De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Voortzetting van de ’Pastorale de Dijon’

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Voortzetting van de ’Pastorale de Dijon’

COLLOQUE BlBLIQUE FRANCOPHONE 2001

12 minuten leestijd

Bezoekers en tijden

Wie na een reis over de drukke Franse snelwegen in La Bussière sur Ouche aankomt en de poort doorrijdt die toegang geeft tot de abdij aldaar, komt in enkele ogenblikken tijd in een andere wereld. Aan het eind van de laan die is ingeslagen en die langs een grote vijver en een fraai gazon met daarop eeuwenoude bomen leidt, ziet men de prachtige abdij staan. Wie de auto verlaat en het complex binnengaat, beseft onmiddellijk dat er geen geschikter conferentieoord gevonden kan worden dan dit middeleeuwse bouwwerk. Een conferentieoord - inderdaad. Ook dit jaar vond in de Abbaye de la Bussière de zogenaamde Pastorale de Dijon plaats, nu onder een nieuwe naam: Colloque Biblique Francophone. Traditioneel gebeurt dat in de week na Pasen, van dinsdagavond rond vijf uur tot vrijdagmiddag twaalf uur. Een grote kern van trouwe bezoekers is inmiddels gearriveerd. Maar er zijn ook 'nieuwe gezichten'.

De ontvangst is allerhartelijkst. De bezoekers van de Colloque komen uit de Franssprekende wereld en uiteenlopende landen. Ook dit jaar zijn er broeders en zusters uit - vanzelfsprekend Frankrijk, - uit het Franssprekende deel van Zwitserland, uit Italië, uit Guinee Francais, uit Burkina Faso, uit Kongo. Ook zijn er studenten uit Oost-Europa, Nederland en Frankrijk. Onder de bezoekers bevinden zich Franssprekende zendelingen en evangelisten afkomstig uit de Verenigde Staten. Enkele medewerkers van de Gereformeerde Universiteit te Aix en Provence gevers ook acte de présence. En dan zijn er verschillende bezoekers uit ons eigen land.

De Colloque is bedoeld voor ontmoeting, toerusting en onderlinge bemoediging. Door een karakteristieke dagindeling beantwoordt de Colloque uitstekend aan deze bedoeling. Zo is er elke dag ruimte gemaakt voor twee lezingen en voor een bijbelstudie. In de morgen worden de lezingen gehouden. De woensdagmiddag is doorgaans een vrije middag. Op donderdagmiddag vindt een ontmoeting van studenten plaats en een vrij informele bijeenkomst waarin de bezoekers desgewenst iets vertellen over het werk dat zij doen in het Koninkrijk van God. Deze bijeenkomst wordt afgesloten met een kringgebed, waarin degenen die het gebed uitspreken denken aan de zorgen en noden van de broeders en zusters die tijdens dit uur ter sprake zijn gekomen. Elke dag wordt om 21.00 uur afgesloten met een bijbelstudie. Tijd voor ontmoeting en gesprek is er vooral tijdens de maaltijden. Zowel in de middag als in de avond wordt er uitgebreid geluncht en gedineerd. De anderhalf uur aan tafel lenen zich uitstekend voor onderlinge kennismaking en voor gesprekken. De gesprekken zijn soms heel persoonlijk van aard, soms worden ervaringen uitgewisseld die men opdeed in de gemeente of op het zendingsterrein, soms wordt er geschertst en gelachen. Met zeer veel genoegen denk ik aan vele gesprekken terug. Aan het eind van deze bijdrage wil ik daarover nog het een en ander schrijven.

De lezingen

Maar eerst het volgende. Voorafgaand aan de Pastorale wordt de deelnemers een agenda toegestuurd. Daarop staat onder andere vermeld door wie de lezingen worden gehouden (de Fransman spreekt van conférences). De eerste werd gehouden door ds. David Vaughn, predikant te Crolles, in Isère. Hij sprak op de dag van aankomst over 'Ware en valse vroomheid'. De volgende morgen sprak ds. J. B. de Mooy uit La Tour de Trême in Zwitserland. Hij hield een boeiende causerie over de wijze waarop hij catechisatie geeft aan jongeren uit zijn gemeente. Hij vertelde over de betekenis van de Tien Geboden in het leven van jonge mensen. Zeer interessant was het lesmateriaal dat hij gebruikt. Ds. De Mooy heeft kans gezien om een eigen catechisatiemethode te schrijven, bijna zou ik geschreven hebben 'te ontwerpen'. Hij maakt naast de geschreven tekst die van zijn hand is, gebruik van moderne middelen zoals video en overhead-projector. Hij gaf weer hoe hij van dit alles gebruik maakt in een les over het eerste gebod: Gij zult geen andere goden voor Mijn aangezicht hebben. Ds. De Mooy vertelde boeiend over de grote betekenis van de Tien Geboden in het leven van jongeren. Zelf hield ik een lezing over de Zwitserse Réveilman Alexandre Vinet, die gerust een christelijk pedagoog genoemd kan worden. Vanzelfsprekend moest ik bij het horen van ds. De Mooy denken aan de voortreffelijke dingen die Alexandre Vinet over christelijke opvoeding en onderwijs geschreven heeft. Het materiaal is te vinden in een mooi boek Familie, éducation, instruction, een bundel opstellen van Vinet, gepubliceerd in 1906. De overeenkomsten met de lezing van ds. De Mooy waren dermate frappant dat ik me afvroeg of hij het boek kende. Dit bleek niet het geval, maar dat zijn lezing herinneringen opriep aan Alexandre Vinet, zegt iets over de kwaliteit van zijn bijdrage! Verfrissend was het om te horen, van welke betekenis het eerste gebod is voor het welzijn van een kind. Er is maar één God, Hem zult u dienen! Een kind dat de Tien Geboden positief leert verstaan vanuit de ervaringswereld van het Oude en Nieuwe Testament en dat in de context waarin het leeft, heeft een houvast en leidraad die andere kinderen node missen. Het enthousiasme en de betrokkenheid waarmee ds. De Mooy zijn boodschap bracht, deden buitengewoon sympathiek aan! Intrigerend was wat hij vertelde over het bewustmaken van de catechisanten over de rol die bijvoorbeeld de tv en de reclame in het leven van ook jonge mensen spelen. Onthullend was dat hij vertelde over een video die hij de catechisanten liet zien om hun de ogen daarvoor te openen. Ds. De Mooy vertelde van een interview met een pr-man van het mega-bedrijf Coca Cola. De man vertelde dat men zich bij deze firma met zeer uitgekiende reclamespotjes richt op kinderen van maar liefst drie jaar! Als je hun je boodschap weet mee te geven, door middel van beeld, muziek en tekst, heb je ze voor hun hele leven! In hun onderbewuste blijft het beeld van Coca Cola hangen! Dat is bepalend voor hun koopgedrag en... vanzelfsprekend goed voor de omzet van Coca Cola, want daar is het om te doen. Waar, zo vraag je je af, ligt het punt dat ethiek in de wereld van de reclame mee moet gaan spelen! Mag een kind zomaar aan dergelijke geraffineerde reclametrucs blootgesteld worden? Hoe dan ook, de lezing van ds. De Mooy maakte indruk!

Een uur later bepaalde dr. ir. J. van der Graaf, in correct Nederlands, dat even correct in het Frans vertaald werd door ds. G. J. Bruijn uit Rotterdam, zijn gehoor bij de kerkelijke situatie in Europa. Hij schetste de totstandkoming van de Europese Unie. Aan de hand van enkele citaten uit het boek van dr. W. Aalders, De overlevingskansen van de Protestantse Natie, maakte hij duidelijk hoezeer het Nederlandse volk in het verleden door God gezegend is en welk een belangrijke rol ons land gespeeld heeft voor het protestantisme in Europa. Voor de deelnemers uit Nederland aan de conferentie klonken deze woorden enigszins gênant! Zij hadden nog vers in het geheugen wat er besloten is in ons land rondom het huwelijk, de legalisering van de euthanasie door de Eerste en Tweede Kamer en de opmerkingen van minister Borst over de 'euthanasiepil'. De lezing van dr. Van der Graaf maakten eens te meer duidelijk welk een contrast er bestaat tussen het verleden en het heden! Het kon niet uitblijven: een van de deelnemers maakte er ons tijdens het halfuur van discussie fijntjes op attent. Overigens maakte dr. Van der Graaf duidelijk hoe belangrijk protestantse samenwerking in Europa is. In dit opzicht lopen de grote protestantse kerken enkele passen achter bij de Rooms-katholieke kerk die, vanuit Rome bestuurd, supra-nationaal van aard is, terwijl de grote protestantse kerken vanaf hun ontstaan in de Reformatie volkskerken zijn. Hoe zegenrijk dit geweest is, naar Brussel en Straatsburg toe is dit in hun nadeel. In kwesties die de identiteit van Europa raken is men in de Europese hoofdsteden eerder geneigd te kijken naar Rome dan naar de protestantse kerken. Rome spreekt officieel met één mond, de protestanten vermogen dat vooralsnog niet te doen. Daar komt bij dat het percentage rooms-katholieken in Europa beduidend hoger is dan het aantal protestanten en zeker dan het aantal gereformeerden. Bovendien zijn de protestantse kerken vaak verdeeld, hetgeen hun positie geen goed doet! Dit mag zo niet blijven voortbestaan, reden waarom dr. ir. Van der Graaf de mogelijkheid opperde om te komen tot een gereformeerd convent van kerken in Europa.

Zoals gezegd: zelf heb ik iets mogen vertellen over de Zwitserse Réveilman Alexandre Vinet (1797-1847) en zijn betekenis voor de kerk in haar huidige crisis. Op de lezing volgde een mijns inziens zeer goede en verhelderende bespreking, waarin ons veel duidelijk gemaakt werd over de beoordeling door de kerken in Frankrijk van de Franse Revolutie en haar gevolgen. en Vooral werd gesproken over de vraag hoe de kerk het geweten van de moderne mens met het Evangelie kan bereiken.

De vrijdagse lezingen van ds. David d'AIbany uit Parijs en van ds. A. L. Hofer uit Lausanne kon ik helaas niet bijwonen. D'AIbany is van vorstelijke komaf, hij groeide op in Frankrijk, verhuisde met zijn ouders naar Amerika, maar kwam als volwassene terug naar Frankrijk met het uitdrukkelijke doel iets te betekenen voor de Franse protestantse kerk. Ds. Hofer is predikant in Lausanne en is verantwoordelijk voor de publicatie van de werken van Pierre Viret, een medestander van Calvijn, een beroemd prediker, - iets wat zelfs bij het lezen van zijn preken zonder meer opvalt. Tijdens de avondbijeenkomsten 'preekte' ds. Vandenbroeck uit Brussel over het bijbelboek Jeremia. Hij betoonde zich een waar voordrachtskunstenaar. Hij las lange gedeelten uit de profetieën van Jeremia, om daarna uit te leggen wat er in de profeet omging en waar hij voor stond. Op vertellende en parafraserende wijze kwam hij op een knappe manier steeds weer uit bij de actualiteit van de verkondiging van het Woord van God. Maar zelfs het 'eenvoudige' voorlezen van de passages die hij behandelde, deed hij dermate levendig, dat het was alsof de gebeurtenissen uit Jeremia's leven in romanvorm verteld werden!

Gesprekken

Wellicht dat uit de bovenstaande weergave blijkt hoe interessant en soms zelfs enerverend de pastorale bijeenkomst van dit jaar geweest is. Laat me aan de aspecten die ik belichtte nog één ding mogen toevoegen. Zoals gezegd: aan de onderlinge gesprekken en ontmoetingen wordt tijdens de Colloque Biblique groot belang gehecht. Mijn ervaring is dat veel gesprekken van dien aard zijn dat ze je lange tijd bij blijven. Van sommige gesprekken geldt zelfs datje ze niet meer vergeet. Zo waren er de ontmoetingen met twee predikanten die me nog levendig voor de geest staan. Ik sprak namelijk uitvoerig met ds. De Mooy uit La Tour de Trême (Zwitserland) en met ds. Patrick Chenaux uit Reims. Beiden vertelden me over hun gemeenten. Ds. De Mooy begon als evangelist. Inmiddels dient hij een gemeente die uit meer dan honderd leden bestaat. Met veel vreugde bearbeidt hij deze gemeente. Als bij toeval ontmoette hij enkele jaren geleden dhr. A. van Velzen uit Krimpen aan den IJssel die zich als voorzitter van het Comité' d'Entraide Chrétienne Réforme'e reeds jaren beijvert voor steun vanuit Nederland aan de kerk in de Franssprekende wereld. De contacten resulteerden o.a. in de uitnodiging om mee te werken aan de Colloque Biblique Frangaise. Ds. De Mooy zal er geen spijt van hebben, evenmin degenen die het voorrecht genoten om hem te horen spreken en te leren kennen!

Hetzelfde geldt voor ds. Chenaux uit Reims. Met voortvarendheid en volharding dient hij de gereformeerde kerk te Reims. De gemeente groeit gestaag, mede door zijn overtuigingskracht. Ds. Chenaux weet waarvoor hij staat, weet ook dat moeilijkheden en tegenslagen een werker in Gods Koninkrijk niet bespaard zullen blijven. Hij oriënteert zich breed, leest veel en weet veel moderne mensen met het Woord van God te bereiken.

De betekenis van de Bergrede

Het zijn maar twee mensen die ik even voor het voetlicht haal. Voor het overige doen de deelnemers mij enigszins denken aan een schriftgedeelte waaraan ik refereerde toen ik sprak met ds. Lewin, de algemeen secretaris van de Gereformeerde faculteit te Aix en Provence. Sprekend over de zorgen die veel Franse christenen hebben, herinnerde ik hem aan het woord van Jezus Christus, aan het begin van de Bergrede.

Toen Hij in Galilea verbleef en een schare volgelingen naar Hem toe kwam om naar Hem te luisteren, keek Hij ze aan. Hij wist dat het mensen waren van het slag van Nathanaël, die een Israëliet was zonder bedrog. Hij wist dat zij het niet gemakkelijk hadden te midden van hun volksgenoten. Ook wist hij wat hen nog te wachten stond, als ze Hem zouden volgen. Hij zag hun eerlijke en toch bezorgde gezichten. Bij sommigen zag hij verdriet in hun ogen, van anderen wist Hij dat ze verlangden en uitzagen naar de gerechtigheid van het Koninkrijk der hemelen, weer anderen zouden gevaar lopen vervolgd te worden.

Toen Hij hen zo aankeek, werd Hij met zorg en liefde vervuld en... begon Hij hen te troosten: 'Zalig bent u. Immers: zalig zijn de reinen van hart, zij zullen God zien. Zalig die treuren, zij zullen vertroost worden, zalig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, zij zullen verzadigd worden.' Tijdens het gesprek met ds. Lewin haalde ik deze woorden aan en zei hem: 'Kijk, zo zal straks alles omgedraaid worden, straks in het Koninkrijk der hemelen, als wij binnengegaan zullen zijn. Degenen die hier zo leven zoals Christus deze mensen ziet, degenen die rein zijn van hart, die treuren, die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, die verdrukking lijden omwille van Gods Evangelie, zullen straks, wanneer zij in het geloof volharden, gekroond worden met de heerlijkste plaatsen in het Koninkrijk van God. Welnu, van tijd tot tijd zulke dienende, volhardende en ook dankbare christenen te ontmoeten is een voorrecht dat ons in Frankrijk vergund wordt. Een voorrecht, omdat het, op een of andere moeilijk te definiëren manier, zeer verrijkend is. Met dankbaarheid zien we daarop terug!

H. KLINK, HOORNAAR

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 10 mei 2001

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Voortzetting van de ’Pastorale de Dijon’

Bekijk de hele uitgave van donderdag 10 mei 2001

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's