De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Globaal bekeken

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Globaal bekeken

3 minuten leestijd

M (1904-1978): evr. A. D. Ooms-Slob gaf in Helpende Handen het gedicht Midzomer door van Marinus Nijsse

Nu vieren wij het hoogtij der getijden: Alom is 't licht en nauwelijks wordt het nacht. De akkers juichen onder voller dracht en bossen onbewust: Gods Naam belijden.

De zomerspringvloed wast aan alle zijden en heeft haar volle hoogte haast volbracht. In 't brandend westen talmt de zon en wacht: zij kan van onze landen amper scheiden.

Eenmaal zal 't zonnelicht niet ondergaan, wanneer Gods Rijk zijn volheid heeft verkregen, Gods vaste troon in eeuwigheid zal staan.

Dan striemt geen stormwind meer of slaande regen. Dan juicht het al van louter zomerzegen. Het jubeljaar in Sion vangt dan aan.

Een lezer stuurde ons een (voor deze dagen) actueel stukje van de kortgeleden overleden ds. H. W. Riphagen (Harmelen), in juli 1999 geschreven in De Bazuin (Harmelen).

'De komende vier weken zal ik i.v.m. vakantie niet voorgaan in eigen gemeente. Ik preek trouwens ook elders niet. Een aantal jaren hebben wij als gezin de afspraakgemaakt dat ik in vakantietijd ook zoveel mogelijk vrij neem wat betreft de preekbeurten. In het buitenland gaan we ook zoveel mogelijk naar diensten, taal en de streek horen, waar we vakantie houden. Ik weet heel goed dat, als ik de kerkdiensten in Het buitenland zie vermeld in diverse kerkelijke bladen, anderen daar anders over denken. Voor veel predikanten (mijzelf zou het goed zijn als zij eens wat vaker onder het gehoor van collega's zaten en als gewone gemeenteleden de dienst meemaken zowel verrijkend, verrassend, als ook heel ontdekkend zijn. Ook is het wat de vakantietijd betreft opmerkelijk, dat je dan als predikant in dien gemeentes per gratie mag voorgaan, waar men de rest van het jaar de kansel angstvallig voor je gesloten houdt. De kieskeurigheid mag dan blijkbaar ingeruild worden voor willekeurigheid. De grote namen mogen plaatsmaken voor hen, die met mindere preekgaven en talenten zijn begenadigd. De nood blijkt dan zo groot te zijn en het bezoekersaantal zo gering, dat we in vakantietijd schijnbaar minder beducht hoeven te zijn voor verdachte dwaalleer en predikers die (net) niet in het eigen hokje passen. Waarom voor die enkele keer dan geen preeklezen? Soms moet er voor de vakantietijd meer gebeld worden dan de collecte opbrengt (dan nog het honorarium en de reiskosten van de predikant). Mocht iemand menen dat hier een "gefrustreerd" prediker achter z'n computer de kopy zit te te tikken, die zij gerustgesteld.

Integendeel. Ik ga elke zondag met vreugde en en dankbaarheid voor, vooral in mijn eigen gemeente, maar ook elders. Mijn preekrooster zit dit jaar en ook uoor het grootste deel van het volgend jaar dermate vol (behalve in de vakantie!), dat ik helaas geen beurten meer kan aannemen. Dus niemand hoeft zich geroepen te voelen om de telefoon te pakken en mij een "beurtje" te gunnen!' 

v.D.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 juli 2001

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's

Globaal bekeken

Bekijk de hele uitgave van donderdag 26 juli 2001

De Waarheidsvriend | 12 Pagina's