Ervaringen in Bergambacht
GEMEENTECONTACTEN MET OOST-EUROPA
Dit is het derde artikel in de serie over een nieuwe route voor gemeentecontacten Oost-Europa. De drie artikelen zijn geschreven door leden uan de commissie Diakonaal Evangelisatorische Projecten (DEP), een samenwerkingsproject van GZB, HGjB, Stichting HOE. In de twee voorgaande artikelen is geschreven over de manier waaro gemeentecontacten ingevuld zouden kunnen worden op basis van een nieuwe rout dit artikel wordt ingegaan op de ervaringen van het gemeentecontact zoals dat toe heeft plaatsgevonden tussen de hervormde gemeente Bergambacht en de Roemeense gemeente Ocna de Sus. De spannende vraag hierbij is in hoeverre de filosofie van DEP, waarbij materiële hulpverlening niet op zichelf staat maar ingekapseld is in een wederzijdse geestelijke relatie, haalbaar is in de praktijk.
(Af)leren in gemeentecontacten
In het gemeentecontact tussen Bergambacht en Ocna de Sus zijn zeer leerzame ervaringen opgedaan op het gebied van het vormgeven van een gemeentecontact. We zijn geconfronteerd met onze eigen vooringenomenheid en hebben moeten leren dat het bij een echte relatie in de eerste plaats om luisteren gaat. Juist omdat je elkaar geestelijk herkent en leert kennen, ontstaat er een basis om dingen af te leren en echt naar de ander te luisteren. Op deze basis zijn veel nieuwe dingen van elkaar te leren zoals de manier waarop het getuige-zijn wordt ingevuld.
Omdat we vanuit de commissie DEP juist willen voorkomen dat alleen materiële hulp in een gemeentecontact centraal zou staan, is met de Roemeniëcommissie uit Bergambacht uitgebreid stilgestaan bij de doelstellingen van het gemeentecontact en de doelstellingen van de reis die op het programma stond.
Het bleek niet eenvoudig om met elkaar de doelstellingen te formuleren. Waar wij vooral tegenaan liepen was onze eigen Westerse opvatting over de invulling van het contact. In gedachten stonden er alweer veel hulp en hulptransporten klaar om de ander te 'helpen', zonder ons af te vragen wat de andere gemeente zich voorstelt bij de relatie en werkelijk 'nodig heeft'. Al pratende groeide het besef dat het ons in de eerste plaats ging en zou moeten gaan om een geestelijke relatie. Als je in je dagelijks leven een relatie met iemand aangaat kom je ook niet eerst met cadeaus aan, maar begin je met luisteren naar elkaar. En wil je elkaar leren kennen. Dit blijft trouwens altijd gelden. Hoeveel echtparen zeggen niet op kroondagen dat ze elkaar nu pas echt kennen? Hoeveel temeer bij een geestelijke relatie waarbij je je samen wilt laten leiden door Gods Woord en Geest en daarop ook aanspreekbaar wilt zijn. Concreet heeft dit punt voor ons geresulteerd in het verzamelen van bijbelstudiemateriaal voor en tijdens de reis en het verblijf in Roemenie. Bovendien ontstond een verlangen om met leden van de Roemeense gemeente bijbelstudie te kunnen doen en samen te bidden.
Ten slotte werd overwogen of wij op missionair gebied iets voor elkaar konden betekenen. Van tevoren is tijdens een vergadering van de Roemeniëcommissie een vertegenwoordiging van de evangelisatiecommissie uitgenodigd. Met elkaar is nagedacht over de huidige vorm en uitvoering van het evangelisatiewerk in Bergambacht en onze moeiten daarbij. Afgesproken werd om met elkaar te kijken hoe het evangelisatiewerk in Ocna de Sus vorm krijgt en wat hieruit voor de Bergambachtse situatie geleerd kan worden.
Afleren
Ondanks onze goede bedoelingen hebben wij ervaren dat luisteren ontzettend moeilijk is. Luisteren is voor ons in de eerste plaats afleren geweest. Op verscheidene momenten kwamen wij met allerlei Westerse ideeën om de problemen op te lossen terwijl ze daar helemaal niet op zaten te wachten. Een voorbeeld: een dag na aankomst bekeken wij hun kerk. Op de galerij stond een mooi groot orgel.
Op zondag werd tot onze verbazing de dienst met een klein Johannesorgeltje begeleid. Toen wij na de dienst naar boven liepen bleken de pijpen van het orgel op de grond te liggen. Wij stelden voor om geld over te maken zodat zo snel mogelijk het orgel gerestaureerd in kon worden. Het benodigde bedrag was voor Westerse begrippen be- 1ZB perkt en en met een gemeenteactie zou- p den wij dat bij elkaar kunnen krijgen. e. AI vrij In snel bleek echter dat zij dit niet tot zagen nu zitten. Als wij per se geld wilden geven dan wilden zij dat liever investeren in de opleiding van jongeren, zodat deze later meer in de gemeente konden betekenen. Als voldoende jongeren waren opgeleid dan zouden ze nog wel eens aan het orgel gaan denken...
Geestelijke uitwisseling
Al vrij snel na aankomst gaven wij aan dat wij bijbelstudiemateriaal hadden meegenomen en dat wij daarmee bezig waren. Zij werden hartelijk uitgenodigd mee te doen. Uiteindelijk hebben wij samen met drie jongeren, de predikant en zijn vrouw, bijna dagelijks bijbelstudie gedaan en gebeden. Ook hebben wij diverse bijbelstudies met gemeenteleden meegemaakt waarbij wij vaak een persoonlijke toelichting in het Duits/Engels kregen en ons gevraagd werd te reageren. Met name de gezamenlijke gebeden hebben veel indruk gemaakt. Het gebed kostte veel tijd omdat het van het Nederlands vertaald werd naar Engels/Duits, naar het Hongaars en andersom. Toch werden wij vaak verrast door de daadwerkelijke aanwezigheid van Gods Geest en hebben wij elkaar kunnen bemoedigen. Je wordt er stil van als je met je Nederlandse vrienden van tevoren een aantal gebedspunten noemt en dan tot je verbazing en vreugde je Hongaarse broeders en zusters precies dezelfde punten hoort bidden voordat wij ze hadden kunnen uitspreken. Ook zijn best wel moeilijke onderwerpen met elkaar besproken. Bijvoorbeeld: in hoeverre weetje datje een kind van God bent? Het was verrijkend om dan gezamenlijk terug te vallen op dezelfde God en Vader die ons in de Here Jezus nabij is gekomen. Hij is onze wederzijdse bron van genade. Samen met een paar leden van de Oost-Europese gemeente hebben wij iets geproefd van Efeze 3 : 17-19: samen met alle heiligen iets van de hoogte, diepte, breedte en lengte van de liefde van Christus te kennen. Dit gold trouwens ook voor onze reis waarin wij elkaar als groep geestelijk hebben leren kennen en de werking van Gods Geest ervaren hebben. Door ontmoetingen met andere christenen leer je nieuwe dingen over de Heere God.
Missionaire ervaringen
Zoals afgesproken zouden wij kijken naar de manier waarop het missionair gemeente-zijn in Ocna de Sus handen en voeten krijgt. Wat ons vooral is bijgebleven is de eenheid van woord en daad. Bij ons wordt er soms over gepraat en stellen wij een commissie in om bepaalde dingen te doen. In alle beperktheid die wij aantroffen zijn wij in Ocna de Sus onder de indruk gekomen van de spontaniteit en het automatisme waarmee men het getuigezijn handen en voeten geeft. We kregen sterk het gevoel dat zij heel dicht staan bij de tekst: Gij zijt het Jicht der wereld. Zij gaan niet eerst een commissie o.i.d. oprichten. Een paar voorbeelden: bij een ziekenbezoek aan een van de gemeenteleden lag een vieze dronken man langs de straat. De vrouw van de predikant stopt, takelt de man achter in een soort Trabantje, brengt hem thuis en verzorgt hem... En dan te bedenken dat meer dan de helft! van de mannen verslaafd is. Op. een dag bezochten wij een zoutmijn. Ook wordt deze mijn gebruikt als een soort kuuroord voor patiënten met luchtaandoeningen. Een creatief gemeentelid heeft bedacht om een soort kerk/stilteruimte in te richten, omdat de mensen vanwege hun gezondheid de hele dag in de mijn zitten en toch niets te doen hebben. Dit heeft geresulteerd in het regelmatig verzorgen van kerkdiensten in de mijn. Ook daar staat een klein Johannesorgel waarbij wij een aantal op wijs herkenbare Nederlandse psalmen en lofliederen zongen. Tot onze verbazing zaten er na 10 minuten meer dan 100 mensen in de ruimte. De dominee met wie wij op stap gingen zei: Ach, laten wij maar een dienst gaan houden. Tot onze verbazing ontstond er een spontane kerkdienst waar meerdere Roemenen zeer geëmotioneerd van raakten. Na het gezamenlijk bidden van het onze Vader, zongen wij nog wat liederen en liepen
verzonken in gedachten en met een hart vol dankbaarheid terug.
Terugblik
Op basis van bovenstaande ervaringen kan de conclusie getrokken worden dat een gezond gemeentecontact staat of valt met de bereidheid om van elkaar te leren. Deze bereidheid biedt nieuwe kansen om dingen af te leren en aan te leren. Binnen een geestelijke relatie waarin je elkaar in Jezus Christus als broeders en zusters herkent kan zich dan ook veel goeds ontwikkelen. Materiële hulpverlening heeft dan ook een gerechtvaardigde plaats binnen die relatie. Bovendien kan je uitgedaagd worden om in je eigen situatie niet eerst een evangelisatiecommissie te gaan oprichten maar eerst zelf aan de slag te gaan door daadwerkelijk de ander in de naam van Jezus te dienen. Tot meerdere glorie van Zijn Naam. Wij volgen dan ook met be-langstelling de ontwikkelingen in Bergambacht en zijn benieuwd of zij al een plaatselijke zoutmijn hebben gevonden waar het geleerde in praktijk gebracht wordt.
H. H. DEN HERTOG (IZB)
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 september 2001
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 september 2001
De Waarheidsvriend | 24 Pagina's