Boekbespreking

perben Westra (red.), liturgisch Centrum - Taal in Schriften Eredienst. Opstellen voor Dirk Monshoüwer. Uitg. NZV, Hilversum 2001, ISBN \\ 9069862360, 350 blz., ƒ 34, 95. \\

Dirk J^t^SSgTw^ vi^femt^intig jaar p ^ dilraH^^^estm^j^^akenr^iwas ac-\ tiefjnhet centrum wflfliet land maa^gggs, zeer in het midden van kerk en theologie. Te denken valt aan zijn werk voor de Eerste Dag, het leesrooster, voor de NZV en de Miskottestichting, aan zijn initiatief tot uitgave van Interpretatie, zijn proefschrift M kus en drie jaar Torah (1989), zijn gastcolleges en zijn inzet voor het Bijbels-theologisch Werkgezelschap. Door dit alles heeft hij veel vrienden gekregen. Op hun beurt wilden die onder woorden brengen hoeveel ze aan het werk van Monshoüwer te danken hebben. Zo werden de plannen geboren tot de uitgave van een vriendenboek. Door de ziekte van Monshoüwer werd het op den duur duidelijk dat het een gedachtenisboek zou worden. Op 9 oktober van het vorige jaar overleed de Hoevelaakse pastor; op 17 maart van dit jaar is de bundel overhandigd aan zijn weduwe. Op die dag werd een symposium gehouden en werd ook de oprichting van de Dirk Monshouwerstichting bekend gemaakt.

Meer dan 35 auteurs leveren hun bijdrage in een bonte verscheidenheid aan artikelen. Karei Deurloo schrijft het Woord vooraf en opent met 'Meezingen met Jona, in welke vertaling? ' De Nieuwe Bijbelvertaling komt er in die bijdrage niet goed af. Niek Schuman schrijft over psalmen in de paaswake, leruzalem 381, Gerard Rouwhorst onderzoekt de lezing van de Schrift in de vroegchristelijke eredienst, Peter Tomson schrijft over Synagoge en Kerk als leefgemeenschappen. Daarnaast komen we 'Zeven vuistregels bij het vertellen uit de Bijbel aan kinderen tegen' en 'Goliat houdt zijn kop nief van Piet van Midden. De bijdragen van Monshoüwer aan de Eerste Dag en een lijst van de andere publicaties besluiten de bundel. ar-

De meeste auteurs komen niet uit onze kring. Om die reden is het mogelijk deze bundel terzijde te leggen. Ook is het mogelijk, net als Henk Vreekamp, voorzichtig toenadering te zoeken. Mij interesseerde vooral de bijdrage van Marcel Barnard over lectionaria en liturgische transformatie. Immers, in onze kring zijn wij niet vertrouwd met leesroosters. Wat heeft mensen bewogen om ze samen te stellen? Hoe komt het dat er twee verschillende roosters staan in het nieuwe Dienstboek - een proeve? Blijkbaar heeft Monshoüwer daarin een groot aandeel gehad. Beide leesroosters gaan uit van een andere verhouding tussen de beide testamenten en dus van een verschillende positie van het Oude, of, zoals tamentten opzichte van het Tweede. Het ene rooster belicht Christus als de vervulling van het Oude Testament, de andere gaat meer uit van de eigen positie van de TeNaCh en zelfs van een tegoed ten opzichte van het Nieuwe, ook voor wat betreft de vraag wie de Messias is. De spanning tussen beide inzichten is welbewust niet weggepoetst.

Tot slot een citaat van Monshoüwer zelf: 'Bijbel en liturgie hebben elkaar nodig. Zonder liturgie mist de Bijbel een verwachtingsvol centrum. Dan kan hij een bundel interessante religieus-historische informatie blijven en niet meer dan dat. Zonder de Schriften mist de eredienst een beloftevol centrum. Dan kan hij een vicieuze cirkel van ervaringen blijven, niet opengebroken door een woord van de overzij.'

M. J. PAUL, EDE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen