Dankwoord bij mijn benoeming als hoogleraar

Het is fijn dat de redactie van de Waarheidsvriend mij de gelegenheid geeft om te reageren op mijn benoeming tot bijzonder hoogleraar te Leiden.

Het is mij namelijk een behoefte om - mede namens mijn vrouw - u allen die hebben meegeleefd heel hartelijk te bedanken. Het is ons gewoon niet mogelijk om iedereen persoonlijk dank te zeggen die ons via brief, kaart, e-mail of op een andere manier feliciteerde en ons zoveel goede wensen deed toekomen. Daarom willen we dat langs deze weg doen. Het heeft ons getroffen dat zoveel mensen (ook kerkenraden) meeleefden. Dat schept voor ons gevoel een draagvlak voor het mooie, maar moeilijke werk dat wacht. Toen mijn vrouw en ik samen op zondagavond 21 oktober in onze eerste gemeente Benschop waren en ik daar de dienst mocht leiden, heeft de scriba van de kerkenraad ons spontaan toegesproken en de gemeente ons hartelijk toegezongen. Wat heeft ons dat verrast.

Ooit begon mijn studie bij prof. dr. C. Graafland, toen ik aan mijn dissertatie werkte. Wat heeft hij mij geïnspireerd en bemoedigd. Na enkele jaren kwam de benoeming als docent in Leiden en nu dan deze hernieuwde benoeming. Ik dank het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond voor het vertrouwen dat zij mij geeft. Ik hoop echt dat ik dit vertrouwen niet zal beschamen, maar dat ik tot zegen mag werken voor kerk en academie. Om op deze wijze een bijdrage te mogen leveren aan de opleiding van de aanstaande predikanten en om anderen te begeleiden bij hun theologische studie. In het kader van de opdracht van de leerstoel en het onderzoek van de vakgroep kerkgeschiedenis in Leiden zal ik me met name richten op onderzoek van de confessie, in het bijzonderde Heidelbercjse Catechismus. Er zijn daarin nog zoveel spannende dingen te onderzoeken, dat ik er echt zin in heb om me daar naast mijn andere werk mee bezig te houden in de zo boeiende werksfeer in Leiden. Hopelijk kunnen van daaruit ook collegereeksen worden opgezet voor studenten en andere belangstellenden over belangrijke thema's. Mogelijk kunnen collega De Reuverte Utrecht en ik het een en ander op elkaar afstemmen.

Ik zie het als een voorrecht om dit werk te mogen doen. Ik denk aan zoveel collega's en vrienden die een heel andere weg moesten gaan. Ik bedoel een weg van teleurstelling en afbraak. Wie ben ik dat ik dit dan mag beleven en dit mag doen.

Heel hard zal ik de voorbede van de gemeente nodig hebben. Mijn verwachting is van de Heere onze God, Die ons nog nooit beschaamd heeft.

W. VERBOOM, WADDINXVEEN

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen