ZENDING: DAAR EN HIER...

Met ontferming bewogen

In de jaren dat ik evangelist was opende ik een toerustingsavond graag met Mattheüs 9 : 35-38. Jezus ging rond in de steden en dorpen en verkondigde het Evangelie van het Koninkrijk in woord en daad. Hij zag de mensen en werd met ontferming bewogen.
Sinds ruim een halfjaar trek ik door het land in verband met de begeleiding vanuit de IZB van evangelisatorische projecten. Evangelisten zijn vooral aangesteld in grote steden of sterk groeiende woonkernen. Soms valt het werk bepaald niet mee. Mensen gaan gemakkelijk hun eigen weg en hebben geen boodschap aan het Evangelie. En de kerken zelf hebben hun eigen weerbarstigheid en bestaan uit gewone mensen met vele tekortkomingen. Maar anderzijds kom ik onder de indruk van wat er gebeurt aan kinderwerk, jongerenactiviteiten, opvang, inloophuizen, persoonlijke contacten, etc. Overal kom je bevlogen en bewogen mensen tegen en zie je een achterban die meeleeft in gebed en met financiën. En je ontmoet vrijwilligers die (een gedeelte van) een baan hebben opgezegd om beschikbaar te zijn voor missionair werk of nagenoeg alle vrije tijd daarvoor inzetten. Er zijn veel mogelijkheden en kansen. Het is verrassend dat er steeds weer mensen getrokken worden, die op zoek zijn naar de zin van het leven en vragen naar God.

De laatste weken waren er onder andere in Rotterdam en Amsterdam besprekingen met begeleidingscommissies en kerkenraden over de belangstelling en toestroom van 'kerkvreemde mensen'. Een uitdaging en verlegenheid: hoe kunnen mensen 'van buitenaf', die zoeken naar verdere groei en verdieping in het geloof, worden opgenomen in de structuur van het kerkenwerk? Het gaat daarbij vaak om mensen met een andere achtergrond, cultuur en belevingswereld dan de kerkleden. Het zijn mensen uit de wijk die via een inloophuis of een oriëntatiekring de vraag stellen: Kunnen we ook 's zondags niet bij elkaar komen om meer van het Woord te horen en om te bidden en om te zingen? 'Liever wel met elkaar hier in de buurt en zo dat we het ook begrijpen...'
Een (missionaire) gemeente richt zich toch ook op de buitenstaanders!? We dienen ons toch echt voor anderen open te stellen. Zoals Paulus aangeeft in 1 Kor. 9-10 dat hij de joden werd als een jood en de Grieken als een Griek. Worden wij zo de allochtoon een allochtoon, de buurtbewoner een buurtbewoner? Is er ruimte en begrip dat (andere) mensen zich echt thuis kunnen voelen? Hoe zijn we kerk, de gemeente van Christus? Gaan we een huisgemeente- of dochtergemeente stichten? Komen er weer bijeenkomsten in Katendrecht of de Spaarndammerbuurt, waar eerder kerken zijn gesloten? Met de bezinning op deze actuele missionaire praktijk werd het voor mij nog duidelijker: we praten echt over zending in Nederland. Op de terugweg uit Amsterdam moest ik in de trein denken aan Mattheüs 9: 'met ontferming bewogen over de mensen'. Een inspirerende bron om zo onze plaats in te nemen, onze taak en opdracht te vervullen, een weg te zoeken en verder te gaan.

J. D. VERSPUIJ
hoofd evangelisatorische projecten IZB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen