We schrijven het jaar 1956...

Ik was toen zeventien en ging naar de Hervormde Jongelingsvereniging 'Immanuël' in Langerak, de plaats waar ik ben opgegroeid. Die vereniging telde toen elf leden en ik moet zeggen: ik voelde me er vrijwel meteen thuis! Je leerde er wat, je sprak met andere jongens van dezelfde leeftijd over zaken die 'zomaar' in een gesprek niet zo gauw aan de orde komen. Onze vereniging was aangesloten bij de Jongelingsbond (een van de voorgangers van de huidige HGJB) en dus las je het blad 'De Vaandrager', bezocht regionale en landelijke bijeenkomsten e.d. Dat vond ik fijn! Ik kon toen niet bevroeden dat ik 45 jaar lang intensief contact met de HGJB zou hebben!

Geloof

Nu, na 45 jaar, kijk ik met veel dankbaarheid terug op de contacten met de HGJB. Per 1 juni 2001 ga ik via een vervroegde uittredingsregeling de HGJB-dienst verlaten. Vandaar dat ik er behoefte aan heb om terug te kijken en hier en daar wat te noteren dat me bijzonder heeft aangesproken. Om te beginnen heeft de HGJB er veel aan bijgedragen dat ik (bewuster) tot geloof ben gekomen. Samen met de catechisatielessen die ik van ds. (nu prof. dr.) C. Graafland en ds. (nu prof. dr.) W. Balke heb genoten, hebben de materialen van de Jeugdbond me daarbij enorm geholpen. Speciaal denk ik aan de bijbelstudies in de laatste jaargangen van 'De Vaandrager' en later in 'Op Weg'. Via deze lessen en dat materiaal heb ik een veel beter zicht gekregen op het rijke Verbond van God en op de ruimte van het Evangelie.

Hobby

Mijn dagelijks werk had ik in die tijd gevonden als ambtenaar bij burgerlijke gemeente. Mijn 'hobby' was echter jeugdwerk. De al genoemde JV, later zondagsschoolwerk, nóg later een jongensclub, ringverband, een eigen plaatselijke jeugdkrant, het was eindeloos en ik genoot er eindeloos van! Langzamerhand begon in mij het verlangen te groeien om beroepshalve dit werk te mogen doen. Maar... daarvoor waren er weinig mogelijkheden. Totdat er een advertentie in 'de Waarheidsvriend' verscheen, waarin op Goeree-Overflakkee een jeugdwerkleider werd gevraagd. Flakkee kreeg daarvoor extra subsidie als gevolg van de Deltawerken die de eilanden zouden 'opengooien'. Ik werd daar benoemd en heb er zes jaar met heel veel plezier gewerkt. Daarna volgden nog bijna acht jaar in de provincie Zuid-Holland als provinciaal jeugdwerkadviseur en nog 21 als landelijk staflid.

En nu - na 45 jaar - kan ik naar eer en geweten zeggen dat ik er geen minuut spijt van heb gehad dat ik toen ik besloot om van 'hobbyist' 'beroeps' te worden!

Sterker nog: ik heb dit alles als een bijzondere leiding van God met mijn leven mogen zien.

'Testament'

45 jaar HGJB, dat betekent dat ik de helft van de HGJB-geschiedenis heb mogen meemaken. Een periode waarin veel is gebeurd, en veel is veranderd in het jeugdwerk. Een paar opvallende punten wil ik noemen; zaken die nog steeds van belang zijn en dat m.i. ook in de toekomst zullen zijn. Heel in het kort een paar conclusies dus. Ik noem het maar een soort 'testament'.

Het is van levensbelang dat jongeren - naast catechese - gevormd worden op een club of vereniging. Meerdere keren heb ik in dit blad geschreven dat de brede vorm van de club of vereniging zo belangrijk is. Dat onderstreep ik hier nog eens! De HGJB is een organisatie die brede steun verdient vanuit de kerkelijke gemeenten en vanuit de gezinnen. Velen onderschatten nog de waarde van het plaatselijk jeugdwerk en zeker de waarde van een goede begeleiding door een organisatie die daarvoor de expertise heeft.

Recent vroeg een collega me: noem eens twee belangrijke besluiten die de HGJB in jouw tijd heeft genomen. Als eerste heb ik toen genoemd: het besluit tot decentralisatie, dat wil zeggen het vormen van regionale centra, naast het landelijk centrum. Dichtbij de gemeenten, dichtbij de mensen, dat werkt! Het tweede is het besluit om zich bezig te gaan houden met ondersteuning van ouders door middel van geschriften, en als het kan ook door toerustingsbijeenkomsten. Ook dit is iets waar de HGJB - zij het noodzakelijkerwijs beperkt - zich mee bezig moet blijven houden!

Jongeren leven in een tijd vol verwarring: kerkelijk, theologisch, politiek, maatschappelijk. Daarin moeten ze hun weg vinden. Helpen we hen erbij? Of zijn we te druk met onze eigen 'zaakjes'? Kissebissen we niet veel te veel over secundaire zaken en vergeten we de blijde boodschap over te dragen aan het navolgende geslacht (Psalm 78)? En let wel: dan gaat het om woord én daad!

Bij alle genoemde discussies moeten we vooral niet vergeten dé zaak niet uit het oog te verliezen, namelijk de rechtvaardiging van de goddeloze en de heiliging van het leven, beide te vinden in Christus, maar dan ook in Hem alleen! Bij deze paar grepen moet ik het laten.

De HGJB bestaat 90 jaar. De helft daarvan - ik heb erover geschreven onder de titel 'Het halve werk...' (zie kader) - heb ik er middenin mogen staan. Met vreugde. Ik wens allen die bij de HGJB betrokken zijn, bestuurders, directie, werkers, vrijwilligers hartelijk Gods zegen toe!

A. J. TERLOUW, STAFFUNCTIONARIS HGJB, ZEIST

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen