MARIA MAGDALENA

Ze was zo verknocht aan haar Meester.
Wat had Hij voor haar niet gedaan?
Van haar waren zeven demonen
op Jezus' bevel uitgegaan.
Ze wilde Hem niet meer verlaten,
maar volgde Hem, wáár Hij ook ging;
aan Hem onafscheid'lijk verbonden
met heel de discipelenkring.

Tot, op die verschrikk'lijke middag,
haar Heer werd gedood aan een kruis.
Daar stond ze, ontroostbaar vereenzaamd,
verdoold als een kind zonder thuis.
Het troostwoord, door Hem eens gesproken:
'Na drie dagen rijs ik uit 't graf',
ach, dat kon haar ziel niet bereiken.
Daar was ze zo heel ver van af!

Zelfs op de bewuste Paasmorgen
herkende ze Hem niet terstond.
Ze liep maar wanhopig te schreien,
omdat ze haar Heiland niet vond.
Toen hoorde ze één woord: 'Maria!'
En daardoor werd plots alles goed.
Nu waren haar ogen geopend,
en wierp ze zich blij aan Zijn voet.

Hij hoeft slechts een naam uit te spreken,
om 't hart, dat naar d'afgrond zich buigt,
zó rijk en gelukkig te maken,
dat 't tot in de Hemel toe juicht!
O mens, die, in droefheid verloren,
het nergens en nergens meer ziet:
houd op met uw klachten, en luister.
Hij noemt ook uw naam. Hoort u 't niet?

ANNIE SANDERS

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen