Hoge dagen rondom hoge Feiten

DIT ARTIKEL ZIT VOL MET ONVOLKOMENHEDEN EN OVERGESLAGEN SCAN-ONDERDELEN. 

GRAAG OPNIEUW INSCANNEN.

Dit zegt prof. dr. A. A. van Ruler in zijn Ik geloof, bij de behandeling van het credo in het Apostolicum aangaande de Opstanding. Door Zijn Opstanding heeft Jezus krachtig bewezen de Zoon van God te zijn. 'Het hele mysterie van de persoon van Jezus wordt in zijn opstanding onthuld', zegt Van Ruler.

Hoge dag
Het belijden van de christelijke kerk is begonnen met de Opstanding! Dat is een zaak om diep over na te denken. Pasen was dan ook het Hoge Feest van de vroeg-christelijke kerk. In het boek van Robin Daniël, This holy seed, waaraan ik enkele weken geleden een artikel wijdde, zegt de auteur, dat de climax van het jaar kwam met Pasen, met het gedenken van de dood en de Opstanding van de Heiland.
Vervolgens was ook het gedenken van de komst van de Heilige Geest een hoogtepunt. Tussen Pasen en Pinksteren stond men in de gemeente tijdens de gebeden in plaats van te knielen. Eigenlijk was de viering van Pasen ook niet beperkt tot één dag, het nam een hele periode vooraf in beslag.

Hier ontbreken 36 regels...

de Schriftlezingen door werden psalmen en hymnen gezongen. Daarna kwam de preek. Vervolgens wendde de prediker zich tot degenen, die gedoopt zouden worden. Ieder beleed op zijn of haar beurt plechtig het geloof in Christus. Dan ging men in optocht e naar het doophuis. En terwijl men daar wachtte zong men (bij Augustinus althans) Psalm 42: 'gelijk een hert de schreeuwt schuld naar de waterstromen, zo schreeuwt mijn ziel tot u, o God.'. Bij de doop werden drie vragen gesteld: 'gelooft u in de Vader? '. Na het antwoord, 'ik geloof, sprak de dienaar: 'ik doop u in de naam van de Vader'. 'Gelooft u in de Zoon? ' 'Ik geloof. 'Ik doop u in de naam van de Zoon.' 'Gelooft u in de Heilige Geest? ' 'Ik geloof. 'Ik doop u in de naam van de Heilige Geest'.

Pasen en Pinksteren waren voor de eerste christenen hoge dagen rondom hoge Feiten. Zij legden in die feesten getuigenis aangaande de Opgestane Christus afin hun heidense omgeving. De feesten van de christenen staken zo luisterrijk af bij de feesten in de arena, het theater en het circus. Soms werd Pasen opzettelijk in dezelfde tijd gevierd als waarin als de heidenen hun eigen rituelen hadden rondom de dood. Het christenfeest van het leven tegenover de heidense feesten van de dood!

(Dit deel was dubbel ingescand, weggehaald)

Israël

Met de hoge feesten traden de eerste christenen in de voetsporen van Israël. Onder Israël was immers het Paasfeest (pascha, pèsach) het hoge feest van de uittocht, van de voorbijgang. Letterlijk is Pascha: lam worden, verrekken, hinken, over iets heengaan, en zó: sparen. Het bloed van een lam aan de deurpost betekende gespaard worden voor de verderfengel, garantie voor de uittocht uit het slavenhuis. 'Wanneer Ik het bloed zie, dan ga Ik u voorbij' (Ex. 12, 13). Dat Feit bleef Israël de eeuwen door gedenken. Zo ook was het Pinksterfeest, de vijftigste dag, het oudtestamentische oogstfeest, een hoge dag; dag van de eerstelingen van de oogst.

* * *

Maar de nieuwtestamentische hoge feesten waren méér, want vol van Christus. De vroeg-christelijke kerk zette weliswaar Israëls hoge feesten voort, maar dan vanuit de vervulling. 'Ons Pascha is voor ons geslacht, namelijk Christus', belijdt Paulus en met hem de christelijke gemeente (1 Kor. 5 : 8). Hij werd Lam. Zie het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt. Pasen, het nieuwtestamentische feest, was en is het feest van de grote voorbijgang, garantie voor de uittocht uit de benauwenis van ellende en dood, uit het slavenhuis van de zonde.

En op de Grote Pinksterdag was de schare, uit joden en heidenen, bijeen om de grote werken van God te horen. De Pinksterpreek van Christus was echter vol van het getuigenis aangaande de Opstanding van Christus: 'Welken God opgewekt heeft, de smarten des doods ontbonden hebbende, alzo het niet mogelijk was, dat Hij van dezelven dood zou gehouden worden'.

De eerstelingen van de oogst vielen Christus in de armen door een machtige werking van de Geest, die de Opstanding krachtig deed verkondigen. Zo begon de oudste christenheid haar belijden met de Opstanding van Christus, waaruit alle andere belijden aangaande Hem kon ontspringen.

Hoog

Het Paasfeest kan niet hoog genoeg worden gewaardeerd. Daarom viert met name de Oosters Orthodoxe kerk Pasen in hoge bewoordingen en in vrome aanbidding. Met Pasen komt de ere-dienst daar tot grote hoogte.

Treffend is altijd in de geschriften van die kerken de centrale plaats van de Opstanding en de lofzegging daarop. Uit een eenvoudig geschrift voor bezoekers van de Russisch Orthodoxe Kerk op de Olijfberg in Jeruzalem citeer ik:

Appèl

Appèl

De kerk van Christus is sinds de eerste christengemeente in de loop der eeuwen in vele denominaties uiteengevallen. Kerken, die, zoals de Oosters Orthodoxe kerken, pretenderen in een directe lijn te staan met de vroegchristelijke kerk, zijn ook in vele opzichten ten opzichte van die tijd onherkenbaar veranderd. Maar in het centraal stellen van de Opstanding zijn ze aanstekelijk voor ons. Pasen is voor hen het hoge feest. De dood is door de dood van Christus vernietigd. Er gaat van hen een passappèl uit naar onze vaak zo verwereldlijkte christelijke feesten.

Zo schrijft Van Ruler ook op verhoogde toon:

Staande

Staande

Tussen Pasen en Pinksteren baden de eerste christenen staande. Om de lofzegging te luider te doen klinken en ten teken dat Pasen Opstanding betekent. Eerst voor Hem, die ooit gekruisigd werd. Maar ook voor hen, die met Hem gekruisigd werden om met Hem op te staan tot een nieuw leven.

Opgestaan tot onze rechtvaardiging!

v. D. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen