De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Leven door de Geest aan de voet van de berg

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Leven door de Geest aan de voet van de berg

PANDEN UITGEWISSELD

8 minuten leestijd

Op de berg van de verheerlijking al wilden de discipelen tenten bouwen. Een voor Mozes, de man wiens graf nooit meer is gevonden. Een voor Elia(s), de profeet, die met een vurige wagen ten hemel was gevaren. Een voor Jezus, die ze op die berg in volle heerlijkheid, samen met Mozes en Elias hadden gezien. Maar ze moesten de berg af. hoe dat met Elias zat? Die zou eerst moeten komen voor de wederoprichting van alle dingen zeggen de evangelisten. De eeuwen door hebben joden dan ook in de synagoge een stoel voor hem open gehouden. Voordat 'de grote en vreselijke dag des Heeren' zou aanbreken, zou de profeet Elias komen (Mal. 4 : 5).

Markus tekent uit de mond van Jezus op, dat Elias eerst moet komen, waaraan hij vervolgens toevoegt dat wat van de Zoon des Mensen is geschreven over Zijn lijden geschieden zal. Ze begrepen toen dat Hij Johannes de Doper als Elia(s) aanduidde. Zo schrijft althans Mattheüs het (Mt. 17 : 13). Hij ging voor Christus uit, voordat diens 'grote en vreselijke dag' op het Kruis aanbrak.

Intussen moesten de discipelen van wat ze op de berg hadden gezien zwijgen, totdat de Zoon des mensen uit de doden zou zijn opgestaan (Markus 9:9).

Olijfberg

Op de Olijfberg, bij de hemelvaart van Christus, valt opnieuw het woord wederoprichting, nu van het Koninkrijk aan Israël (Hand. 1: 6). De naam van Elias valt hier niet. De discipelen hadden die naam wellicht wel in het achterhoofd. Nu ontwijkt Jezus een direct antwoord. De dingen aangaande de oprichting van het Koninkrijk aan Israël zijn alleen aan de Vader bekend. Men zou denken, dat Jezus nu toch wel meer onthuld zou hebben over Zijn uiteindelijke toekomst. Wacht met spreken tot na de opstanding van de Zoon des mensen had hij immers gezegd?

Jezus is ook op de Olijfberg aanwezig in Zijn heerlijkheid, want met een verheerlijkt lichaam. Op de berg der verheerlijking was er de wolk, die de discipelen overschaduwde. Daaruit kwam de stem die zei: 'Deze is Mijn geliefde Zoon, hoort Hem' (Markus 9 : 7). Op de Olijfberg was er ook de wolk. Die echter nam Hem weg van voor hun ogen. En ook toen moesten de discipelen de berg af. Aan de woorden van Jezus moesten ze genoeg hebben. Het zien van Zijn heerlijkheid was hen slechts even vergund geweest, zowel op de berg van de verheerlijking, als op de Olijfberg.

Ze hadden op de berg van de verheerlijking het moment gehad, dat ze niemand zagen dan Jezus alleen (Mattheüs 17 : 7, Markus 9 : 8, Lukas 9 : 36). En op de Olijfberg zagen ze nog Zijn zegenende handen. Verder moesten ze het nu doen met Zijn Woord. Maar ze mochten ook in geloof verder gaan met Zijn Geest.

De Heilige Geest

Het is veelzeggend, dat de boodschap aangaande de hemelvaart al vol is van de boodschap aangaande de Heilige Geest. In het bericht bij de hemelvaart in Hand. 1 valt als gezegd niet de naam van Elia(s), wel die van Johannes. Die doopte wel met water, maar de discipelen zouden met de Heilige Geest worden gedoopt. En ze zouden de kracht van de Heilige Geest ontvangen om zowel te Jeruzalem als onder de volkeren te getuigen.

De Pinkstergeest zou Geest van de zending onder de volkeren zijn. Het Pinksterfeest zou daarom voortaan zendingsfeest zijn.

De Heilige Geest zou na Hemelvaart werken aan de voet van de berg: In het volle leven, in de volle werkelijkheid van het leven. Het toeven op de berg der verheerlijking en op de Olijfberg bleef voor de Zijnen tot momenten beperkt. Maar de belofte was hen gegeven, dat Christus met hen zou zijn al de dagen van hun leven. Juist als ze zich onder de volkeren zouden begeven zou de Geest met hen gaan. En die belofte was niet alleen hun gegeven, ze is ook ons gegeven. Want het gaat om alle volken en het ging om alle dagen 'tot aan de voleinding van de wereld'.

En De Heidelberger spreekt heel mooi van pand en tegenpand, hoewel deze woorden in de Schrift in verband met Pinksteren niet voorkomen. Sinds Hemelvaart hebben we 'ons vlees' tot een zeker pand in de hemel. En sinds Pinksteren hebben we de Geest als tegen-pand op aarde. Hemelvaart en Pinksteren staan in verhouding tot elkaar als pand en tegenpand, uitgewisselde panden. Sinds Pinksteren vertegenwoordigt de Heilige Geest de hemel op aarde. Daarom is het zendingsbevel uit Mattheüs 28 niet een puur menselijke, zeg een puur kerkelijke activiteit. De Geest zond, als ambassadeur van Christus, de apostelen uit onder de volkeren. Christus Zelf had gezegd: Gaat dan heen, onderwijst alle volkeren.

De Geest stuwt tot vandaag het evangelie via de kerk naar de volkeren. Met een vaste belofte: 'En ziet, Ik - dat is Christus, door de Geest - ben met u al de dagen tot de voleinding van de wereld'. Zending is onopgeefbaar maar ook vol belofte van de Heilige Geest.

Veelzijdig

De Heilige Geest staat er garant voor dat onder de volkeren mensen tot Christus worden gebracht. In die persoonlijke toebrenging zitten de intieme momenten van het toeven op de berg, waar men niemand ziet dan Jezus alleen. Wanneer die momenten er zijn zou men het liefst op de berg willen blijven. Tijd van eerste liefde. Maar het leven gaat verder. Het gaat dan ook niet alleen om de toebrenging tot Christus, het gaat ook om de navolging van Christus. En die vindt in het volle alledaagse leven plaats. Ook daarin leidt de Heilige Geest.

Het werk van de Heilige Geest kan ook worden versmald. Over-geestelijkheid - met miskenning van de leiding van de Heilige Geest in de heiliging van het leven - is in feite onder-geestelijkheid.

Het werk van de Heilige Geest is veelzijdig. De Schrift spreekt enerzijds op verschillende plaatsen over de doop met de Heilige Geest. Dat is een innerlijk werk. Maar anderzijds ook over de kracht, die de Heilige Geest verleent. Dat raakt het totale leven aan de binnenkant en de buitenkant. De Heilige Geest leidt bij levenskeuzen en kan ook verhinderen een bepaalde keuze te maken (Hand. 16 : 6). De Heilige Geest leidde de teboekstelling van de woorden Gods (1 Petr. 1:12) en had de leiding op kerkelijke vergaderingen (Hand. 15 : 28). Maar zelfs de offers van de heidenen werden geheiligd door de Geest (Rom. 15 : 16). De evangelieprediking onder de volkeren brengt verandering teweeg, gaat in op de eigen cultuur en gewoonten van de volkeren. De oude offers - zegt Calvijn - worden 'De Heere geheiligd door de Geest der heiligheid'.

Consequenties

Uit het leven met en uit Christus vloeien consequenties voort voor het leven hier en nu. Volkeren, die met het Evangelie werden bereikt, ondergingen een gedaanteverandering. Zo dat zelfs gesproken kan worden van een volksgewijze toebrenging. De Heilige Geest liet mensen niet aan zichzelf over maar plaatste en plaatst hen in een gemeenschap, die het Evangelie ook uitstraalt naar het volk. Daaruit zijn politieke en maatschappelijke consequenties getrokken. Heilzaam voor het volk, de samenleving ten goede.

Daarom draagt het afrekenen met normen en waarden binnen een volk als het onze, dat ooit gekerstend werd, ook in zich het bedroeven van de Heilige Geest. De Heilige Geest bracht ook in dit land ooit een keer ten goede, toen de eerste zendelingen hier kwamen. Het standbeeld van Willibrord op het Utrechtse Janskerkhof is nog steeds een stille getuige van dat volksgerichte werk van de Heilige Geest.

Maar er is ook de huiveringwekkende mogelijkheid, dat de Heilige Geest zich gaat terugtrekken van een volk.

Ze hebben het Evangelie gehad, nu hebben ze de Turken, zei Luther ten aanzien van de bakermat van het christendom in Noord Afrika en het Midden Oosten (met Turken bedoelde hij de vertegenwoordigers van de islam). De Geest, die met Pinksteren de grenzen van Israël ging doorbreken, heeft kennelijk ook een eigen gang in de geschiedenis gemaakt, waarbij nu eens volken werden bereikt, dan weer volkeren werden verlaten.

Wie nat wil worden moet in de regen gaan staan. De plasregen van de Geest in een volk kan ook, vanwege eigen ongehoorzaamheid van dat volk, voorbijgaan.

Pinksteren

Pinksteren is wel aangeduid als vlaggetjesdag. Het schip van de kerk met de lading van het Evangelie zette na Pinksteren koers over de volkerenzee. Dat schip kwam met een andere lading terug. Mensen werden gevangen in het net van het Evangelie. Maar het schip kwam ook terug met vruchten van de Heilige Geest. Volkeren kwamen in de zegenrijke ban van het Woord van de levende Christus. Tekenen werden gezien van de werkzaamheid van het Evangelie, in het persoonlijke leven van mensen, in politiek en maatschappij, in wetenschap en cultuur.

We vieren als christenen in onze samenleving nog steeds het Pinksterfeest op een dag die een publieke vrije dag is. Leven uit de Geest betekent niet alleen vertoeven op de berg, wanneer Christus in het persoonlijke leven merkbaar aanwezig is. Pinksteren is ook een feest voor het leven aan de voet van de berg. Daar vindt in geloof de navolging plaats. Tot heiliging van het leven.

V.D.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 mei 2001

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Leven door de Geest aan de voet van de berg

Bekijk de hele uitgave van donderdag 31 mei 2001

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's