Ernst

Een geladen begrip, dat over het algemeen ons wat bedrukt maakt. Een ernstig gezicht is vaak de voorbode van een onheilsboodschap. Ernst. Hebt u er wat mee, met dit woord? Is het kenmerkend voor uw leven?

Nu gaat het in de ernst vooral om de echtheid. De Heere Jezus waarschuwt in het evangelie, bv. in de Bergrede, voor uiterlijk vertoon, waarmee wij onszelf als ernstige mensen willen positioneren voor de buitenwacht. Echte ernst komt daar naar buiten, waar voor ons besef de essentie van ons leven wordt bloot gelegd. Dat kan onder heel diverse omstandigheden. Ziekte, rouw, diepe teleurstelling, levensverdriet. Ook gemeenschappelijk kan ernst de boventoon krijgen: bv. in een oorlogssituatie, zoals bij de aanslag op het World Trade Centre en het Pentagon op n september 2001, bij het uitbreken van een epidemie, bij het verval van kerk en geloof in ons volk, in onze verbondsrelatie van de christelijke gemeente, van het gezin en de familie. Een recente uiting van ernst was het bezoek van de koningin aan een kerkdienst in Oene tijdens de mkz-crisis.

Hebt u ook de gedachte, dat het gebrek aan ernst ons grote parten speelt? Persoonlijk kun je daar ook grote moeite mee hebben. Ernst in pastorale relaties, de bediening van het Woord, het huisbezoek, in het gebed, in vitale contacten, in levensstijl. Wie komt daar aan toe? Ik noem maar een paar gebieden, waar ernst onmisbaar is. Wat is dan ernst? De lading, de spanning, die merkbaar is in onze uiting en communicatie. Immers, God is erbij, wij zijn coram Deo, voor Zijn aangezicht. Wij ervaren in ons geloofsleven, en daarom ook van top tot teen in het leven van iedere dag, dat wij in een gebroken wereld leven, door onze schuld. Toch ook, wat een wonder, nooit klein te krijgen, en daarom verwondering dat God met ons van doen heeft, uit genade. Dat geeft ernst. Wij worden klein en ootmoedig voor Gods aangezicht én naar elkaar toe. De grote vijand van de ernst is fanatisme, gedrevenheid vanuit de mens, hoe schijnvroom die ook mag uitgedost zijn.

Ernst, geloofsbesef en daadkracht vanuit het licht van Gods openbaring, dat ontdekkend inlicht in alle levensuitingen, in de diepte van hun betekenis. Wie die ernst beseft, maakt ernst! Ik denk in dit verband aan prof. Maarten van Rhijn, die bij zijn colleges over Augustinus en Luther, kerkvaders, die geleefd hebben op breukvlakken van beschaving, regelmatig sprak over de 'laatste ernst'. Wat was hun kracht en betekenis? Het doorzien en vertalen van de bijbelse boodschap naar de enkele mens, maar ook in de nadering van het Koninkrijk van God, in de kentering van de tijden. Diep en breed! Ernst heeft een grote oppervlakte: de aarde is des Heeren, met haar volheid, de wereld, die daarin wonen. Het kan niet oecumenischer. Maar ook: wie kan bij God aankomen en binnenlopen? Wie klimt de berg des Heeren op? Wie zal staan op de plaats van Zijn heiligheid? Zeer persoonlijk. Daar hoefje niet voor naar links of rechts te kijken.

Ernst. Dan hoor je het kloppen van Gods hart, het naderen van Zijn voetstappen. Je moet dat doorvertellen. In een getuigende levenshouding. Maar: wie ben ik eigenlijk? Je mag en moet en kunt het doen vanuit Hem. Bewogen en gunnend. Niet somber en misprijzend. Wie ernstig is, zijn/haar vriendelijkheid en bescheidenheid raakt bekend bij alle mensen! Zo wordt in de ernst duidelijk, dat de Heere nabij is!

J. L. W. KOPPENHOL

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen