Gods hand [4]

Als er één bijbelgedeelte is dat vaak op geboortekaartjes voorkomt dan is dat wel Psalm 139. De mens als een borduursel gemaakt door Gods hand. Ongeboren leven gekend bij God! Toch wordt er tegen Psalm 139 ook heel anders aangekeken. Sommigen zijn heel wat minder enthousiast. Want er staat toch maar: 'HEERE, Gij doorgrondt en kent mij... Gij verstaat van verre mijn gedachten...'. Van verre weet God al wat ik denk. Hij weet al mijn dwaze, boze gedachten. Hij weet wat ik verzwijg voor iedereen, wat ik aan geen mens vertel; Hij weet alles. Ook al mijn zonden dus. Mijn complete leven is Hem openbaar. Dat maakt je stil, onrustig ook. Zo Gij Heere de ongerechtigheden gadeslaat... wie zal bestaan? En God slaat ze gade; dat belijdt Psalm 139! Je kunt gaan waar je wilt, God is er. 'Waar zou ik heengaan voor Uw geest en waar zou ik heenvlieden voor Uw aangezicht? '

Toch is het opvallend datje van deze spanning van schuld en zonden voor Gods aangezicht niets proeft in deze Psalm. Ja, David heeft wel zulke Psalmen geschreven; Psalm 51: 'Wees mij genadig, 0 God! naar Uw goedertierenheid; delg mijn overtredingen uit, naar de grootheid Uwer barmhartigheden'. David weet wel degelijk van de worsteling met de schuld voor God. Maar in Psalm 139 is de sfeer volkomen anders. Deze Psalm ademt, rust, vertrouwelijkheid, overgave.

In het eerste couplet klinkt maar liefst acht keer: 'Gtj'.'Gij doorgrondt; Gij weet; Gij verstaat; Gij omringt; Gij zijtgewend; Gij weet; Gij bezet; Gij zet uw hand op mij'. David is zo verrukt over Gods machtige daden in zijn leven, dat hij - voordat hij verder gaat - eerst iets moet zeggen over alles wat de Heere doet. David belijdt zijn Heere als een geweldige God, Die met hem bezig is, Die hem kent. Let daarbij in het bijzonder op het eerste woord van deze Psalm: HEERE. Ook hier ontdek je weer de waarde van deze unieke verbondsnaam. Dit is de naam van Gods trouw. Van deze trouwe God durft David te zeggen: 'Heere, Gij doorgrondt en kent mij'... Daarmee is eigenlijk iets onmogelijks gebeurd. Dat de almachtige God kleine onheilige, zondige mensen wfl kennen, dat is een wonder van genade. En dat wonder zie je het duidelijkst in de Heere Jezus Christus. Hij is mens geworden. In Hem komt de Heere God naar ons toe, wil ons kennen, ons helpen, ons redden. Zo wil Hij ons kennen, wil ons ontmoeten en keert Zich 'niet van ons af. Maar in de Heere Jezus mogen wij ook de Heere leren kennen. Wil je God leren kennen? Kijk naar Jezus. Vol liefde en genade is Hij voor mensen die tot Hem gaan om redding.

Zo deze Psalm lezend verstaan we ook de woorden: 'Gij bezet mij van achteren en uan uoren, en Gij zet uw hand op mij'. Dit 'bezetten', anders vertaald: 'omringen', duidt iets aan van bescherming. Letterlijk heeft het iets van een beleg om een stad en dan niet in de aanvallende maar in de verdedigende zin. Aan alle kanten wil de Heere zijn. Ook op die plaatsen waar je het meest kwetsbaar bent. Complete bescher-ming is hier bedoeld.

Het lijkt wel wat op de wapenrusting van het geloof: rondom bescherming. Toch is het in Psalm 139 mooier. In Efeze 6 staat: 'doet aan... neemt aan'. Dan krijg je iets ter bescherming. Maar in Psalm 139 is de Heere Zelf erbij. 'Gij bezet mij uan achteren en van voren'. Zo wil de Heere ons nabij komen. Hij blijft nabij, juist ook op de zwakste en moeilijkste momenten.

En dan wordt die nabijheid nog eens heel duidelijk weergegeven: 'Gij zet Uw hand op mij'. Weer is er sprake van de hand van God, op een heel bijzondere manier. Veel verklaarders denken ook hier aan bescherming: Gods beschermende hand is erbij. En die inhoud is er zeker. Toch denk ik nog aan iets anders. Naar mijn gevoel is het hier ook een teken van vertrouwelijkheid. Je kunt deze woorden goed vertalen met: 'Gij legt Uw hand op mij'. Zoals iemand de hand op de schouder legt als teken van nabijheid en liefdevolle zorg. Vooral als je het moeilijk hebt is zo'n hand zo geweldig belangrijk. Dat er iemand is die je troost. Die hand op je schouder, stil, onuitgesproken, een teken van zorg en meeleven. Zo'n hand bedoflt te kalmeren.

Gods hand opgelegd; David omschrijft Gods zorg met dit tere beeld. Nabijheid die voelbaar en tastbaar wordt. Wat een heerlijk beeld. Als dat toch eens waar zou worden in je leven, Gods hand op je schouder.

Gebeurt dat nooit? Is dat een mooi beeld maar geen werkelijkheid? Weet u, Hij is zo nabij. Telkens als je in de Bijbel leest, als het Woord wordt verkondigt komt de Heere als het ware naast je staan en legt Zijn hand op je. Ook nu op dit moment zegt Hij: Ik wil je God en Redder zijn. En ik wil je nooit meer kwijt!

Ja, dat laatste betekent die hand ook. Dat de Heere zegt: je bent van Mij en geen macht of kracht kan je wegroven: 'Niemand zal ze uit Mijn hand rukken!'. Die handoplegging is ten diepste ook een bezitsverklaring: Van Mij ben je! Mag dat? Willen we zo van de Heere zijn? Dat heeft natuurlijk enorme gevolgen voor hoe je leeft. Dan gehoorzaam je aan Hem. Dan wil je Hem volgen, bij Hem blijven.

Gods hand op mij, als David daar dan over nadenkt dan duizelt het hem Zo wonderbaar is die gedachte. God de Heere zo heel dichtbij. Hij vertelt ervan in het tweede couplet: 'woonde ik aan het uiterste der zee; Ook daar zou Uw hand mij geleiden, en Uw rechterhand zou mij houden'. Kijk, daar is die hand weer. Leidend nu, vastgrijpend. Zo wil de Heere nabij blijven. Die hand is er dus maar niet voor even. Leven aan die hand is een leven met toekomst: dat is de eeuwige weg!

C. H. BAX, EDE

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen