Globaal bekeken

B Bij uitgeverij Verloren te Hilversum verschenen in de reeks Verloren Verleden twee fraaie historische deeltjes (zie Aankondingen).

Uit Piet Hein en de zilvervloot:

• HIJ HEEFT GEWONNEN DE ZILVERVLOOT

'Ook in 1628 bracht Hein zijn uloot na de vering uan de zilueruloot weer samen, toen hij na een moeilijke thuisreis in Engeland inventariseerde wie zich waar beuond en hij uanuit Plymouth beuelen gaf aan de schepen elders. tegenstelling tot de zware strijd die hij moest leveren voor de buit uan 1626-1527, verkreeg hij zijn prijs een jaar later een stuk gemakkelijker. Hein werd, net als voor de eerdere WICreis, in 1629 vereerd met een gouden ketting met medaille. Voor deze tocht kreeg hij er twee: één van de stadhouder en één van de St ten-Generaal, de laatste ter waarde van 1500 gulden. Op 14 januari kwamen Hein en zijn uice-admiraal Loncq in Den Haag aan waar zij als helden werden ontuangen en het volk geen misuerstand liet bestaan over zijn enthousiasme:

Welcom, welcom, kloecken Heyn, Met U zeylen groot en kleyn. Welcom, welcom, Vroomen Helt, Met U schatten en U geit. Welcom, welcom, edel bloedt, Met U groot gewonnen goedt. Welcom, welcom, welcom Heer, Soo begonnen, soo noch meer

aldus de Welcomst aen den gemelten Generael op sijn innecomen in 's Grauen-Hage den i4den Januarij 1629.'

a- • Uit Het stokje van Van Oldenbarnevelt:

EEN STOKJE ALS VADERLANDSE RELIKWIE

Tot op de dag van vandaag is het stokje van Van Oldebarnevelt de meest besproken wandelstok van Nederland. Nadat Jan Francken er in zijn memoires enkele dramatische woorden aan wijdde, was het "stockste" niet meer weg te denken uit de collectieve herinnering. Vondel schreef rond 1657 zijn beroemde gedicht over de stok, waarna de mythe was geboren. Generaties Nederlanders zijn met Vondels gevleugelde woorden grootgebracht:

Mijn wensch behoede u onverrot, O stock en stut, die, geen verrader, Maar 's vrydoms stut en Hollands Vader Gestut hebt op dat wreet schavot,

Toen hij voor 't bloedigh zwaard most knielen, Veroordeelt, als een Seneka, Door Neroos haet en ongena, Tot droefenis der braefste zielen. Gij zult noch, jaren achter een, Den uitgangk van dien Helt getuigen, Een hoe Gewelt het Recht dorst buigen, Tot smaet der onderdruckte steen. Hoe dickwyl strekt gij onder 't stappen Naer 't hof der Staeten stadigh aen, Hem voor een derde voet in 't gaen En klimmen, op de hooge trappen: Als hy, belast met ouderdom, Papier en schriften, overleende En onder 't lastigh landspack steende! Wie ging, zoo krom gebuckt, noit krom! Ghy ruste van uw trouwe plichten Na' er rusten van dien ouden stock, Geknot door 's bloedraets bitt'ren wrock. Nu stut en styftghy nog myn dichten. Dankzij Vondels gedicht en de overlevering van Jan Francken u/erd het stokje een befaamd relikwie uit de vaderlandse geschiedenis. Aanvankelijk leden verschillende versies van het stokje een tamelijk onopgemerkt bestaan, omdat ze als particulier bezit slechts in kleine kring werden gekoesterd of vereerd. In de negentiende en twintigste eeuw kwamen deze stokjes - vaak voorzien van een heuse "echtheidsverklaring" - stuk voor stuk terecht bij musea en bibliotheken. Inmiddels beschikken Nederlandse musea ook over verschillende andere Van Oldebarnevelt-parafernalia. De museumdepots herbergen tal van curiosa die op de een of andere manier in relatie staan tot de bejaarde staatsman, zoals een beulszwaard, een leesbril, een zegelring en zelfs een complete houten stoel. Dikwijls is de toeschrijving van al deze objecten aan Van Oldebarnevelt dubieus. De relieken zeggen dan meer over de verzamelaars ervan dan over de hoofdpersoon zelf.'

V.D.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen