Van passant tot pelgrim

In Rotterdam studeren jonge mensen uit heel het land. Ook in de Oude of Pelgrimvaderskerk aan de Aelbrechtskolk merken we dat elke zondag. Al was het alleen maar aan het feit, dat we bij elke dienst veel laatkomers hebben. Storen doet dat ons nauwelijks meer, we zijn blij dat ze - vaak door weer en wind - er toch weer zijn. Dat is best een hele klus, omdat op zondagmorgen niemand je hier wekt of naar je vraagt. Hooguit een paar andere studenten, bekend van het dispuut of de vereniging. Want studenten zijn veelal passanten. Dan zie je ze een paar weken, vervolgens een tijd niet meer. Actief veelal in eigen netwerk van christelijke studentendispuut of vereniging. Velen zie je in de kerk alleen op de twee vaste woensdagavond kerkdiensten, de bidstond en de dankstond. Vooral in de eerste studiejaren gaan velen bijna elk weekend naar huis, volgen daar catechese, vaak ook daar nog betrokken bij het jeugdwerk.

Pas na ca. drie of vier jaar verandert dat. Een aantal koos al bewust voor de belijdeniscatechisatie in de stad. De belijdenisgroepen zijn vaak heel gemêleerd, bonders en evangelisch-angehauchten, gereformeerden en andere gelovige zoekers. Verlegen vaak ook om een pastoraal gesprek, want jonge mensen hebben allemaal wat. Wie ben ik en vooral: wie ben ik voor God? Langzaam worden passanten pelgrims: zij voegen zich nu echt bij de gemeente, worden trouwe kerkgangers, stappen gaandeweg over van de bijbelkring van het dispuut naar een bijbelkring voor jonge mensen in de gemeente, engageren zich bij het missionaire en diaconale werk in het inloophuis en gaan de gemeente steeds meer zien als 'onze gemeente'. Soms niet eens hervormd, maar meegekomen, want onder studerenden scoren kerkelijke grenzen niet hoog. Ook niet bij ons als kerkenraad. Welkom is iedereen. In de kerkenraad zitten veel jonge mensen die hier studeerden, hier bleven wonen en werken. Soms met een gezin van kleine kinderen. Intussen geen studenten meer.

Hun bijdrage aan de gemeente in de stad is heel belangrijk. In predikingen beleid is de studentenwereld zo altijd heel dichtbij. Uitdagend en inspirerend. Ook van hen trekken echter de meesten na enkele jaren weerweg. Nu geen passanten meer, maar pelgrims op zoek naar de Stad van God. Gemotiveerd in een nieuwe woonplaats het hier geleerde en ontvangene positiefin te zetten. Wij zijn blij met de studenten. Ze zijn veelal een belofte voor de kerk van morgen.

P. L. DE JONG, ROTTERDAM-DELFSHAVEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen