij Spurgeon had gelezen: dat God geen mensen roept die niet bekwaam zijn tot Zijn dienst. Ze vroegen of ik een gebed met hen wilde doen. Ook wilde Nkomo nog even bellen met onze mobiele. We klommen op de rots achter ons huis, waar we contact kunnen krijgen. In het licht van de maan zag ik zijn gezicht glunderen toen hij 'zijn' scriba aan de lijn kreeg. Of ze nu toch echt zouden komen om hen op te halen...
En ja hoor, op een morgen, twee uur later dan aangekondigd, kwam de vrachtwagen voorrijden. Alle spulletjes uit het studentenhuis werden opgeladen. Een paar meubels, kleren, wat boeken en keukengerei. Ongelofelijk weinig voor een gezin met vijf personen. Heel de buurt kwam afscheid nemen. Nkomo ging voor in gebed voor een goede reis. De meegekomen ouderling, overlopend van dankbaarheid, ging bij de kinderen in de laadbak zitten. Ruimte zat. De nieuwe dominee met zijn vrouw zaten naast de bestuurder. Een ereplaats op een aftandse vrachtwagen. Als deze zich hobbelend in beweging zet, twijfel ik niet of de Heere zal dit predikantsgezin tot rijke zegen stellen.

B. STOLK
secretaris Missionaire Vorming GZB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen