Vrijwilligers

Alleen overgebleven...

Als dat ook niet lukt dan begin je, net als Elia, te denken dat je vrijwel alleen overgebleven bent en de HGJB in je eentje moet torsen. Onzin natuurlijk, maar... je moet er maar last van hebben! Alle somberheid valt echter van je af, als je na een paar onrustige nachten op het HGJB-kantoor komt en daar een kladje vindt van een trouwe medewerkster:

Bert wil wel, hij doet het, hij kan alleen niet op donderdag

Weg alle neerslachtigheid! Niemand hoeft je uit te leggen wie Bert is, wat Bert wil, wat hij gaat doen, want dat is duidelijk! Je wordt alleen maar blij om het feit dat Bert mee gaat doen in een commissie als vrijwilliger. En je bent ontzettend dankbaar voor alle andere Berten, Jannen, Kezen, Corries, Irma's en Sjanies, die óók meedoen en die als vrijwilliger zo ontzaglijk veel voor je betekenen. En als dan de wind ook nog wat gaat liggen, dan gaat het helemaal prima!

Vrijwilligers...

Daar hebben we 't over. Ik heb ze mogen ontmoeten, bij tientallen, bij honderden, ik kan wel zeggen: bij duizenden! Overdreven? Zeker niet!

Wat denkt u van al die clubs en verenigingen die aangesloten zijn bij de HGJB? Dat zijn er zo'n 1200. Per club al gauw 3 à 4 leidinggevenden. Reken maar uit! Tel daarbij op de vaste vrijwilligers die rechtstreeks bij de organisatie betrokken zijn: bestuursleden, commissieleden, werkgroepleden, mensen van redacties, schrijfgroepen, 'losse' fotografen, tekenaars... Wat doen ze? Nee, niet zo af en toe maar eens vergaderen en een beetje praten en koffie drinken...

Complete bijbelstudies maken, preekschetsen schrijven, bijbelverhalen voor kinderen uitwerken, tekeningen maken, stapels beleidsstukken doornemen, honderden dia's inramen, hele zaterdagen op stap met kinderen naar een jeugddag, twee weken een vakantiekamp leiden... Dat doen ze... Petje af!

Een breede schare

Vele keren ben ik blij geweest met een nieuwe vrijwilliger die 'ja' zei, als hij of zij gevraagd werd. En weet u wat zo leuk is? Dat bijna een eeuw geleden de HGJB ook al draaide op vrijwilligers! Ik moet zeggen: toen alléén op vrijwilligers. In de Vaandrager van 1912 (twee jaar na de oprichting van de Jongelingsbond) lees ik dat ds. M. van Grieken, de eerste voorzitter, schrijft:

Wij zijn dankbaar dat een breede schare van jongelingen het Vereenigingsleven liefheeft! Zij komen saam rondom Het Woord en rondom de Belijdenis der Vaaderen. En dat alles onder leiding van mannen die geheel vrijwillig hun tijd geven aan dit belangrijke werk. Wie durft dat nu verachten? Wie durft zijn oog afwenden, zijn hand terugtrekken? Wordt het niet meer dan tijd allen die dit lezen, ook in dezen gaan doen wat op hun weg ligt?

Ode

Het jaar 2001 is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het Internationaal Jaar van Vrijwilligers. De bedoeling is dat vrijwilligers en vrijwilligersactiviteiten wereldwijd aandacht krijgen. Dat juich ik van harte toe! Al was het alleen maar als ode aan die vele HGJB-vrijwilligers...

O ja, nog even een misverstand opruimen.

Die vrijwilligers zijn over het algemeen geen mensen die de vijftig gepasseerd zijn. Die zitten er ook tussen, gelukkig! Maar... ik kom ook Edwin tegen. Die is twintig. Vannacht om half één zat hij nog dia's in te ramen... Precies! Voor de HGJB!

A. J. TERLOUW, ZEIST Staffunctionaris HGJB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen