In memoriam ds. B. Eijsenga

Op 30 augustus jl. bereikte ons het droeve bericht, dat ds. Brugt Eijsenga door de Heere uit het leven was weggenomen. Slechts korte tijd is hij ziek geweest, ofschoon hij daarvoor een operatieve behandeling had ondergaan, waarvan hij redelijk goed hersteld was. Enkele weken geleden veranderde plotseling zijn lichamelijk toestand. De Heere ging een andere weg, door hem tot Zich te nemen. Brugt Eijsenga werd in Rotterdam geboren, studeerde theologie aan de Rijksuniversiteit te Utrecht en werd in 1942 beroepbaar gesteld als kandidaat tot de heilige dienst. Dankbaar was hij, toen er een beroep kwam uit de gemeente Babyloniënbroek, waaraan hij zich op 27 december 1942 verbond. Het was toen oorlogstijd en de gevolgen daarvan lieten zich met name tegen het einde van de oorlog in het Land van Heusden en Altena sterk gelden: vooral toen dit gebied in de vuur- Iinié kwam te liggen. Predikant en gemeente waren toen heel sterk op elkaar betrokken. Veel heeft hij voor de mensen in 'Broek' mogen betekenen. In 1946 vertrok hij naar Noordeloos, om daarna medio 1948 zich aan de gemeente Barneveld te mogen verbinden. Met veel zegen heeft hij daar mogen dienen in prediking en pastoraat; bewogen en meelevend als hij was met het wel en wee van z'n mensen was hij vaak tot in de late uren op stap; met één passie vervuld zoals hij dat meermalen zei: mensen te brengen bij de Heere Jezus. Dat was altijd weer het hart van zijn prediking, om het getrouwe Woord, dat aller aanneming waardig is, zo te mogen vertolken, dat de boodschap daarvan zou overkomen in hoofd en hart. Dit woord was ook de inzet van zijn bediening in Babyloniënbroek: 1 Tim. 1:15, in 1942: het was ook 40 jaar later de tekst bij de herdenking van zijn ambtsjubileum; dit woord moest ook eenmaal bij zijn begrafenis bemediteerd worden. Dat woord heeft door alle jaren heen zijn leven bepaald. Hij mocht dat ook in alle eenvoud telkens doorgeven. Zo was hij ook in de omgang, en dat sierde zijn leven, waardoor hij vele ouderen en heel veel jongeren aan zich wist te verbinden.

Wars van alle vormelijkheid hield hij steeds vast aan het Woord van God en de belijdenis van de kerk die hem lief was. Daarbij ging het hem niet om de mens in het middelpunt te stellen, maar de levende God Die met Zijn beloften in het verbond der genade het aanbod van Zijn genade tot arme zondaren komt. Na Barneveld brak er een andere werkkring voor hem aan: in 1963 werd hij legerpredikant; als zodanig heeft hij vele jongeren in dienst van de grote Koning tot zegen mogen zijn. Met veel liefde kon hij spreken over 'z'n jongens'.

Na zijn diensttijd vestigde hij zich in Scherpenzeel, waar hij een aantal jaren bijstand in het pastoraat verleend heeft. Vele gemeenten heeft hij 's zondags mogen dienen in de dienst der verzoening, met name na z'n emeritaat. Ook in Sliedrecht preekte hij graag en hoorde men hem graag, juist vanwege die eenvoud in z'n rijke prediking. Vrij lang heeft hij na Scherpenzeel in Leusden gewoond, waar hij voorzitter was van de plaatselijke afdeling van de Gereformeerde Bond, en nog wat pastoraal werk deed. Mede ten gevolge van de toenemende zorg omtrent de gezondheid van zijn vrouw besloot hij een aantal jaren geleden om niet meer te gaan preken. Daardoor werd het contact met anderen minder en z'n levensavond wat eenzamer. Te sterker is de stilte geworden, toen hij ruin 1, 5 jaar geleden zijn vrouw moest missen, met wie hij zich zo nauw verbonden wist. Altijd sprak hij over haar. Bij alle gesprekken die er waren trof het telkens weer, hoe ds. Eijsenga op zijn levenseinde door de Heere voorbereid werd en hij daarbij leefde uit datzelfde Woord, dat hij had mogen verkondigen. Hij wist in Wie hij geloofde en wat zijn enige troost was in leven en in sterven, dankzij het verzoenend werk van Jezus Christus. Mijn vrouw en ik verliezen in hem een vaderlijke vriend en broeder, met wie het contact, vanuit Barneveld destijds, tot het laatste kort voor zijn heengaan gebleven is. Dankbaar zullen velen met ons hem blijven herinneren om zijn prediking, zijn pastoraat, zijn betrokkenheid op en openheid naar jongeren toe, zijn humor en ernst, waarin ook hij wist alleen als een arme zondaar door Christus zalig te moeten worden.

Weer ging een dienaar van het Woord heen; maar het Woord van God blijft, en dit is het Woord dat, ook door hem, onder ons verkondigd is. Zijn kinderen en kleinkinderen bidden we van harte de kracht en genade van God toe om verder te gaari, ziende op Hem, Die gisteren en heden Dezelfde is, en tot in der eeuwigheid, Jezus Christus.

J. DEN HOED, SLIEDRECHT

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen