COGG schrijft gereformeerde synode

Het Contact Orgaan Gereformeerde Gezindte (COGG) heeft opnieuw de Gereformeerde Kerken aangeschreven: haar synode kritiseerde wel de alternatieve 'verzoeningsleer' van Den Heyer maar weerde die toch niet echt van kansel en katheder. Het COGG deelt zeker de kritiek van het Confessioneel Gereformeerd Beraad binnen die kerken, vindt nu deelname van de gereformeerde synode niet langer geloofwaardig en wil nu dit CGB vragen deelnemer te worden.

Gereformeerde Gezindte

Het COGG is in 1963 opgericht als officiële ontmoeting van de Gereformeerde en Christelijk Gereformeerde Kerken, samen met de Gereformeerde Bond in de Nederlandse Hervormde Kerk. Mogelijk kon er een eenparig getuigenis van uitgaan. Later betrok men daar ook de Confessionele Vereniging en de Nederlandse Gereformeerde Kerken bij. Doel was naar hereniging te zoeken op gereformeerde grondslag. Hier ontmoeten 'kerkleiders' en gemeenteleden elkaar over de kerkmuren heen. Men greep terug op de term 'Gereformeerde Gezindte' van Groen van Prinsterer, die zelf hervormd bleef, maar voor de Afgescheidenen opkwam.

Koerswijziging in GKN

Maar er kwam een omslag in de Gereformeerde Kerken en daarover was het COGG bezorgd. Maar de gereformeerde synode wees de alternatieve verzoeningsleer van Wiersinga nog duidelijk af. Ds. Schravendeel, huidige voorzitter van het COGG, was daar nog bij betrokken. De gereformeerde delegatie bleef confessioneel ingekleurd, geestverwant en medebezorgd: de bekende professor Runia hoorde daar bij. Maar vorig jaar, na de synode van Enkhuizen, heeft het COGG na rijp beraad toch het 'ongeloofwaardig' uitgesproken: hoe kan men een niet-gereformeerde hoogleraar nieuwe gereformeerde predikanten laten vormen? De gereformeerde synode had bij haar besluit ook geen rekening gehouden met haar partnerkerken. Daarover is toen ook een goed en eerlijk gesprek geweest tussen de beide besturen. Met name professor Maris, de dogmaticus van Apeldoorn vertolkte, hoezeer hier het hart van het Evangelie in geding is. Maar het COGG heeft daarna nog willen wachten op het christologierapport van de triosynode en op de revisieverzoeken. De publicatie Jezus Christus, onze Heer en Verlosser, vond in grote lijnen bijval bij de COGG-partners, maar de volgende gereformeerde synode (2001) bracht niet de gevraagde revisie. Dat is gemeld in een tweede besturenontmoeting.

Afscheid met pijn

Nu moest dan de consequentie getrokken worden. Het deed ons veel pijn, zegt de secretaris, om tot een afscheidsbrief te komen. De Gereformeerde Kerken, ontstaan uit Afscheiding en Doleantie, stonden aan de wieg van het COGG. En wie zijn wij? Ook ons geldt: 'wie meent te staan zie toe dat hij niet valle'. Trouwens, 'bonders' en confessionelen blijven zeifin een kerk, die even weinig 'weert wat haar belijden weerspreekt', maar, zegt ir. Van der Graaf, 'solidair in de schuld'. Zij blijven betrokken bij 'Samen op weg'. Maar hier en nu kon het voortbestaan van het COGG wel eens in geding zijn. Want de christelijke gereformeerde synode had besloten 'vooralsnog' te blijven deelnemen. Ook kwam er juist goed contact met de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt. Het COGG is toch wel een uniek platform in Nederland en wil dat zijn voor de hele Gereformeerde Gezindte, voor Vrijgemaakten en Gereformeerde Gemeenten.

Nieuwe opening?

Breekt het COGG nu alle contact af? Nee, het wil op voorstel van de gereformeerde professor Koffeman, een jaarlijkse ontmoeting creëren met de GKN, ook in SoW-verband, om over wezenlijke zaken als het Schriftgezag door te spreken. Dat zou nieuw zijn, zei professor Maris: ook een ontmoeting met de hervormde synode.

C. BLENK, SECRETARIS COGG

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen