Landen, hoofdsteden en... God is goed!
- IMPRESSIES BIJ PASTORAAT IN EEN ZORGCENTRUM VOOR OUDEREN -
Sinds enkele jaren verricht ik pastorale werkzaamheden in een zorgcentrum voor ouderen in Zeist.Dat levert boeiende ontmoetingen op, waarvan ik de lezers van 'De Waarheidsvriend' deelgenoot tvil maken.Daartoe ben ik geïnspireerd door een artikel van de hand van ds. F. Stevens, dat enige tijd geleden in dit blad stond en dat handelde over zijn ervaringen als gevangenispastor. Deze bijdrage heeft mij erg aangesp roken en ook bemoedigd. Eenzelfde bemoediging ondervond en ondervind ik ook bij de omgang met ouderen, hoewel pastoraat uiteraard niet te vergelijken is met dat in de bajes...
- IMPRESSIES BIJ PASTORAAT IN EEN ZORGCENTRUM VOOR OUDEREN -
Landen en hoofdsteden
Drie jaar geleden ontmoette ik haar voor het eerst.
Een krasse dame van 95 jaar! We raakten in gesprek en uit haar levensverhaal bleek dat ze enkele keren ernstig ziek was geweest, zodat voor haar leven werd gevreesd. Ze genas echter.
'En nu ben ik weer zo goed!', zei ze. 'Ik verlangde toen om heen te gaan, maar nu vind ik het leven toch wel weer prachtig. Ik ben een liefhebber van aardrijkskunde en elke avond zeg ik de landen van Europa voor mezelf op mét de hoofdsteden. Soms ook de eilanden van Indonesië, maar die namen zijn zo veranderd...'
'Maar', vervolgde ze, 'daar eindig ik natuurlijk de dag niet mee. Daarna ga ik bidden en tot besluit zeg ik tegen mezelf'De Heere is goed!' Prachtig vind ik dat!
Echt een belijdenis. Ik moest denken aan professor A. A. van Ruler, die eens schreef: 'Als een mens dat belijdt, dat de Heere goed is, dan is hij er!' Later heb ik nog vaak fijne gesprekken met haar gehad. Nu is ze 98 en nog steeds helder van geest. Ze leest veel en geniet nog van het leven. 'Zolang de Heere me dat geeft', zegt ze er altijd bij.
Vrijzinnig
Zelf zei ze dat ze vrijzinnig was en niet zoveel moest hebben van een prediking die Jezus verkondigde als Verzoener van de zonden. Haar sprak meer de Bergrede aan, waarin de rabbi Jezus wijsheid als leefregel verkondigde! 87 jaar, ernstig gehandicapt door een slopende spierziekte. Letterlijk terneergebogen, altijd zittend in een speciale stoel. Soms met haar hoofd in een om de leuning van de stoel gevlochten sjaal, zodat haar hoofd nog enigszins bleef'hangen'. 'Een uitvinding van m'n dochter...', verklaarde ze.
We hebben heel wat met elkaar gesproken, zij 'hangend' in de stoel, ik op de grond, zodat we elkaar in de ogen konden zien.
Telkens kwamen we weer terecht bij de verzoening, bij Jezus, bij Zijn Middelaarswerk.
'Het wil er bij mij niet in', zei ze dan... 'Een mens moet zijn eigen boontjes doppen!'
Een halfjaar geleden werd ik op zaterdagavond gebeld door een verpleegkundige, dat het niet goed ging en ze had naar me gevraagd.
M'n naam was ze vergeten. 'Je moet die meneer bellen, die altijd bij me op de grond zat.'
Ik ben erheen gegaan en we hebben samen gebeden en ik heb gelezen uit het Johannesevangelie, over de Goede Herder.
's Zondagsavonds ben ik er nog een keer geweest. Ik had een Liedboek meegenomen om een gezang te lezen, waar ze zo van hield. Ik stelde dat voor, maar ze schudde heftig 'nee' en zei dit hortend en stotend: 'Jezus Uw verzoenend sterven' dat moet u lezen!' De volgende dag is ze overleden.
Niet over mij inzitten!
Regelmatig ontmoet ik hem. Een fiere Zeeuw, al een eindje in de tachtig. Altijd hard gewerkt en dat zou hij nóg wel willen.
Overal in het huis heeft hij zich aangemeld om klusjes te kunnen doen. 'Maar... dat mag niet vanwege de regels, ik heb namelijk een chronische infectie aan mijn been en dan mag je niet warken, ik ben zogezegd in de Ziektewet!' lacht hij dan, maar toch een beetje met kiespijn...
We praten ook veel over geloofszaken. Over zijn vrouw die zo ruim is heengegaan en over hemzelf dat hij ook eenmaal hoopt in te gaan in het eeuwig Koninkrijk.
'Tegen de kinderen heb ik gezegd: over mij hoefje niet in te zitten, mijn naam is geschreven in het Boek Boven, denken jullie maar aan je eigen heil! Het is allemaal materialisme, altijd warken, warken en in het weekend uutgaen!'
Trouw bezoekt hij de diensten in de kapel van het huis en noteert de preken in het kort in een schrift.
'Dan kan ik 't aoltied naekieke, zie je...'
'Je weet nog steeds niet wat ik ben hè', plaagde hij laatst, 'ze leggen naest mekander, zie je en ze doen mekaer niks...' Gniffelend wees hij op 'Confessioneel' en 'De Waarheidsvriend', die broederlijk naast elkaar op tafel lagen...
Soep
Menig lezer van dit artikel krijgt wellicht de indruk dat het in Zeist allemaal koek en ei is, geestelijk dan! Dat is niet zo.
Regelmatig ontmoet ik mensen die vrijwel genoeg lijken te hebben aan het hier en nu en zich nauwelijks druk maken over de zaken die het eeuwige leven betreffen.
Druk met de kinderen, druk met de gang van zaken in het huis, druk met de alledaagse beslommeringen... Zoals die mevrouw die altijd klaagt over het eten, met name over de soep! Ze maakte het zelfs eens zo bont dat ze - vlak na de Schriftlezing - toen we in gesprek waren over de zegeningen die we van God ontvangen, wéér zei: maar die soep dat is echt niks!
Op zulke momenten realiseer je je dat het waar is wat de Bijbel zegt dat we vanuit onszelf zó vastzitten aan deze aarde en al haar beslommeringen dat' de Geest van God er aan te pas moet komen om ons ervan te overtuigen dat er meer is op deze wereld en dat er belangrijker zaken zijn in het leven dan de soep en het winkeltje in het huis waar zo weinig te koop is en de bomen die te veel schaduw geven! Dat is een les die we allen moeten leren, ook al zitten we niet in een zorgcentrum.
Wordt u niet moedeloos?
'Wordt u nou niet moedeloos als u al dat gezeur aanhoren moet over de verpleegkundigen, over het eten, over de buren, over de herrie en over nog veel meer? '
Dat vroeg een heer van bijna go me vorig jaar. Zelf een oprecht christen die dicht bij God leeft, heel wat kwalen heeft, maar altijd blijmoedig is. 'Soms wel', heb ik hem eerlijk geantwoord. Maar...ik heb er nog iets bij gezegd en dat wil ik in dit blad ook onderstrepen!
Ik heb dit gezegd:
'Maar ik word ook dikwijls bemoedigd want ik zie dat God werkt... Ik zie dat ménsen Jezus hartelijk liefhebben...
Ik zie dat de Heilige Geest mensen verandert...
En... ik word ook bemoedigd door u en zoveel andere mensen bij wie ik in levende lijve zie dat ze beheerst worden door het gevoelen (de gezindheid) die in Christus Jezus was (Filippenzen 2:5)
Hartelijk hoop ik dat allen die pastoraal werk mogen doen in vergelijkbare situaties, bemoedigd mogen worden door de regels die ik hier heb neergeschreven. Dat hebben we op zijn tijd allen nodig!
A. J. TERLOUW, ZEIST
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 oktober 2001
De Waarheidsvriend | 20 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 11 oktober 2001
De Waarheidsvriend | 20 Pagina's