De avond komt, zie, hoe de zon gaat neigen

De avond komt, zie, hoe de zon gaat neigen
naar verre kim — en avondneev'len stijgen;
o mens, wees van uw kleinheid u bewust;
wend u tot God: bij Hem alleen is rust.

De dieren leggen zich vermoeid ter neder,
de voog'len vluchten tot hun nesten weder,
de schapen keren naar hun veil'gen stal:
wie is het, die de mensen bergen zal?

O God, die als een Herder weidt uw schapen,
berg mij bij U; dan zal ik rustig slapen.
Verberg mij in 't verborgen' van uw tent:
toon in de avond, Heer, dat Gij mij kent.

Mijn hart, zal 'k U als avondoffer schenken;
aan 't eind des daags wilt Gij ook mij gedenken;
ik ben mij, Heer, van uwe trouw bewust:
in uwe schuilplaats vind ik veil'ge rust.

Christoph Peter
(uit: Geestelijke liederen uit de schat van de kerk der eeuwen, Den Haag)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen