Imam Abdullah Haselhoef wil Israël opheffen

Op 15 september was de bekende Rotterdamse imam Abdullah Haselhoef actief betrokken bij een nationale oecumenische gebedsdienst, die werd bijgewoond door tal van politieke en maatschappelijke kopstukken en die rechtstreeks op de televisie werd uitgezonden. De thema's van de dienst waren duidelijk, zeker in het licht van de aanslagen in de Verenigde Staten: bevordering van verdraagzaamheid en onderling respect tussen de verschillende componenten van de multiculturele Nederlandse samenleving.

Eerder deze maand, tijdens de antiracisme-conferentie in Durban, stuurde dezelfde imam een lang en schokkend artikel naar krantenredacties met daarin een uiteenzetting waarom zijns inziens zionisme wel degelijk als racisme gezien zou moeten worden. In dat kader pleit Haselhoef, analoog aan het ingetrokken PLO-handvest, onder andere voor opheffing van de joodse staat Israël en het op die plaats vestigen van een 'seculiere democratische' staat. Voorts noemt hij de joden een ras, verwijt hij de joden het nastreven van raszuiverheid en het zichzelf zien 'als een beter ras', en doet hij een aantal beweringen die men met gevoel voor understatement zou kunnen betitelen als historisch revisionisme.

Op 10 september, een dag voor de aanslagen in de VS, stuurde de imam (een bekeerling tot de islam) het artikel ook toe aan verschillende van zijn persoonlijke relaties. Enkele citaten, waar nodig voorzien van een corrigerende aantekening:

'Kerken en met-religieuze organisaties maren laaiend enthousiast om mee te werken aan een thuisland voor de joden. Vele miljarden gulden (sic) werden aan de nieuwe staat Israël betaald. Bloedgeld om het schuldige geweten - wat soms ook bijna schaamteloos geëxploiteerd werd - te sussen. De joden hadden een eigen staat en wij Nederlanders konden weer met een schoon en rustig gemeten gaan slapen.'

Het zionisme was geen reactie op de holocaust en de stichting van de staat Israël was er geen compensatie voor. De terugkeer naar het Land van Israël heeft het joodse denken duizenden jaren beheerst. Bijna vijftig jaar voor de holocaust legde Theodor Herzl de organisatorische en filosofische fundamenten voor de in 1948 uitgeroepen joodse staat al. Haselhoefs opmerking, dat de joden de holocaust financieel geëxploiteerd zouden hebben, is een thema uit het repertoire van antisemieten.

'Ook is Jeruzalem de stad waarvan de profeet Mohammed zijn Hemelreis begon. Gedurende deze nacht heeft hij met alle voorafgaande profeten gebeden in de moskee Al-Aksa.'

Mohammed overleed in 632, Jeruzalem werd in 638 door de islamitische legers veroverd en met de bouw van de Al-Aksamoskee werd pas in het begin van de achtste eeuw begonnen.

'Gedurende deze 1124 jaar (uan islamitische overheersing in het voormalige Palestina) mochten joden en christenen hun heilige plaatsen bezoeken en hun godsdienst belijden.'

Gedurende een groot deel van de islamitische overheersing over het voormalig Palestina konden joden en christenen inderdaad hun eigen godsdienst belijden, maar wel met de inferieure status van dhimmi en tegen betaling van vaak extreem hoge belastingen. Verschillende joodse en christelijke heiligdommen werden omgebouwd tot moskeeën en waar uitsluitend moslims toegang toe hadden.

'Engeland beloofde in ruil voor opstand tegen het Osmaanse Rijk de Arabieren (sic) een eigen Arabische staat in het gebied'dat wij nu Israël noemen.'

De Britten maakten wat dat betreft juist een voorbehoud voor het westelijk deel van Palestina. In 1922 scheidden de Britten het oostelijk deel van Palestina af (76 procent van het gebied), waar vervolgens het emiraat Transjordanië (het latere koninkrijk Jordanië) werd gesticht. Joodse vestiging in Transjordanië werd verboden.

'En daarom is het niet verwonderlijk dat deze oorspronkelijke inwoners van Palestina, de gestimuleerde immigraties van joden als een bezetting ervaren en zichzelf als derderangs burgers binnen de joodse staat beschouwen op grond van het/eit dat zij geen joden zijn en hun daardoor bepaalde voorrechten ontzegd worden die wel gelden voor joodse burgers, die de militaire dienst vervuld hebben.'

De Israëlische wet garandeert gelijke behandeling van alle inwoners en volledige democratische rechten voor alle ingezetenen, inclusief de Arabieren. Arabieren zijn weliswaar vrijgesteld van militaire dienst (om gewetensconflicten te voorkomen), maar kunnen die wel vrijwillig vervullen.

'Een voorwaarde voor vrede is de opheffing van de Palestijnse gebieden. En de opheffing van de staat Israël. (...) Een voorwaarde is om te beseffen dat het ontwikkelen van de eigen identiteit en het beoefenen van de religieuze traditie grenzen heeft. Die grenzen zijn daar waar het individuele en het collectieve beschikkingsrecht van het andere broedervolk begint. (...) Niet in een exclusieve staat alleen maar bedoeld (sic) voor een broedervolk, maar bedoeld (sic) om op een gelijkwaardige respectvolle wijze samen te leven en met elkaar binnen een volwaardige seculiere democratische samenleving.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen