ZENDING: DAAR EN HIER...

GOD NEIGT DE HARTEN

We belijden dat God de harten neigt. Dat neemt niet weg, dat we als organisatie alle mogelijke moeite doen om mensen te laten geven. Daar zit een zekere spanning tussen. En er zijn gevaren. Als fondsenwerver kom je gemakkelijk in de verleiding om - omwille van de verhoging van de inkomsten - het doel mooier voor te stellen dan het is. En welke christelijke fondsenwerver heeft niet ervaren, dat een toegepaste succesvolle fondsenwervingsmethode zijn afhankelijkheid van God bedreigt? j

Ik heb mij jarenlang verdiept in 'copywriting', het schrijven van reclametek- j sten, bedelbrieven e.d. Een zeer boeiend vak, waaruit blijkt hoe je de rijke ! (of iets minder rijke) mens van vandaag moet benaderen om aan inkomsten { te komen. Ook een ontdekkend vak. Je moet uitgaan van de behoeften van de mens. De enige vragen die hij zichzelf stelt als hij een fondsenwervingsbrief leest, zijn: wat heb ik eraan: wat levert het mij op? Zo is de mens. Je kunt dan allerlei trucjes gebruiken om de lezer tot geven te bewegen. Een cadeautje beloven, of blije kindergezichtjes. De giftengever bombarderen tot vriend van de organisatie (waardoor hij in de praktijk nog meer acceptgiro's ontvangt) of het gevoel geven dat de lezer met zijn gift werkelijk bijdraagt aan een betere wereld. Soms kan een enkel zinnetje dat anders in een brief wordt geformuleerd, honderden guldens schelen aan inkomsten. Het luistert nauw. Het lijkt op manipulatie. Maar is dat het ook?

Laten we eerlijk zijn, ook onze gemeenten werken zo. In de Bijbel lezen we • over een offerkist. Wij gebruiken echter collectezakken. Die dwingen tot ge- • ven. Edele motieven en sociale controle gaan hier hand in hand. Zonder collectezak minder inkomsten! Zo gaat het nu eenmaal, en dat geldt ook voor j de fondsenwerving van al die goede doelen. Daarom is het een beetje merk- | waardig te klagen over de vele acceptgiro's van charitatieve instellingen. Die j worden alleen verstuurd als ze ook ingevuld worden. Door ons. En dat ge- { beurt. i

l Maar God neigt de harten. Daaraan moet ik denken, als ik het nieuwe IZBprojectenboekje - dat onlangs naar de zendingscommissies is verzonden - i inkijk. Stuk voor stuk projecten die het waard zijn om gesteund te worden. j> Maar hoe communiceer je dat naar de individuele giftengever? Bij ons geen | plaatjes van uitgehongerde kinderen. Wel een project van een evangelist in i een grote stad, die het Evangelie tracht te delen met moslims. Al jaren. Of het financieren van toerustingscursussen voor gemeenteleden. Of het steunen van evangelisatieactiviteiten door jongeren op campings. Spectaculaire resultaten kunnen niet worden genoemd. Maar het is wel werk met het oog op de eer van God en de redding van mensen. Daarbij geldt: het zijn projecten in Nederland. Ons eigen land. Zo komt de nood heel dichtbij. Voor sommigen misschien té dichtbij. Het betreft immers onze buitenkerkelijke buurman, misschien wel een familielid. Maar dat kan ook het begin zijn van meer betrokkenheid. Betrokkenheid, niet alleen in

geven, maar ook in gebed. Want God neigt de harten. R. PETRI, VOORLICHTER/FONDSENWERVER IZB |

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen