Globaal bekeken

B ij uitgeverij Ten Have (Baarn/Kampen) verscheen een boek, getiteld Het wonder van Maartensdijk. Wie meent dat het over de autochtone Maartensdijkse gemeenschap gaat vergist zich. Het is het verhaal van 500-600 rooms-katholieken in Maartensdijk, die de geloofsgemeenschap rond de vijf jaar geleden gestichte Sint-Maartenskerk aldaar 'tot een bloeiende parochie hebben gemaakt'. De schrijver Leo Fijen (eindredacteur van KRO's Kruispunt) vertelt het volgende over Laatste eer:

'Het nieuwe millennium was nog maar een paar dagen oud toen Toos Appelman vanuit de Sint-Maartenskerk werd begraven. Een lange stoet van naaste familieleden, vrienden en kennissen, parochianen en dorpsgenoten stelde zich op achter de lijk wagen en trok langzaam van de dorpskerk uan de katholieke gemeenschap naar het kerkhof om de ueel te jong gestorven Toos naar haar laatste rustplaats te brengen. Toevallige passanten en dorpelingen die niet beter u/isten keken er niet gek van op, want het is juist een uan de charmes uan kleine leefgemeenschappen dat de afstand tussen kerk en begraafplaats te uoet kan worden afgelegd. De parochianen uan de katholieke Sint-Maartenskerk tuisten die ochtend in januari wel beter, want zij hadden dit nog nooit meegemaakt En daarom ontroerde het ook zo: de katholieken uan Maartensdijk gingen te uoet door het dorp om een van hun dierbaren de laatste eer te bewijzen en waren zichtbaar als geloofsgemeenschap in het dorpsleven.

Dat is misschien wel tekenend uoor het groeiende zelfbewustzijn van de parochie die nog maar sinds 1995 officieel op eigen benen staat en heel lang in de schaduw uan de hervormde kerk aan de Dorpsweg heeft gestaan. De gelovigen daarvan begeleiden hun overledenen al sinds jaar en dag in rouwstoeten naar het kerkhof en daarom kijkt geen dorpeling meer gek op van dit tafereel. Want iedereen in Maartensdijk weet dat de leden van de hervormde dorpskerk hun doden begraven op de begraafplaats aan de rand van het dorp, vlak bij de sportvelden. Die protestanten leven en geloven volgens zeer strenge regels die diep ingrijpen in de persoonlijke levenssfeer. Ze zijn op zondag twee keer zichtbaar als ze bijna in optocht ter kerke gaan: de mannen in hun mooiste pak, de vrouwen altijd in hun fraaiste rok of jurk. Ze kijken geen televisie, mogen geen verzekering afsluiten, doen niet mee aan loterijen, organiseren hun eigen geloofsonderricht, sturen hun kinderen naar scholen met de bijbel, hebben hun eigen winkels en vormen een hechte gemeenschap binnen het dorp. En ze begraven hu op de eigen hervormde begraafplaats. De katholieken van de Sint-Maartenskerk worden altijd buiten hun eigen dorp begraven. kiezen voor de naburige begraafplaatsen van Bilthoven, Maarssen, Utrecht of Hilversum. Toos Appelman besliste anders. Ze wilde begraven worden in haar eigen dorp. Dat maakte ze ook kenbaar aan de pastor van de katholieke kerk. (...)

Pastor De Wit kreeg het voor elkaar. Hij moest beloven dat ieder katholiek ritueel achterwege werd gelaten bij de begrafenis en hij moest dulden dat er door de protestanten tijdens de sobere plechtigheid bij het graf werd gecontroleeerd of de katholieken zich wel aan de afspraak hielden. Dat was slikken, maar zo kon het wel gebeuren dat er geschiedenis werd geschreven toen meer dan 200 katholieken en belangstellenden Toos Appelman naar haar laatste rustplaats brachten.'

Uit Wijsheid in woorden (samensteller Victor Melka, uitgave Ten Have, Baarn) knipten we de volgende 'joodse spreuken':

• Woorden die uit het hart komen gaan het hart binnen.

• Let op de kinderen der armen: uit hen komen de geleerden voort.

• Wie excuses vraagt aan zijn vriend, mag dat niet vaker dan drie keer doen.

• Heb geen vertrouwen in iemand die laster rondzaait. Wat hij van mij zegt, zegt hij straks van jou.

• Beter een rabbijn zonder baard dan een baard zonder rabbijn.

• Drie joden, vier gemeenten...

v.o.G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen