Boekbespreking

Bernard Rootmensen (redactie), Weg van God. Sporen van God in de dagelijkse werkelijkheid. Üitg. Meinema. 120 blz. ƒ 23.50.

Dit boekje is het tweede deel van een tweeluik over godsbeelden. Het eerste deel (Van God los) ging over het loskomen van een aantal twijfelachtige godsbeelden. Dit deel, geschreven door dezelfde auteurs, gaat over de vraag waar en hoe er zinvolle en heilzame godsbeelden te vinden zijn. De schrijvers zoeken God niet in de dogmatischtheologische weg, maar meer in de ethische weg: in de dagelijkse werkelijkheid van het 'doen' en het 'geleefde leven'. Daarin kunnen naar hun mening sporen van God oplichten. Daartoe kozen wij voor de, ook bijbelse, metafoor van 'de weg', een metafoor die een dubbele betekenis kan hebben; je kunt de verschillende wegen die er zijn onderzoeken en je kunt op die wegen ook zo in vervoering raken datje 'weg' bent van God. De wegen zijn, hoofdstuk voor hoofdstuk: wonen, vertrouwen, ontferming, gerechtigheid, verlangen, verwondering en spelen. Steeds komen we op die wegen noties tegen als rechtvaardig leven, zorg dragen voor de wereld, voor asielzoekers en vluchtelingen, betrouwbaar zijn, geborgenheid en veiligheid geven, opkomen voor de zwakken en kleinen, zorgdragen voor een beter leefmilieu, kortom een 'samen zoeken naar een wereld die meer beantwoordt aan wat God bedoeld heeft met zijn schepping' (blz. 110). Dat zijn uiterst belangrijke dingen die maar al te vaak uit het oog verloren zijn. Mijn vraag daarbij is echter: wordt zo de ethiek niet over de dogmatiek en geloofsleer geschoven? Leren we God kennen in bijvoorbeeld rechtvaardig handelen of, zoals de filosoof Levinas zegt, ontmoeten we Hem in het gelaat van de ander? Wat is daarvan de bron en de norm? Is van Jezus niet meer te zeggen dan dat Hij daarvan het prototype is? Komt door het menselijk handelen het Koninkrijk van God in zicht en zijn de wegen, die genoemd worden, werkelijk wegen die tot heil kunnen leiden? Ik mis het wezenlijke van het werk van Christus, dat Hij door kruis en opstanding verzoening aanbracht. Van daaruit alleen krijgen noties als geborgenheid, veiligheid enz. niet op een wettische wijze maar als vrucht van de Geest, hun werkelijke gestalte. Anders gezegd: de schrijvers schuiven mijns inziens de heiliging over de rechtvaardiging, zo er al van rechtvaardiging sprake is. Een boek dus dat me, hoezeer ik de noties van rechtvaardig handelen onderstreep, niet in verwondering 'weg' van God doet zijn, dat eerder de uitwerking kan hebben dat ik, door het geloof te doen opgaan in ethisch handelen, de weg tot en van God kwijtraak. En dat kan de bedoeling van het boekje toch niet zijn.

H. VELDHUIZEN, HUIZEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen