Fred van Lieburg, De Engelenwacht. Uitgave Kok, Kampen, 208 pag.

'In mijn leven heb ik God leren kennen als een liefdevolle Vader, bij Wie ik altijd terecht kan. Mijn familie, vrienden, de catechisatie van ds Verduin, gemeenteleden, Dabarwerk, een verblijf van drie maanden op een christelijke talenschool in Engeland hebben mij gevormd. Ik heb Jezus als mijn persoonlijke Verlosser leren kennen en dat heeft mij er toe gebracht om belijdenis te gaan doen.

De dag waarop ik belijdenis deed, vond ik ontzettend mooi. Ik had erg naar dit moment uitgekeken, samen met mijn familie. Ook de gemeente leefde heel erg mee naar die dag toe. Ik kreeg vanuit de gemeente veel kaarten en bemoedigingen en fijne persoonlijke gesprekken. In de dienst kreeg ik de tekst Johannes 10 : 27 en 28 mee. Iedere dag heeft deze tekst nog veel waarde voor mij. Hij belooft mij vast te houden en dat is heerlijk om zeker te weten ook in alle zorgen en verdriet. Ook zongen we als groep als getuigenis bij de belijdenis het lied: "Laat mij zijn een instrument, Heer, in Uw hand. En gebruik mij waar Gij wilt dat ik U dienen zal." Toen we dit lied zongen, dacht ik: 'Ja, Heere, dat wil ik mijn leven lang voor U zijn. Wilt U mij alstublieft gebruiken'.

Als ik nu terugkijk op de dag van mijn belijdenis, dan was die dag toen voor mij een hoogtepunt, maar daar bleef het niet bij. Ik ervaar steeds meer van Gods liefde en macht. De laatste tijd gebeuren er wonderen om mij heen en laat God zoveel mooie dingen aan mij zien. Dan merk ik dat ik dichter naar Hem toegroei.'

De laatste naar urie we luisteren is Hans Maas. Hij is 24 jaar en opgegroeid in Go In die plaats heeft hij ook belijdenis gedaan toen hij ïg was. Sinds enkele jaren woont hij op kamers in Ede. Aan de voltijdsopleiding GPW is hij bezig met de afronding uan zijn studie.

'Het is nu zeven uur 's morgens en ik kan niet meer slapen. Na wat omdraaien loop ik naar beneden en ga vanuit het kamerraam over het water staren. Na een tijd van gebed luister ik naar wat zachte muziek van Elly & Rikkert. Vandaag ga ik ja zeggen op mijn doop. Vandaag ga ik belijdenis van mijn geloof afleggen.

vacant en mijn vrienden wilden ook nog wachten. Twee jaar later hadden we wel een predikant. In dat jaar heb ik samen met mijn vrienden belijdenis gedaan. Belijdeniscatechisatie vond ik niet heel speciaal. De groep, de gesprekken en de thema's maakten niet dat ik heel graag belijdenis wilde doen. Dat verlangen groeide meer door mijn persoonlijke relatie met God. Hij trok mij. De weken vooraf waren een mooie tijd. Jezus Christus openbaarde Zich door liederen, teksten en door woorden van mijn familie en vrienden om me heen. De dag zelf was een hoogtepunt voor mij. Dit kwam vooral door de rust die Hij mij gaf, en door de vrienden en familie om me heen. Dat was bij mij een wisselwerking. Tijdens de dienst was ik heel emotioneel. Mijn belijdenistekst was 1 Timotheüs 4 : 12: Niemand verachte uw jonkheid; maar zijt een voorbeeld der gelovigen in woord, in wandel, in liefde, in den geest, in reinheid. Met deze woorden mocht ik... verder. Een bemoediging, maar vooral een moeilijke opdracht. Het mooie van deze dag was sneller voorbij dan ik had verwacht. Het verschil is misschien dat ik vanaf toen meer naar God en minder naar mezelf ben gaan kijken. Het blijft voor mij moeilijk om gestalte te geven aan deze opdracht. Wat ik heb geleerd is om steeds maar weer dicht achter Jezus aan te lopen en op Hem te zien. Daar wil ik iedereen die binnenkort belijdenis van het geloof hoopt af te leggen ook toe aansporen!' vacant en mijn vrienden wilden ook nog wachten. Twee jaar later hadden we wel een predikant. In dat jaar heb ik samen met mijn vrienden belijdenis gedaan. Belijdeniscatechisatie vond ik niet heel speciaal. De groep, de gesprekken en de thema's maakten niet dat ik heel graag belijdenis wilde doen. Dat verlangen groeide meer door mijn persoonlijke relatie met God. Hij trok mij. De weken vooraf waren een mooie tijd. Jezus Christus openbaarde Zich door liederen, teksten en door woorden van mijn familie en vrienden om me heen. De dag zelf was een hoogtepunt voor mij. Dit kwam vooral door de rust die Hij mij gaf, en door de vrienden en familie om me heen. Dat was bij mij een wisselwerking. Tijdens de dienst was ik heel emotioneel. Mijn belijdenistekst was 1 Timotheüs 4 : 12: Niemand verachte uw jonkheid; maar zijt een voorbeeld der gelovigen in woord, in wandel, in liefde, in den geest, in reinheid. Met deze woorden mocht ik... verder. Een bemoediging, maar vooral een moeilijke opdracht. Het mooie van deze dag was sneller voorbij dan ik had verwacht. Het verschil is misschien dat ik vanaf toen meer naar God en minder naar mezelf ben gaan kijken. Het blijft voor mij moeilijk om gestalte te geven aan deze opdracht. Wat ik heb geleerd is om steeds maar weer dicht achter Jezus aan te lopen en op Hem te zien. Daar wil ik iedereen die binnenkort belijdenis van het geloof hoopt af te leggen ook toe aansporen!'

Gods werk gaat door!

Vier jonge mensen die - korter of langer tijd geleden - hun geloof hebben es. beleden. Jongeren met verschillende achtergronden, verschillende levenservaringen, verschillende verhalen. Maar op één punt laten ze allemaal hetzelfde geluid horen. Van hun jawoord in het midden van de gemeente hebben ze nooit spijt gekregen. Het was een hoogtepunt! Niet zozeer een keerpunt. De strijd die ze daarvoor hadden, is ook daarna gebleven. Hun leven is er niet gemakkelijker op geworden, maar wel rijker. Christus, die hen riep is getrouw gebleven. Hij liet niet los wat Zijn hand is begonnen.

Als ik deze getuigenissen lees, vervult dankbaarheid mijn hart. Geweldig, dat er ook in onze tijd toch steeds weer jongeren zijn die de goede belijdenis willen doen voor vele getuigen. Ondanks alle ontkerstening en kerkverlating. Gods werk gaat door! Wat mij dikwijls treft in de omgang met jonge mensen, is de openheid en de bewustheid waarmee velen van hen bezigzijn met geloofsvragen. Zij beseffen heel goed dat ze een minderheid vormen in onze samenleving en in de ogen van velen hopeloos achterlopen. Laten we als gemeente intens met hen meeleven en meebidden, opdat ze mogen volharden. Net als voor ons allen is ook voor hen het geestelijke leven een groeiproces. De Heilige Geest wil ons doen toenemen in kennis van onszelf en kennis van de Gekruiste en Opgestane Heere. Navolgen betekent: sterven aan jezelf om met Christus op te staan. Die les wordt niet in één dag geleerd. Merken ze aan ons dat we naast hen staan in de geestelijke strijd? Hen die dit jaar hun jawoord hopen te geven, wijzen we op de machtige belofte die de Heere Jezus aan Petrus meegaf: 'Simon, Simon, satan heeft zeer begeerd u te ziften als de tarwe, maar Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet ophoude' (Lucas 22 : 31, 32a).

M. VAN CAMPEN, WADDINXVEÉN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen