Bij oma in de krantenbak
JONGEREN BEVRAGEN GEREFORMEERDE BOND OP ZIJN IMAGO
Eind mei ontuingen tuij een brief. Het betr of een uitnodiging om op 26 juni samen met acht anderen een delegatie van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond te ontmoeten. Men was, zo stond in de briefte lezen, er in geïnteresseerd hoe jongeren in onze tijd tegen het tuerk uan de Gereformeerde Bond aankijken. Het belang uan deze uraag heeft alles te maken met de toekomst uan de heruormd-gereförmeerde beweging. Uit de pers en uit de praktijk worden signalen opgevangen die wijzen op een afname uan de interesse onder jongeren in met name theologisch-dogmatische zaken. Discussies rond thema's als de relatie tussen uerbond en uerkiezing, de betekenis uan het ambt, etc. lijken minder jrequent plaats te vinden op jeugdverenigingen. Men is meer bezig met de zogeheten praktische kant van het geloof, zoals vragen rond levensheiliging evangelisatie.
Het verbreiden en verdedigen van de waarheid in de Nederlandse Hervormde Kerk - de doelstelling van de Gereformeerde Bond - kunnen, wanneer deze signalen de realiteit weergeven, ouderwetse activiteiten worden. Daarom wilde het hoofdbestuur van een aantal jongeren persoonlijk horen hoe zij over de Gereformeerde Bond denken. Er werd een tiental personen, in leeftijd variërend van 19 tot 32 jaar, benaderd, afkomstig uit onder meer Hoogeveen, Veenendaal, Werkendam, Houten en Nieuwerkerk aan den IJssel. Onder hen waren drie leden van de Landelijke jongerenraad van de HGJB. Er was geprobeerd een geografisch zo breed mogelijk gebied te bestrijken. Hieronder willen wij een impressie van de ontmoeting weergeven.
Adviserende rol
Het gesprek vond plaats met een drietal leden van het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond, te weten ing. C. van der Louw, drs. P. J. Vergunst en ds. G. D. Kamphuis. Het eerste deel van de avond bestond uit het formuleren van een persoonlijk antwoord op een vijftal schriftelijk gestelde vragen: 1. Waar denk je spontaan aan als je het woord 'Gereformeerde Bond' hoort? 2. Weetje dat de Gereformeerde Bond een vereniging is? 3. Hoe belangrijk vind je het om hervormd te zijn? 4. Lees je 'de Waarheidsvriend' wel eens? Zo ja, wat vind je ervan? 5. Heb je nog suggesties voor verbetering?
Hierna werd er in subgroepjes gediscussieerd over de gedachten die wij opgeschreven hadden bij de gestelde vragen. Ten slotte werd plenair stilgestaan bij de verschillende gezichtspunten. Met name vraag 1 en 4 werden uitgebreid besproken, de rest kwam zijdelings aan de orde. Wij willen vraag 1, 3 en 4 apart bespreken.
Ad. 1. De Gereformeerde Bond werd door enkelen van ons in eerste instantie ge-associeerd met een bevolkingsgroep, de gereformeerde gezindte. De Gereformeerde Bond is het instituut dat deze groep vertegenwoordigt in de Nederlandse Hervormde Kerk. Anderen zagen de Bond als 'het meest rechtse gedeelte van de Nederlandse Hervormde Kerk'. Verder zag men de Bond als een instantie die een adviserende rol heeft wanneer het gaat om keuzen die in gemeenten gemaakt moeten worden. Als voorbeeld werd de hertaling van de klassieke liturgische formulieren aangehaald. Gelukkig werden geen negatieve kenmerken opgesomd; in de trant van 'een groep die overal tegen en is'.
Met het eigenlijke werk van de Gereformeerde Bond waren de meesten erg onbekend. Als oorzaak hiervoor werd aangegeven dat de Gereformeerde Bond een voor jongeren enigszins stoffig imago heeft. Daarnaast wordt weinig aandacht besteed aan moderne communicatie met de achterban. Wanneer men een vergelijking trekt met een instantie als de HGJB en men de uitstraling van de jongerenbladen bekijkt, ziet men dat deze daarvoor veel meer oog heeft. De HGJB is dan ook veel bekender onder jongeren.
Kerk en gemeente
Ad. 3. Sommigen van ons voelden zich nauwelijks verbonden met hun kerk. De meesten wel met hun gemeente, hoewel zij om zich heen ook leeftijdgenoten zagen die ook deze binding niet ervaren. Er zijn jongeren die bijvoorbeeld 's morgens naar een dienst gaan in een gemeente die binnen de Gereformeerde Bond past, maar 's middags naar een evangelische gemeente. Anderen uit de groep wezen echter met kracht op het belang van liefde tot de kerk. Ad. 4. Daarnaast werd de vierde vraag vrij uitgebreid besproken. Het blad 'de Waarheidsvriend' was niet erg bekend in de groep. De meesten van ons kwamen niet verder dan 'ooit wel eens zien liggen bij oma in de krantenbak'. Toen drs. Vergunst ons een exemplaar toonde, zodat wij ons ter plaatse een oordeel konden vormen, werd de oorzaak voor deze onbekendheid direct duidelijk. Uiterlijk vond men het een flodderig krantje en de inhoud werd een letterbrij genoemd. Opnieuw werd de vergelijking gemaakt met de HGJB, die zijn blad, 'Tijdschrift', een veel verzorgder uiterlijk meegeeft. Er werd geadviseerd om de lay-out drastisch te moderniseren en van kleur en illustraties te voorzien.
Daarnaast werd opgemerkt dat de naam 'de Waarheidsvriend' enigszins arrogant kan overkomen, in de zin van: wij hebben de waarheid, en verder zit iedereen ernaast. Drs. Vergunst wees op het logo dat op de voorpagina rechts naast de titel staat: Ik ben de Weg en de Waarheid en het Leven (Joh. 14 : 6). Hiermee wilde hij aangeven dat de titel het belang aanwijst van gehoorzaamheid aan, volgen van en leven met Christus. De aanwezige leden van het hoofdbestuur informeerden of een verbreding van de inhoud, waarbij gedacht werd aan thema's die de leefwereld van jongvolwassenen direct raken, en een toename van het aantal zogeheten themanummers een verbetering zou kunnen betekenen. De meesten van ons zagen dat echter niet als een oplossing. Er waren er echter ook onder ons die 'de Waarheidsvriend' liever wilden vergelijken met een plaatselijke kerkbode. Gewoonlijk ook een flodderig krantje met een saaie lay-out. Maar toch door bijna iedereen gelezen, jong
en oud, vanwege het feit dat iedereen zich betrokken weet bij de inhoud. Hierop werd geantwoord dat zo'n kerkbode een orgaan is van een gemeente, waar je je thuisvoelt en waarmee je je identificeert. Daarom pak je de kerkbode en lees je hem. Dit gevoel wordt bij de Gereformeerde Bond volledig gemist. En dat brengt ons weer terug bij de vorige alinea: voor jongeren mist de Gereformeerde Bond een duidelijk imago.
Waarheid
Het bovenstaande is slechts een greep uit de dingen die gezegd zijn; wij hebben niet gestreefd naar volledigheid. Daarnaast was er onder de gespreksdeelnemers veel diversiteit. Er waren ook jongeren die 'de Waarheidsvriend' elke week lezen, en vrij goed op de hoogte waren met de werkzaamheden van de Gereformeerde Bond. Het zal de lezer zijn opgevallen dat de discussievragen feitelijk niet handelden over de dingen die in de inleiding aan de orde kwamen (afname van de interesse in theologische zaken). De inhoud van het begrip 'waarheid' in de toevoeging 'ter verbreiding en verdediging van de waarheid in de Nederlandse Hervormde Kerk', is niet zozeer aan de orde geweest. Het is meer gegaan over de vraag hoe de P.R. - de communicatie van datgene wat de Gereformeerde Bond beoogt - verbeterd kan worden. Dit is zeker niet onbelangrijk, maar de inhoudelijke discussie verdient onzes inziens ook zeker aandacht.
Uit het bovenstaande kan de voorzichtige conclusie getrokken worden, waarbij we generaliseren, dat veel jongeren gevoelsmatig hun keuzen maken. Wij zullen proberen dit toe te lichten. Een wat ouder iemand zal zich in de keuze om een blad ter hand te nemen en te lezen, laten leiden door het belang dat hij aan de inhoud hecht, of omdat hij dit blad nu eenmaal altijd al leest. Hij sluit zich bij een vereniging aan, omdat hij het lidmaatschap als een verrijking ziet, of omdat zijn ouders ook al lid waren. Een jongere leest een blad vanwege het uitnodigende uiterlijk en kiest een vereniging met een krachtig imago.
Zelfstandig nadenken
Zowel onder ouderen als bij jongeren is er een percentage dat zijn keuzen rationeel maakt. Onder ouderen maakt het overige deel zijn keuzen echter vaak uit conservatisme. Met name binnen de gereformeerde gezindte is dit het geval. Onder jongeren zal de rest, zo is ook op deze avond gebleken, echter vaak om gevoelsmatige redenen kiezen. In dit opzicht bracht de avond misschien niet zo veel nieuws. Maar voor de toekomst is het wel belangrijk.
Uit al het bovenstaande blijkt dat iemand die op zijn gevoel keuzen maakt, in hoge mate beïnvloedbaar is. Dit geldt veel minder voor de conservatieve oudere. Het is dus zaak dat wij leren zelfstandig na te denken, en onszelf bekwamen in het toetsen van de dingen aan het Woord van God, en daarbij door uiterlijkheden heen prikken.
Hier ligt ook een duidelijke taak voor predikanten, kerkenraden en catecheten. Iets waarover we grondig nagedacht hebben, laten we ons immers minder snel afnemen dan iets dat ons is opgedrongen door middel van een flitsende presentatie. Ten slotte: het hoofdbestuur moet opgemerkt hebben, dat ook jongeren warm lopen voor geloofszaken. En dat ze ook graag willen meedenken. Het is dus verlies om hun stem volledig te negeren, en we hopen dan ook dat deze avond een vervolg kan krijgen.
SIMONE TIMMER EN ANDRIES P. SLOOTWEG, BILTHOVEN
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 augustus 2001
De Waarheidsvriend | 12 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 augustus 2001
De Waarheidsvriend | 12 Pagina's