Een vriend en metgezel

De eerste woorden, die ik uit de mond van ds. C. den Boer hoorde, waren: 'Ik ben een vriend, ik ben een metgezel van allen, die Uw Naam ootmoedig vrezen'. Hij sprak deze woorden luidop tot iemand bij het verlaten van het kerkje in Wijngaarden, vanwaaruit ongeveer veertig jaar geleden ds. D. J. van de Graaf werd begraven. Hij stond toen net in Sliedrecht en was toen dus ongeveer dertig jaar. Hij heeft sindsdien in brede kring vrienden en metgezellen gehad, in de gemeenten die hij diende en in de verbanden waarin hij werkzaam was.

Veertig jaar geleden kon ik nog niet bevroeden, dat we later zo intensief samen zouden optrekken. En dan bedoel ik daar niet mee niet, dat er sterke vriendschap zou ontstaan, zo dat onze gezinnen jarenlang samen in Zwitserland onze vakantie zouden doorbrengen. Dat ook. Maar ik bedoel hier vooral, dat we jarenlang samen optrokken in de kring van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond. Ik duid hem dan ook gaarne als metgezel in de dienst binnen Gods Koninkrijk, in de dienst aan de kerk. Vanuit de kring vart het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond breng ik hem dan ook graag hier de felicitaties over in verband met zijn zeventigste verjaardag.

Over de vreze des Heeren sprak hij, schreef hij en preekte hij. Daarnaar spreurde hij. Zijn verworteling in de Reformatie maar ook in de theologie van de Puriteinen was daarbij evident. Zijn boeken over de Dordtse Leerregels (Om het eeuwig welbehagen) en over John Bunyan (Een vreemd'ling hier beneên - gedachten ouer Bunyans Christenreis') leggen daarvan getuigenis af. Maar ook de vele artikelen, die hij in de loop van de jaren in deze kolommen en in verschillende verzamelbundels schreef getuigen daarvan.

Ds. Den Boer was begiftigd met een grote werklust, gestimuleerd door liefde voor de dienst des Heeren. Dat is ook gebleken in de tijd dat hij lid was van het hoofdbestuur. Met grote trouw en toewijding nam hij daar zijn plaats in. Studie van de Schrift en van theologische geschriften stond bij hem hoog genoteerd. Het was dan ook niet vreemd, dat hem op zeker moment de functie van studiesecretaris van de Gereformeerde Bond werd toebedeeld. Uit die tijd dateert o.a. het boek Man en vrouw in bijbels perspectief, resultaat van bezinning van een door het hoofdbestuur ingestelde studiecommissie. Dit doorwrochte werk werd ooit door wijlen de christelijk-gereformeerde prof. dr. J. P. Versteeg aangemerkt als het beste 'kerkelijke' document van na de Tweede Wereldoorlog.

De opleiding van dienaren des Woords, en, wat zijn eigen werkzame aandeel betreft, die van catecheten en hulppredikers, en later van pastoraal werkers had de liefde van zijn hart. Zo kwam ds. Den Boer tenslotte geheel in dienst van de Theologische School van de Gereformeerde Bond te Ede. Daarover schreef vorige week dr. J. Hoek. Intussen kon hij zijn grote kennis van met name het Nieuwe Testament dienstbaar maken voor de gemeente in de reeks boeken, vrucht van radiolezingen, die hij op tafel legde (zie bijgaand het artikel van dr. A. Noordegraaf).

Ik wil hier niet onvermeld laten de grote betrokkenheid van ds. Den Boer bij de doordenking van de vragen aangaande de verhouding van Kerk en Israël. Mede door zijn inzet - vooral in het Bezinnings Comité Israël, waarvan hij medeoprichter was - heeft hij de aandacht voor dit thema in hervormd gereformeerde kring, maar ook daarbuiten, gestimuleerd. De vrucht van zijn theologische bezinning op dit punt is o.a. te vinden in de drie uitgaven Zicht op Israël. Ook onder het oude bondsvolk kende hij, in specifieke zin, namelijk vanuit Gods beloften, vrienden en metgezellen.

Na onze eerste kennismaking uit de verte zijn veertig jaar verstreken. Ds. Den Boer bereikt nu de leeftijd der sterken. Wie die leeftijd heeft bereikt heeft ook het grootste deel van de levensenergie verbruikt. Met het vorderen van de leeftijd moet worden ingeleverd op energie en werkkracht. Nog niet zo lang geleden zei ds. Den Boer, dat hij hoopte iedere dag nog iets te kunnen doen dat nut heeft. Ook nadat zijn taken in dienstverband waren beëindigd, is hij bezig gebleven: in de prediking, in de studie en in publicaties.

Ik wil de wens uitspreken, dat ds. Den Boer, in de tijd die God hem schenkt, nog 'groen en fris' mag zijn en dat hij samen met zijn vrouw nog een gezegende tijd mag hebben. Vanuit de kringen, waarin hij dienstbaar mocht zijn, zijn er vandaag de vele vrienden en metgezellen uit brede kring, die hem alle goeds toewensen op het verdere levenspad. Shalom amice!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen